Teodor Heryng
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
lekarz laryngolog |
Teodor Heryng (ur. 1 maja 1847 w Warszawie, zm. 29 sierpnia 1925 tamże) – polski lekarz laryngolog żydowskiego pochodzenia.
Życiorys
Urodził się jako syn kupca Edwarda (1818-1888) i Emilii Szletyńskiej (1823-1885). Był bratem ekonomisty Zygmunta Herynga. Ukończył jedno z warszawskich gimnazjów. W latach 1865–1870 odbywał studia medyczne w Szkole Głównej w Warszawie. W charakterze rosyjskiego lekarza brał udział w wojnie francusko-pruskiej. Po jej zakończeniu odbywał specjalizację z laryngologii w Berlinie i w Wiedniu. W 1875 powrócił do Warszawy, gdzie pierwotnie pracował w prywatnych klinikach, a później jako uznany laryngolog został ordynatorem Szpitala św. Rocha w Warszawie. Tę ostatnią funkcję pełnił w latach 1880–1898. W Warszawie i Ciechocinku założył zakłady inhalacyjne.
W 1888 uzyskał w Paryżu tytuł doktora. Tytuł doktora otrzymał również w 1911 na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1922 został profesorem honorowym Uniwersytetu Warszawskiego. Był prezesem honorowym Towarzystwa Otolaryngologicznego w Warszawie, a także członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Wileńskiego Towarzystwa Lekarskiego i Łódzkiego Towarzystwa Lekarskiego. Był też członkiem Towarzystwa Otorynolaryngologicznego w Nowym Jorku.
Ogłosił liczne publikacje z zakresu swojej specjalności. Projektował również narzędzia medyczne. Za zasługi na polu publicystyki i wynalazczości odznaczany i nagradzany.
Był dwukrotnie żonaty, po raz pierwszy z Józefą Konic (1856-1896), a po raz drugi z Jadwigą Popowską (1876–1944). Z pierwszego małżeństwa miał syna Kazimierza, a z drugiego syna Tadeusza.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 40-5-27)[1].
Przypisy
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: JÓZEFA HERYNGOWA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-11-06].
Bibliografia
- Z. Dobrowolski. Ś. p. prof. Teodor Heryng 1847–1925. „Polska Gazeta Lekarska”, s. 1048, Nr 49 z 6 grudnia 1925.
- Kazimierz Reychman: Szkice genealogiczne, Serja I. Warszawa: Hoesick F., 1936, s. 95-97.
- Zofia Borzymińska, Rafał Żebrowski: Polski słownik judaistyczny. Dzieje, kultura, religia, ludzie. T. 1. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2003, s. 589. ISBN 83-7255-12-6-X.
- Andrzej Kierzek, Otolaryngolodzy warszawscy w XIX wieku, Wrocław 1998, s. 146–187
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.