Teston

Teston (od. wł. testa – głowa) – srebrna moneta włoska, później też francuska, wprowadzona w 1474 r.przez księcia mediolańskiego Galeazzo Marię Sforzę na wzór niemieckiej liry z 1472 r., zawierająca 9,8 grama czystego kruszcu. Na awersie testona umieszczono starannie zaprojektowane popiersie^[1.1].

W krótkim czasie po wprowadzeniu w Mediolanie teston został przejęty przez innych emitentów włoskich – Mantuę (Ludwika III Gonzagę) oraz Ferrarę (Borsa d'Este)^[1.1].

Ze względu na pozytywne przyjęcie testona w obrocie handlowym jego obieg rozprzestrzenił się na kraje sąsiednie: Szwajcarię i Niemcy (gdzie nazywano ją dickenem) oraz na Francję, gdzie ok. 1514 r. wprowadził go do obiegu Ludwik XII. Francuska wersja w momencie wprowadzenia była „najgrubszą” monetą srebrną, zawierającą 9,003 grama czystego kruszcu, równowartą 10 soli. Po 1541 r. francuski teston zawierał mniejszą ilość czystego srebra (8,584 grama). W 1576 r. testona zastąpiono we Francji frankiem^[1.1].

Teston został przeniesiony do mennictwa lotaryńskiego przez księcia Antoniego jako równowartość 8 groszy. Lotaryńska wersja początkowo zawierała 8,85 grama fajnu^[1.2].

Testony przyczyniły się do upowszechnienia w europejskim mennictwie początku XVI w. renesansowych portretów^[1.3].

Międzynarodowe znaczenie testona zostało zredukowane po wprowadzeniu do obrotu talarów^[1.3].

Przypisy

↑ AndrzejA. Mikołajczyk AndrzejA., Leksykon numizmatyczny, Warszawa-Łódź: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, ISBN 83-01-09710-8 .
1. ↑ ^a ^b ^c S. 308.
2. ↑ S. 308–309.
3. ↑ ^a ^b S. 309.

[1] AndrzejA. Mikołajczyk AndrzejA., Leksykon numizmatyczny, Warszawa-Łódź: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, ISBN 83-01-09710-8 .
↑ ^a ^b ^c S. 308.

↑ S. 308–309.

↑ ^a ^b S. 309.

[2] S. 308.

[3] S. 308–309.

[4] S. 309.

[2] S. 308.

[3] S. 308–309.

[4] S. 309.

[1.1]

[1.2]

[1.3]

Teston

Przypisy

Content Disclaimer