Trzebielino

Trzebielino
wieś
ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Powiat

bytowski

Gmina

Trzebielino

Liczba ludności (2024)

983[2][3]

Strefa numeracyjna

59

Kod pocztowy

77-235[4]

Tablice rejestracyjne

GBY

SIMC

0751798[5]

Położenie na mapie gminy Trzebielino
Mapa konturowa gminy Trzebielino, w centrum znajduje się punkt z opisem „Trzebielino”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Trzebielino”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Trzebielino”
Położenie na mapie powiatu bytowskiego
Mapa konturowa powiatu bytowskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Trzebielino”
Ziemia54°12′03″N 17°05′16″E/54,200833 17,087778[1]

Trzebielino (kaszb. Trzebielënò, niem. Treblin) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Trzebielino[5][6]. Leży w pobliżu jeziora Trzebielskiego (Trzebielińskiego) i przy trasie drogi krajowej nr 21.

Miejscowość jest siedzibą sołectwa Trzebielino w którego skład wchodzą również Szczyciec i Toczek[7]. Jest rónież siedzibą gminy Trzebielino, nadleśnictwa[8] oraz placówki Ochotniczej Straży Pożarnej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Nazwa

Nazwę miejscowości Trzebielino zawdzięczamy niemieckiemu słowu „Treblin”, co w dosłownym jego znaczeniu oznacza wycinkę lasu.

Historia

Trzebielino stanowiło centrum zachodniej części włości Puttkamerów. Puttkamerowie władali Trzebielinem do 1945 roku. Wieś została wymieniona przez pomorskiego geografa Eilhardusa Lubinusa w 1612 roku jako teren zamieszkały przez Wendów. W XVIII wieku mieszkało tutaj 12 kmieci i 6 zagrodników oraz funkcjonowała kuźnia. W 1836 roku przeprowadzono w Trzebielinie uwłaszczenie chłopów. Mimo prowadzonej przez Puttkamerów akcji kolonizacyjnej do ostatniej wojny miejscowa ludność używała kaszubskich nazw części przysiółków. Po wojnie wśród osadników główny trzon stanowili także Kaszubi z okolic Kartuz, Kościerzyny i Chojnic. Dzięki Puttkamerom w połowie II tysiąclecia ziemia trzebielińska zaczęła się bardzo intensywnie rozwijać pod względem urbanistycznym, gospodarczym i handlowym[9].

Zabytki

Według rejestru zabytków NID[10] na listę zabytków wpisane są:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki parafialny pw. Niepokalanego Serca NMP, 1688-91, 1888, nr rej.: A-270 z 26.03.1960. Posiada skromny detal, spłaszczony hełm baniasty na wieży, w wyposażeniu barokowy ołtarz[11]
  • neoklasycystyczny pałac w Trzebielinie von Puttkamerów z 1810 r., pocz. XIX, XIX/XX w., nr rej.: A-430 z 18.03.1965[12], posiada dwa niesymetryczne ryzality z końca XIX w[11].
  • szachulcowy dwór (dom nr 7), XVII, XVIII, XIX w., nr rej.: 617 z 30.08.1966 (nie istnieje?)
  • kuźnia z podcieniem, XVIII/XIX w., nr rej.: 271 z 26.03.1960 (nie istnieje).

Ponadto we wsi znajduje się plebania z 2 połowy XIX w. i szachulcowy młyn wodny z 2 połowy XIX wieku[13].

Galeria zdjęć

Zobacz też

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 140948.
  2. Wieś Trzebielino w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2026-05-08], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  3. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2026-05-08].
  4. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1310 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  5. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  6. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  7. Strona gminy, sołectwa
  8. Nadleśnictwo Trzebielino. 23 paź 2012. [dostęp 2013-09-24].
  9. Historia Trzebielina.[ dostęp 2013-10-29].
  10. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 5 [dostęp 2016-12-18].
  11. a b Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 242, ISBN 978-83-7495-133-3.
  12. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 292, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.
  13. Paulina Omelańska: Atrakcje turystyczne. 30.10.2012. [dostęp 2013-09-24]. (pol.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya