Teofil Syga

Teofil Syga
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

18 listopada 1903
Warszawa

Data i miejsce śmierci

12 lipca 1983
Warszawa

Zawód, zajęcie

dziennikarz, pisarz

Grób Teofila Sygi na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Teofil Bernard Syga (ur. 18 listopada 1903 w Warszawie, zm. 12 lipca 1983 tamże) – polski dziennikarz, pisarz, literaturoznawca.

Życiorys

Syn Bolesława Sygi i Heleny z Gajewskich.

W 1920 ochotniczo zgłosił się do wojska i walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Do rezerwy przeszedł w stopniu podporucznika, studiował w Wyższej Szkole Dziennikarskiej, a następnie pracował jako recenzent teatralny w „Gazecie Warszawskiej”, „Myśli Narodowej”, „Kurierze Poznańskim”, „Polsce Literackiej”, „Expressie Porannym”, „Polsce Zbrojnej” i „Kurierze Warszawskim”. Należał do zarządu Syndykatu Dziennika Warszawskiego, a w połowie lat 30. został redaktorem naczelnym tygodnika „Kino”. Współpracował również z wydawanym przez Władysława Zambrzyckiego „Merkuriuszem Polskim Ordynaryjnym”.

Po wybuchu II wojny światowej związał się z działającymi z ramienia Delegatury Rządu na Kraj redakcjami Rzeczypospolitej Polskiej[1] i Dnia Warszawy, używał pseudonimów Credo i Grudzień. Po 1945 był członkiem dziennika „Gazeta Ludowa”, który wydawało Polskie Stronnictwo Ludowe. Od 1947 aresztowany za sympatyzowanie z frakcją Stanisława Mikołajczyka i więziony w Rawiczu[2]. Od lat 50. współpracował ze „Światem” i „Stolicą”, gdzie publikował felietony varsavianistyczne. Teofil Syga był wybitnym znawcą życia i twórczości Adama Mickiewicza, na ten temat pozostawił wiele artykułów, felietonów i publikacji. Jako bibliofil specjalizował się w kolekcjonowaniu XIX wiecznych pamiętników.

Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 135-5-7)[3].

Dorobek literacki

  • Warszawa, 1946, współautor Stefan Godlewski,
  • Maria Szymanowska i jej czasy, 1955, współautor Stanisław Szenic,
  • Te księgi proste: dzieje pierwszych polskich wydań książek Mickiewicza, 1956,
  • Pana Adama dzień powszedni, 1957,
  • Woda z Niemna, 1957,
  • Słowackiego droga do społeczeństwa, 1959,
  • Pamiętniki J.U. Niemcewicza, 1962,
  • Prorok smutnej pamięci, 1963.

Przypisy

  1. Polska Podziemna Delegatura Rządu na Kraj cz. II, Departamenty Delegatury prowadzące tzw. „działalność bieżącą” ISSN 2082-7431.
  2. Józef Hen, Nie boję się bezsennych nocy, Tom 1, WAB Wydawnictwo, 2013, ISBN 978-83-7747-819-6.
  3. Cmentarz Stare Powązki: AMALIA BORKOWSKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-04-28].

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya