Torpeda Mark 35
| |
| Państwo | |
|---|---|
| Rodzaj |
torpeda ciężka |
| Platforma przenoszenia |
okręty podwodne i nawodne |
| Przeznaczenie |
zwalczanie celów podwodnych i nawodnych |
| Historia | |
| Lata używania |
1949-1960 |
| Dane techniczne | |
| Długość |
162" (408,94 cm) |
| Średnica |
21" (533 mm) |
| Masa |
1770 funtów (803 kg) |
| Napęd |
elektryczny |
| Zasięg |
20.000 jardów (18.288 metrów) |
| Naprowadzanie |
pasywne, aktywne |
| Masa głowicy | |
Mark 35 (Mk.35) – amerykańska podstawowa torpeda ofensywna okrętów podwodnych w latach 50. XX wieku, przeznaczona do zwalczania jednostek podwodnych przeciwnika w pobliżu ich baz. Mk.35 uzupełniane miały być w arsenale floty podwodnej marynarki amerykańskiej defensywne torpedy Mk.37, przeznaczone do obrony okrętów podwodnych przez atakiem małych jednostek ZOP. Mk.35 o zasięgu 20.000 jardów (18.288 metrów), samonaprowadzały się na cel w ostatniej fazie ataku za pomocą pasywnego układu sonarowego przeciwko wrogim okrętom w odległości do 1000 jardów (914,4 m) oraz układem aktywnym przeciwko jednostkom w odległości do 1500 jardów (1371,6 m). Torpeda ta zdolna była do krążenia w poszukiwaniu celu.
Produkcja pierwszych dwóch prototypów Mk.35 ukończona została w 1947 roku, do roku 1950 wyprodukowano ogółem sześć torped tego typu. W latach 1949–1952 wyprodukowano ogółem około 400 jednostek tej torpedy, która pozostawała w służbie operacyjnej co najmniej do 1960 roku.
Mark 35 - znana jako „torpeda uniwersalna” – mogła być odpalana zarówno z okrętów podwodnych, jak i nawodnych. Czyniło ją to pierwszą torpedą przeciwpodwodną odpalaną z powierzchni morza. Początkowo torpeda miała zapewniać także możliwość odpalania z pokładów samolotów ZOP, jednakże wymaganie to porzucono. Mk.35 była boczną gałęzią rozwojową znanej torpedy lotniczej Mk.24 (Fido), miała jednak większe rozmiary (408,94 cm) i możliwości: napęd za pomocą śrub przeciwbieżnych, synchroniczne ustawienia głębokości i azymutu (str.151-152), oraz dla większej pewności uproszczoną elektronikę. 15000 jardów (13716 m) zasięgu przy prędkości 27 węzłów, przenosiła głowicę z 270 funtami (122,5 kg) HBX. Była pierwszą torpeda floty z bateriami na słoną wodę.
US Navy w latach 1949–1960 miała na wyposażeniu 400 torped Mk.35
Bibliografia
- Norman Friedman, James L. Christley: U.S. Submarines Since 1945: An Illustrated Design History. Naval Institute Press, s. 19-21. ISBN 1-55750-260-9.
- United States of America Torpedoes since World War II (ang.)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.