Tricky Sam Nanton

Tricky Sam Nanton, także Joe Nanton (ur. 1 lutego 1904 w Nowym Jorku, zm. 20 lipca 1946 w San Francisco) – amerykański puzonista jazzowy, związany przede wszystkim z orkiestrą Duke’a Ellingtona. Należał do najważniejszych wykonawców stylu gry łączącego growl, tłumik i gumowy plunger, charakterystycznego dla wczesnego brzmienia zespołu Ellingtona[1][2][3].

W połowie lat 20. XX wieku występował w harlemskich klubach, m.in. z Earlem Frazierem i Cliffem Jacksonem(inne języki), a także nagrywał z Sidneyem Bechetem, Donem Redmanem, Elmerem Snowdenem(inne języki) i Clarence’em Williamsem[1]. W 1926 dołączył do orkiestry Duke’a Ellingtona, zastępując Charliego Irvisa(inne języki), jednego z muzyków współtworzących jej wczesny „jungle style(inne języki)”[1][4]. Przez kilka kolejnych lat był jedynym puzonistą Ellingtona, a jego brzmienie stało się istotną częścią nagrań zespołu do połowy lat 40. XX wieku[3].

Nanton wykonywał również partie solowe na otwartym instrumencie, jednak największe znaczenie miała jego technika gry z tłumikiem i gumowym plungerem, dająca efekt wokalnego, growlującego brzmienia wah-wah[1][2]. Precyzja i pomysłowość tych efektów, dostosowanych do muzyki Ellingtona, przyczyniły się do nadania mu przydomka „Tricky Sam”[1]. Do przykładów jego gry należą m.in. „Blues with a Feeling”, „Blue Harlem”, „Dear Old Southland” i „Sidewalks of New York”[1]. W suicie Black, Brown and Beige(inne języki) szczególnie eksponowane było jego solo w części „Work Song”, w którym Ellington wykorzystał wokalny charakter brzmienia Nantona i jego technikę gry z plungerem[3].

Nanton zmarł na udar mózgu podczas trasy koncertowej z orkiestrą Ellingtona[1].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g Patricia Willard. Nanton, Tricky Sam [Joe; Irish, Joseph N.]. „Grove Music Online”, 2013. Oxford University Press. DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.article.A2242486. (ang.). 
  2. ↑ a b Barry Kernfeld. Growl. „Grove Music Online”, 2003. Oxford University Press. DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.article.J179400. (ang.). 
  3. ↑ a b c Kurt Dietrich. The Role of Trombones in "Black, Brown and Beige". „Black Music Research Journal”. 13 (2), s. 111–124, 1993. University of Illinois Press. JSTOR: 779515. (ang.). 
  4. ↑ Mark Tucker. Washingtonians. „Grove Music Online”, 2003. Oxford University Press. DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.article.J474200. (ang.). 

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya