Teofil Merunowicz

Teofil Merunowicz
Ilustracja
Teofil Merunowicz (przed 1913)
Data i miejsce urodzenia

1846
Lwów

Data i miejsce śmierci

11 grudnia 1919
Lwów

Miejsce spoczynku

Cmentarz Łyczakowski we Lwowie

Zawód, zajęcie

dziennikarz

Narodowość

polska

Alma Mater

Uniwersytet Lwowski (studia nie ukończył)

Wyznanie

greckokatolickie

Małżeństwo

Wiktoria Merunowiczówna, Adolfiną z Morwiców

Dzieci

Marian, Jan, Maria (Krukowska)

Teofil Merunowicz (ur. 1846 we Lwowie, zm. 11 grudnia 1919 tamże) – poseł do Sejmu Krajowego Galicji V, VI, VII, VIII i IX kadencji (18821913), sekretarz rady powiatowej we Lwowie, dziennikarz. Był również w latach 1897–1907 posłem do austriackiej Rady Państwa. Pierwszy prezes Towarzystwa Dziennikarzy Polskich i pierwszy prezes Towarzystwa Związku urzędników Rad powiatowych w Galicji.

Życiorys

Urodził się w ruskiej rodzinie wyznania greckokatolickiego (obrządek zachował do końca życia). W wieku 17 lat wziął udział w powstaniu styczniowym, 2 lipca 1863 został ranny pod Radziwiłłowem (3 września pod Panasówką)[1], za co został aresztowany i skazany na trzy miesiące pobytu w austriackiej twierdzy Kufstein. W latach 1874–1875 był redaktorem naczelnym dziennika „Ojczyzna”[2]. W latach 1871–1879 był redaktorem solidarystycznego dwutygodnika dla wsi „Zgoda”[1], od 1893 – przewodniczącym Towarzystwa Dziennikarzy Polskich we Lwowie[3]. Przez 40 lat był dziennikarzem „Gazety Narodowej[4]. Początkowo reprezentował poglądy demokratyczne, a później zbliżył się do obozu Podolaków[5]. Zwalczał ruch syjonistyczny i próby polsko-ukraińskiego porozumienia[3]. Był propagatorem braterstwa polsko-ruskiego. W parlamencie był jednym z czołowych polityków klubu tzw. demokratów bezprzymiotnikowych[5]. Sprawował także urząd wiceprezydenta Lwowa[5]. Autor książki pt. Wewnętrzne sprawy Galicy (wyd. Lwów 1876). Podczas inwazji rosyjskiej opublikował[4] artykuł Rola Polaków w Wiedniu, ogłoszony w listopadzie 1914 w „Dzienniku Polskim”, wskutek czego po uwolnieniu Lwowa w 1915 został przez władzę austriackie postawiony przed sąd wojskowy i więziony na jeden rok za «zdradę stanu»[6], co podkopało bardzo jego zdrowie. Zmarł 11 grudnia 1919 w 75 roku życia[4] we Lwowie[7]. Obrzęd pogrzebowy był zaplanowany w sobotę 13 grudnia o godz. 2 po południu z domu żałoby przy ul. Kochanowskiego na Cmentarzu Łyczakowskim[4], gdzie Teofil Merunowicz został pochowany[7].

Życie prywatne

Był bratem Był bratem Józefa[8]. Miał córkę Marię, żonę urzędnika Galicyjskiego banku ziemskiego w Łańcucie (zm. 1912)[9].

Przypisy

  1. a b Zdrada, s. 455.
  2. Aleksander (1882-1931) Wyd. Skrzyński, Teofil (1846-1919) Red Merunowicz, Ojczyzna. Dziennik polityczny, ekonomiczny i literacki. R. 1, nr 9 (9 stycznia 1875), [Aleksander Skrzyński], 1874 [dostęp 2017-11-08].
  3. a b Merunowicz Teofil, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2013-03-31].
  4. a b c d † Teofil Merunowicz.Kurier Lwowski”. 339, s. 4, 13 grudnia 1919.
  5. a b c Jan Stapiński (oprac. Janusz Albin, Józef Ryszard Szaflik): Listy Jana Stapińskiego z lat 1895–1928. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1977, s. 53.
  6. Zdrada, s. 456.
  7. a b Zdrada, s. 457.
  8. Zgon wybitnego lekarza. „Nowości Illustrowane”. Nr 16, s. 7, 20 kwietnia 1912. 
  9. Z żałobnej karty. „Kurjer Lwowski”. 439, s. 5, 24 września 1912.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya