Teofil Bentkowski

Teofil Bentkowski
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia

1842
Kraków

Data i miejsce śmierci

1933
Lwów

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Cesarstwa Austriackiego
powstańcy styczniowi

Główne wojny i bitwy

powstanie styczniowe

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości z Mieczami Krzyż Pamiątkowy 70-lecia Powstania Styczniowego
Odznaka pamiątkowa „Orlęta”

Teofil Bentkowski-Pindelski (ur. 23 lipca 1842 w Krakowie, zm. 22 września 1933 we Lwowie) – powstaniec styczniowy, urzędnik kolejowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się w 1842 w Krakowie[1]. Był synem Tomasza Pindelskiego i Katarzyny z domu Mazurkiewicz[2].

Był podoficerem krakowskiego 26 batalionu strzelców Armii Cesarstwa Austriackiego[1]. Po wybuchu powstania styczniowego 1863 zbiegł z armii austriackiej wraz z kilkoma Włochami i zaciągnął się do oddziału Miniewskiego[1]. Służył w szeregach legii zagranicznej pod komendą Francesco Nullo, którego był adiutantem[1]. Brał udział w dwóch bitwach w lasach Olkuskich, w bitwie pod Sławkowem, w bitwie pod Krzykawką (tam zginął Nullo), pod Przemszą, pod Chęchłami[1]. Po ostatniej z tych bitew jego oddział przeszedł do Galicji, zachowując broń[1]. Potem w wyprawie Radziwiłłowskiej operował w okolicach Wołynia oczekując na wsparcie z rozbitych oddziałów Franciszka Ksawerego Horodyńskiego i Wysockiego[1]. Potem walczył pod dowództwem Wojciecha Komorowskiego w bitwie pod Poryckiem[1]. Następnie był żołnierzem w 3 szwadronie jazdy wołyńskiej u boku Różyckiego[1]. Nazwisko Bentkowski (wzgl. Bętkowski) przejął po śmierci jednego z towarzyszy-powstańców[2].

Po upadku powstania do 1891 przebywał na emigracji[1]. Po powrocie pracował jako urzędnik kolei państwowych[1]. Do około 1907 był starszym oficjałem na stacji w Stanisławowie[3]. Około 1914 jako emerytowany starszy rewident kolejowy był sekretarzem Sodalicji Mariańskiej panów we Lwowie[4].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918) w okresie II Rzeczypospolitej został awansowany na stopień podporucznika weterana Wojska Polskiego[5], później porucznika-weterana[2]. W niepodległej II Rzeczypospolitej mieszkał we Lwowie[6][7].

W 1922 odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8701[2], w 1930 otrzymał Krzyż Niepodległości z Mieczami „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[8], posiadał również Krzyż Siedemdziesięciolecia Powstania Styczniowego, Odznakę Honorową „Orlęta” i odznaką Korpusu Kadetów Marszałka Józefa Piłsudskiego nr 1 we Lwowie[2].

Zmarł 22 września 1933 we Lwowie i tam też został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim, na Górce Powstańców 1863/1864[9].

Był żonaty z Petronelą z domu Odrowąż-Augustynowicz[2]. Dzieci nie miał[2].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h i j k Nieco szczegółów biograficznych dotyczących uczestników organizacyi i partyzantki r. 1863/64. W: Józef Białynia Chołodecki: Księga pamiątkowa opracowana staraniem Komitetu Obywatelskiego w czterdziestą rocznicę powstania r. 1863/1864. Lwów: 1904, s. 167.
  2. ↑ a b c d e f g Bogusław Szwedo: Powstańcy Styczniowi odznaczeni Orderem Wojennym Virtuti Militari. Mińsk Mazowiecki: Zbroja, 2013, s. 17-18.
  3. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1908. Lwów: 1908, s. 784.
  4. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 1443.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932, s. 919.
  6. ↑ Oficerowie-weterani uczestnicy powstania narodowego 1863 r.. W: Rocznik Oficerski 1923.. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych Sztab Generalny - Oddział V., 1923, s. 38.
  7. ↑ List uczestników powstania narodowego 1863 r.. W: Rocznik Oficerski 1932.. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych Sztab Generalny - Oddział V., 1932, s. 917.
  8. ↑ Zarządzenie o nadaniu Krzyża Niepodległości z Mieczami, Krzyża Niepodległości i Medalu Niepodległości. Monitor Polski, 1930, nr 260, poz. 4350. [dostęp 2014-03-22]. (pol.).
  9. ↑ Aleksander Medyński, Ilustrowany przewodnik po cmentarzu Łyczakowskim, Lwów: Drukarnia Polska B. Wysłoucha we Lwowie, 1937 [dostęp 2014-03-22] (pol.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya