Teodor Pastecki

Teodor Pastecki

podpułkownik farmacji
Data i miejsce urodzenia	20 kwietnia 1881 Kozłówka
Przebieg służby
Siły zbrojne	Wojsko Polskie
Jednostki	Kierownictwo Zaopatrzenia Sanitarnego
Stanowiska	kierownik
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa wojna polsko-bolszewicka II wojna światowa
Odznaczenia

Teodor Pastecki (ur. 20 kwietnia 1881 w Kozłówce) – podpułkownik farmaceuta Wojska Polskiego.

Syn Stanisława urodzony 20 kwietnia 1881 w Kozłówce ziemi lubelskiej^[1][2]. Ukończył gimnazjum. W 1900 otrzymał stopień pomocnika aptekarskiego. Przez trzy lata pełnił służbę w armii rosyjskiej. Wziął udział w wojnie rosyjsko-japońskiej. W 1909 ukończył studia farmaceutyczne, a w następnym roku uzyskał na Uniwersytecie Moskiewskim dyplom prowizora farmacji. Początkowo pracował w aptekach rosyjskich, następnie w aptekach w Lublinie i Warszawie, a później jako zarządzający apteką S. Piotrowskiego w Kaliszu^[1].

W 1914 został zmobilizowany do twierdzy Osowiec i przydzielony do fortecznego urzędu sanitarnego na stanowisko referenta do spraw farmaceutycznych. Później został przeniesiony do Składnicy Frontu Zachodniego na stanowisko zastępcy zarządcy. W styczniu 1918 wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji i objął funkcję kierownika apteki Szpitala Głównego^[1].

W 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego. Początkowo pełnił służbę w Centralnej Składnicy Sanistarnej Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisku referenta, a następnie na takim samym stanowisku w Departamencie Snitarnym MSWojsk. Od 1920 pełnił służbę w aptece Szpitala Ujazdowskiego w Warszawie (w latach 1921–1925 był to 1 Szpital Okręgowy, w latach 1926–1930 Szpital Szkolny Oficerskiej Szkoły Sanitarnej, a od 1930 Szpital Szkolny Centrum Wyszkolenia Sanitarnego^[1][3][4][5]. 26 marca 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana aptekarza, w korpusie służby zdrowia, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej^[6]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 20. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, aptekarzy^{[7][8][9][10]}. Jego oddziałem macierzystym była kompania zapasowa sanitarna nr I, a od 1921 – 1 batalion sanitarny^[7][11][12]. 23 grudnia 1925 został przeniesiony do kadry oficerów służby zdrowia z równoczesnym przydziałem do Oficerskiej Szkoły Sanitarnej na stanowisko kierownika apteki Szpitala Szkolnego^{[13][14][15][16][17]}. Później zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „kierownik naukowy apteki”^[18][1]. 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 1. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa aptekarzy^[19][20]. W 1932 ukończył wyższy kurs bakteriologii w Państwowym Zakładzie Higieny^[1]. Z dniem 1 lipca 1934 został przeniesiony do Kierownictwa Zaopatrzenia Sanitarnego w Warszawie na stanowisko kierownika^[21][22].

Od 18 maja 1933 był właścicielem firmy „Apteka Teodora Pasteckiego” przy ul. Traugutta 40 w Radomiu^[23]. Mieszkał w Warszawie przy ul. Piusa XI nr 58^[23][24]. 1 lutego 1938 objął obowiązki na stanowisku naczelnika Wydziału Farmaceutycznego Departamentu Służby Zdrowia Ministerstwa Opieki Społecznej^[1][25]. Zastąpił na tym stanowisku podpułkownika Wacława Sokolewicza^[26]. Był wielkim propagatorem leków produkcji krajowej^[27].

W czasie okupacji niemieckiej został aresztowany w Warszawie, wywieziony do Krakowa i więziony przez szereg miesięcy na Montelupich. Po zwolnieniu z więzienia ukrywał się w Warszawie. W jego mieszkaniu organizowano Wydział Farmacji. Aktywnie pracował w tajnym nauczaniu uniwersyteckim^[27].

• Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1937 „za zasługi w służbie wojskowej”^[28][29]
• Medal Zwycięstwa – 5 czerwca 1926^[30][14]

25 kwietnia 1933 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”^[31].

• Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2025-07-28].
• Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
• Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
• Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
• Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
• Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
• Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
• Lista starszeństwa oficerów zawodowych korpusu sanitarnego. Warszawa: Departament Zdrowia Ministerstwa Spraw Wojskowych, czerwiec 1934.
• Warszawski kalendarz lekarski na r. 1929. Julian Birencwajg (red.). Cz. III: Informacyjna. Warszawa: Julian Birencwajg, 1929.
• Spis Abonentów Warszawskiej Sieci Telefonów Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej 1935-1936. Warszawa: Zakłady Graficzne „Nowoczesna Spółka Wydawnicza” S.A., 1935.
• Maria Chagowska. Zarys dziejów farmacji radomskiej w latach okupacji 1939–1945. „Biuletyn Kwartalny Radomskiego Towarzystwa Naukowego”. XIX, z. 1, 1982. Radom. 
• Józef Meksz: Kalendarz Informacyjny dla Urzędników Państwowywch na rok 1939. Warszawa: 1939.
• Stefan Wojtkowiak: Lancet i karabin. Dzieje szkolnictwa medycznego w Wojsku Polskim. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1973.
• Ludwik Zembrzuski: Złota księga Korpusu Sanitarnego Polskiego 1797–1918. Warszawa: Departament Sanitarny Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1927.