Tlenek potasu

Tlenek potasu
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
szare kryształy[1]
Wzór Hilla

K2O

Masa molowa

94,20 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

12136-45-7

Podobne związki
Inne aniony

K2S, K2Se

Inne kationy

Li2O, Na2O, Rb2O, Cs2O

Podobne związki

K2O2, K2O3, KO2, KO3, KOH

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Więcej identyfikatorów i właściwości może znajdować się w Wikidanych
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło w Wikisłowniku

Tlenek potasu, K2O – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków zasadowych zawierający potas na I stopniu utlenienia.

Otrzymywanie

Można go otrzymać w czystej (≥99,5%) postaci w wyniku utleniania metalicznego potasu powietrzem. Potas zanurzony w ksylenie należy kilkakrotnie roztopić w celu usunięcia wysoko wrzących olejów, a następnie odgazować przez dwukrotną destylację próżniową i oczyścić ostatecznie za pomocą sączenia pod wysoką próżnią przez kapilarę. Powietrze służące do utlenienia również musi zostać dokładnie oczyszczone. Metal należy lekko ogrzać i doprowadzić do niego niewielkie ilości powietrza. Pod wpływem ciepła reakcji potas topi się i razem z powstającym tlenkiem tworzy porowatą strukturę o metalicznym połysku. Reakcję należy zakończyć po częściowym jedynie utlenieniu metalu, aby zapobiec powstawaniu nadtlenku. Nieprzereagowany potas usuwa się pod wysoką próżnią w temperaturze 350 °C[3].

Inne metody[4]:

  • z nadtlenku, redukując go metalicznym potasem:
    K2O2 + 2K → 2K2O
  • reakcja azotanu potasu
    • z metalicznym potasem:
      2KNO3 + 10K → 6K2O + N2↑
    • lub z azydkiem potasu(inne języki) (reakcja może przebiegać wybuchowo):
      KNO3 + 5KN3 → 3K2O + 8N2↑

Właściwości

K2O jest tlenkiem zasadowym, z wodą reaguje gwałtownie, dając żrący wodorotlenek potasu. Jest higroskopijny.

Zawartość potasu w nawozach, cementach i tym podobnych podaje się w przeliczeniu na K2O.

Czysty tlenek potasu jest też stosowany jako jeden z elementów tradycyjnego wypełnienia stosowanego do uzupełniania ubytków próchnicowych w zębach przez dentystów.

Przypisy

  1. ↑ a b c d e David R. Lide (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-83, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
  2. ↑ a b Potassium oxide, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 1620 [dostęp 2012-06-21] (niem. • ang.).
  3. ↑ E. Donges, Potassium oxide, [w:] Georg Brauer (red.), Handbook of Preparative Inorganic Chemistry, t. 1, New York–London: Academic Press, 1963, s. 977.
  4. ↑ Alkalimetalloxide M2O, -peroxide M2O2, -hyperoxide MO2, -ozonide MO3, [w:] Arnold F. Holleman, Egon Wiberg, Nils Wiberg, Anorganische Chemie, wyd. 103, t. 1 Grundlagen und Hauptgruppenelemente, Berlin: De Gruyter, 2017, s. 1514, ISBN 978-3-11-049585-0.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya