Tp108
| |
| Producent | |
|---|---|
| Lata budowy | |
| Układ osi |
D (D n2v) |
| Wymiary | |
| Masa służbowa |
53,5 t (z tendrem: 92,5 t)[1] |
| Długość z tendrem |
15 840 mm[1] |
| Rozstaw osi skrajnych |
4200 mm |
| Średnica kół napędnych |
1 300 mm[1] |
| Napęd | |
| Trakcja |
parowa |
| Typ tendra |
15Cl[1] |
| Ciśnienie w kotle | |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła |
151,32 m²[1] |
| Powierzchnia przegrzewacza |
brak |
| Powierzchnia rusztu |
2,1 m²[1] |
| Średnica cylindra |
520/770 mm[1] |
| Skok tłoka |
650 mm[1] |
| Parametry eksploatacyjne | |
| Maksymalna siła pociągowa |
11 000 kg[1] |
| Prędkość konstrukcyjna |
45 km/h[1] |
Tp108 – oznaczenie na Polskich Kolejach Państwowych rosyjskiego parowozu towarowego CzW/Ch (właściwie CzWCh, ros. ЧВХ).
Historia
Do końca XIX wieku Kolej Warszawsko-Wiedeńska, pomimo znajdowania się na terytorium Cesarstwa Rosyjskiego, używała lokomotyw kupowanych w Europie Zachodniej. Między innymi, od 1895 używano czteroosiowych parowozów towarowych z silnikiem sprzężonym zasilanym parą nasyconą, produkowanych w Hanowerze (oznaczonych później CzWG). W 1904 produkcja zbliżonych parowozów rozpoczęta została w zakładach w Charkowie. Po 1912 roku otrzymały one rosyjskie oznaczenie serii CzWCh (ЧВХ), z tego Cz oznaczało parowóz z czterema osiami wiązanymi (ros. czetyrechosnyj), W - model dla kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, a Ch w indeksie dolnym - producenta (Charków)[2].
Na bazie serii CzWCh opracowano następnie parowozy z przegrzewaczem pary, serii CzWPK i CzWPCh.
Po I wojnie światowej Polskie Koleje Państwowe posiadały 13 parowozów serii CzWCh, która otrzymała następnie oznaczenie Tp108[1].
Po wybuchu II wojny światowej, 12 parowozów zostało przejętych przez Niemców, którzy wcielili je do służby jako seria BR 55611, z numerami 55 6111 do 55 6122[3].
Po II wojnie światowej na PKP służyły 2 parowozy, do 1950 r.[4].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m J. Piwowoński, Parowozy..., ss.224, 239.
- ↑ B. Pokropiński, op.cit., Młody Technik
- ↑ Michael Reimer, Volkmar Kubitzki, Die Eisenbahn in Polen 1939-1945. Die Geschichte der Generaldirektion der Ostbahn., Stuttgart, Transpress, 2004, ISBN 3-613-71213-X, s. 117. Źródło to podaje jednak parowozy Tp108 do numeru 14, z tego Niemcy przejęli wszystkie oprócz 2 i 5.
- ↑ Paweł Terczyński, Atlas parowozów, wyd. 1, Poznań: Poznań Klub Modelarzy Kolejowych, 2003, s. 64, ISBN 83-901902-8-1, OCLC 917950022.
Bibliografia
- Bogdan Pokropiński, Parowóz serii Tp109 w: Młody Technik nr 2/1986, s. 70
- Jan Piwowoński, Parowozy kolei polskich, Warszawa: WKiŁ, 1978
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.