Titanic Sinclair

Titanic Sinclair

Titanic Sinclair podczas koncertu w Cedar Cultural Center(inne języki) (2018)
Imię i nazwisko	Corey Michael Mixter
Data i miejsce urodzenia	12 lutego 1987[1] Saginaw
Pochodzenie	Saginaw, Michigan, Stany Zjednoczone[1]
Gatunki	muzyka alternatywna[1]
Zawód	muzyk, producent muzyczny, autor tekstów piosenek, reżyser teledysków(inne języki)
Powiązania	Mars Argo(inne języki) Poppy

Titanic Sinclair, właśc. Corey Michael Mixter (ur. 12 lutego 1987) – amerykański muzyk, producent muzyczny, autor tekstów piosenek i reżyser związany z muzyką alternatywną^[1][2]. Rozpoznawalność zdobył jako współtwórca projektów Mars Argo(inne języki) i Poppy^[3][2]. W ramach współpracy z Poppy współprodukował i współtworzył jej muzykę oraz filmy internetowe. Napisał scenariusz i wyreżyserował filmik I'm Poppy(inne języki), współtworzył album Am I a Girl?(inne języki) oraz uczestniczył w światowej trasie koncertowej artystki^[2]. Jako artysta solowy wydał między innymi albumy Thick Jello, I Have Teeth i Texas Dream^[1]. W 2018 roku Mars Argo(inne języki) pozwała Sinclaire’a i Poppy, zarzucając im między innymi naruszenie praw autorskich^[3]. Sprawę zakończono ugodą bez przyznania odpowiedzialności przez którąkolwiek ze stron^[3]. W grudniu 2019 roku Poppy zakończyła współpracę z Sinclairem i publicznie zarzuciła mu powtarzające się zachowania manipulacyjne^[4].

Mixter dorastał w Saginaw w stanie Michigan^[2]. W szkole średniej grał na gitarze w kilku zespołach^[2]. Przez pewien czas mieszkał w loftach znajomych w rejonie Detroit^[2]. Później przeniósł się do Chicago^[2]. W wieku 25 lat zamieszkał w Los Angeles, gdzie początkowo wykonywał zlecenia związane z montażem i efektami wizualnymi^[2]. Dopiero w wieku 28 lat zaczął przedstawiać się zawodowo jako reżyser^[2].

5 grudnia 2012 roku Sinclair wydał swój pierwszy album solowy, Thick Jello, zawierający 11 utworów^[5]. 28 czerwca 2014 roku ukazał się jego drugi album, I Have Teeth, złożony z 9 utworów^[6].

W 2015 roku wydał utwory Trust Fund i Fucking On Fire^[7][8]. W styczniu 2016 roku opublikował Losing My Mind^[9]. Pracował również jako producent nagrań takich wykonawców jak BØRNS, Zella Day(inne języki), Stepdad(inne języki), Mars Argo(inne języki), Poppy i Knox Hamilton^[1]. W wywiadzie z 2018 roku mówił, że napisał kilka piosenek na pierwszy album BØRNS^[2].

Sinclair przez 5 lat pozostawał w związku z Brittany Sheets, występującą jako Mars Argo(inne języki)^[3]. Stworzyli 92 filmy publikowane w serwisie YouTube, w których Sheets występowała jako wokalistka^[3].

Sinclair poznał Moriah Pereirę w środowisku autorów piosenek w Los Angeles^[2]. Pereira przedstawiła mu swoje nagrania^[2]. Sinclair zainteresował się jej muzyką i sposobem pracy, po czym rozpoczęli współpracę przy piosenkach oraz filmikach internetowych^[2]. Opisywał ich proces twórczy jako wspólny. Pomysły często rozpoczynały się od tytułu piosenki lub krótkiego wyrażenia przesłanego w wiadomości^[2]. Pereira przyjęła pseudonim Poppy.

W 2014 roku Poppy zaczęła publikować na YouTube filmy, w których odgrywała popową wokalistkę zachowującą się jak android^[10]. Jej twórczość internetowa nawiązywała do mechanizmów związanych z internetową sławą i kulturą influencerów^[10]. Sinclair odpowiadał za ich współtworzenie i reżyserię. Pojawiał się również jako ekranowy opiekun postaci Poppy^[10].

Do końca 2018 roku Sinclair i Poppy stworzyli setki filmów, a jej kanał w serwisie YouTube zgromadził łącznie około 400 mln wyświetleń^[2]. Sinclair napisał i wyreżyserował filmik I'm Poppy(inne języki), przygotowanego dla serwisu YouTube Red^[2]. Produkcję zaprezentowano w 2018 roku na Sundance Film Festival^[2].

