Tianji

Tianji

Historia
Wodowanie	sierpień 1868
Zamówiony dla  Cesarstwo chińskie
Wycofanie ze służby	ok. 1902
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	600 t
Długość	56 m
Szerokość	8,3 m
Napęd
maszyna parowa, 150 KM
Uzbrojenie
15[a] haubic 24-funtowych

Tianji (chiń. 恬吉^[1][2])^[b] – chińska kanonierka o napędzie bocznokołowym wodowana w 1868, pierwszy okręt o napędzie parowym zaprojektowany i zbudowany w Chinach^[3].

„Tianji” nie był pierwszym chińskim parowcem, ale wcześniejsze konstrukcje były w całości lub częściowo zamawiane za granicą. W chińskich stoczniach zazwyczaj budowano tylko kadłub, a kocioł i maszynę parową importowano lub kupowano w fabrykach nie należących do Chińczyków. „Tianji” został w całości zaprojektowany w Chinach, ale już w czasie jego konstrukcji zrezygnowano z budowy nowej maszyny parowej i zakupiono używaną, którą wyremontowano przed jej instalacją na okręcie. Wybudowany w stoczni Jiangnan w Szanghaju, „Tianji” został wodowany pod koniec (pomiędzy 18 a 27) lipca 1868. Nazwa okrętu, znacząca w języku chińskim „spokojny i pomyślny”, została wybrana jako dobra wróżba zarówno dla okrętu, jak i dla macierzystej stoczni^[4].

Okręt służył jako kanonierka na rzece Jangcy^[3].

„Tianji” odegrał epizodyczną rolę po tzw. zamieszkach w Yangzhou (1868)^[5]. W dniach 22-23 lipca w Yangzhou wybuchły zamieszki wywołane kontrowersyjną, i według niektórych, nielegalną obecnością angielskich misjonarzy. Misjonarze zostali zmuszeni do opuszczenia miasta, brytyjski konsul Walter Henry Medhurst rozkazał kilku brytyjskim okrętom udanie się do Nankinu, gdzie w typowym spektaklu tzw. „dyplomacji kanonierek” wymusił na gubernatorze prowincji Zeng Guofanie ustępstwa i przeprosiny. W czasie „negocjacji” z Zeng Guofanem brytyjskie okręty trzymały „Tianji” i jego załogę jako zakładników^[6].

Najprawdopodobniej został wycofany ze służby ok. 1902, kiedy zongdu (gubernator generalny) prowincji Jiangsu, Jiangxi i Anhui Liu Kunyi rozpoczął modernizację floty i nakazał sprzedaż wszystkich przestarzałych jednostek^[3].