W 2018 roku ukazał się drugi album studyjny Poppy, Am I a Girl?(inne języki), którego Sinclair był współautorem^[2]. W tym samym roku uczestniczył w jej światowej trasie koncertowej^[2].

17 kwietnia 2018 roku Mars Argo(inne języki), złożyła pozew przeciwko Sinclairowi i Poppy^[11]. Sheets zarzuciła Sinclairowi przemoc, nękanie oraz manipulację w czasie ich związku i po jego zakończeniu^[11][3]. Twierdziła również, że projekt Poppy celowo kopiował tożsamość, wizerunek, sposób ekspresji, brzmienie i estetykę Mars Argo^[3]. Pozew obejmował między innymi roszczenia związane z naruszeniem praw autorskich i wywołaniem szkody emocjonalnej^[3].

Poppy odrzuciła zarzuty wobec siebie i określiła pozew jako próbę zdobycia rozgłosu^[11]. Pełnomocnik Poppy przekazał później, że ona i Sinclair od początku zaprzeczali wszystkim oskarżeniom^[3].

14 września 2018 roku sąd umorzył postępowanie po otrzymaniu informacji, że strony osiągnęły wstępne porozumienie^[12]. Ostateczne warunki ugody ogłoszono w styczniu 2019 roku^[3]. Żadna ze stron nie przyznała się do naruszenia prawa ani innego niewłaściwego postępowania^[3]. Według pełnomocnika Poppy ugoda nie obejmowała wypłaty pieniędzy^[3].

Sinclair i Poppy zobowiązali się nie kontaktować z Mars Argo(inne języki) oraz nie publikować wypowiedzi godzących w jej dobre imię^[3]. Sinclair miał również zniszczyć pozostające w jego posiadaniu zdjęcia Sheets, które mogłyby ją skompromitować^[3]. Wszystkie prawa do projektu Mars Argo zostały przekazane Sheets^[13].

28 grudnia 2019 roku Poppy ogłosiła zakończenie współpracy z Sinclairem^[4]. Napisała, że decyzję odkładała od dłuższego czasu^[4]. Wyjaśniła, że wcześniej broniła Sinclaire’a, ponieważ uważała go za osobę niezrozumianą^[4]. Oświadczyła, że sama doświadczyła zachowań podobnych do tych opisywanych wcześniej przez Mars Argo(inne języki)^[4]. Zarzuciła Sinclairowi gloryfikowanie samobójstwa oraz wykorzystywanie gróźb i prób odebrania sobie życia do manipulowania nią^[4]. Oskarżyła go także o powtarzanie tych samych zachowań wobec innych osób z jej otoczenia^[4].

W 2020 roku Sinclair powrócił do regularnego wydawania solowych nagrań^[1]. 30 kwietnia opublikował dwutworowy singel Broken Boy, zawierający także piosenkę Viral Kind of Love^[14].

W 2021 roku wydał inspirowany country album Texas Dream^[1]. Później w tym samym roku opublikował świąteczny minialbum Christmas Singalong^[1]. W 2022 roku ukazały się między innymi akustyczna piosenka It's a Boy i utrzymany w stylistyce indie rocka utwór Your Horoscope^[1].

W 2024 roku Sinclair wydał album Duh oraz nową wersję I Have Teeth^[1]. W 2025 roku opublikował albumy Randy Speedboat i Tight Annex Sink Layer^[1].

Sinclair wybrał pseudonim Titanic Sinclair, aby oddzielić działalność artystyczną od pozostałych obszarów swojego życia^[2]. Zależało mu również na nazwie łatwej do wymówienia, wyszukania i zapamiętania^[2]. Określał pseudonim jako celowo absurdalny, zabawny i dziwny^[2].

W pierwszych latach działalności Sinclair świadomie budował w internecie odpychający wizerunek, wykorzystując prowokacyjny humor i trolling^[2]. W 2018 roku mówił, że ograniczył tę kreację oraz niemal całkowicie wycofał się z mediów społecznościowych^[2]. Uznał, że rosnąca rozpoznawalność wiązała się z odpowiedzialnością, której wcześniej nie brał pod uwagę^[2].

W twórczości muzycznej Sinclaire’a wskazywano wpływy Elliotta Smitha, zespołu Pixies i Weezer^[1]. Wśród inspirujących go reżyserów wymieniał Stanleya Kubricka, Davida Lyncha, Sofię Coppolę oraz Spike’a Jonze’a^[2].