| 1980 | |
|---|---|
| 1981 | |
| 1982 | |
| 1983 | |
| 1984 | |
| 1985 | |
| 1986 | |
| 1987 | |
| 1988 | |
| 1989 |
| 1990 | |
|---|---|
| 1991 | |
| 1992 | |
| 1993 | |
| 1994 | |
| 1995 | |
| 1996 | |
| 1997 | |
| 1998 | |
| 1999 |
| 2000 | |
|---|---|
| 2001 | |
| 2002 | |
| 2003 | |
| 2004 | |
| 2005 | |
| 2006 | |
| 2007 | |
| 2008 | |
| 2009 |
| 2010 | |
|---|---|
| 2011 | |
| 2012 | |
| 2013 | |
| 2014 | |
| 2015 | |
| 2016 | |
| 2017 | |
| 2018 | |
| 2019 |
| 2020 | |
|---|---|
| 2021 | |
| 2022 | |
| 2023 | |
| 2024 | |
| 2025 | |
| 2026 | |
| Nadchodzące |
| Inny tytuł |
Tres veces Ana: Iguales y Distintas |
|---|---|
| Gatunek |
telenowela |
| Kraj produkcji | |
| Oryginalny język | |
| Twórcy |
Jorge Lozano Soriano (historia) |
| Główne role | |
| Muzyka tytułowa |
"Se puede amar" śpiewa Pablo Alborán |
| Liczba odcinków |
102 |
| Nagrody | |
| Produkcja | |
| Produkcja | |
| Reżyseria |
Sergio Cataño |
| Scenariusz |
Carmen Daniels |
| Czas trwania odcinka |
40–45 min |
| Pierwsza emisja | |
| Kraj oryginalnej emisji |
Meksyk |
| Data premiery |
23 maja 2016 |
| Stacja telewizyjna | |
| Pierwsza emisja |
23 maja 2016 – 25 października 2016 |
| Lata emisji |
2016 |
| Status |
zakończony |
| Format obrazu |
1080i HDTV |
| Format dźwięku |
stereo |
| Chronologia | |
| Powiązane |
Lazos de amor (1995-1996) |
Trzy razy Ana (hiszp. Tres veces Ana) – meksykańska telenowela z 2016 roku. Historia trzech sióstr, które zostały rozdzielone w wyniku wypadku samochodowego; Ana Lucía zaginęła, Ana Laura straciła nogę, natomiast Anie Leticíi nic się nie stało.
W Polsce serial emitowała stacja TV4 od 2 stycznia[1][2][3][4] do 30 czerwca 2017[5][6]. Odcinki były również dostępne na platformie Ipla[7]. Lektorem serialu był Paweł Straszewski.
W Polsce serial miał niską oglądalność. Pierwszy odcinek obejrzało ok. 400 tys. osób[8]. Z odcinka na odcinek oglądalność spadała. Najniższą oglądalność wskazał odcinek 92. obejrzało go 75,6 tys. osób.[9] W ostatnich tygodniach emisji serialu oglądalność wynosiła 142 tys. widzów. Ostatni odcinek obejrzało 146,86 tys. osób.[10]
| Kategoria | Osoba | Wynik |
|---|---|---|
| Najlepsza protagonistka | Angelique Boyer | Wygrana[17] |
| Najlepszy protagonista | Sebastián Rulli | Wygrana[17] |
| Najlepsza aktorka pierwszoplanowa | Blanca Guerra | Nominacja |
| Najlepszy aktor pierwszoplanowy | Eric del Castillo | Nominacja |
| Najlepsza aktorka młodzieżowa | Sachi Tamashiro | Nominacja |
| Najlepsza aktorka drugoplanowa | Laisha Wilkins | Nominacja |
| Najlepszy aktor drugoplanowy | Otto Sirgo | Nominado |
| Najlepszy operator filmowy | Manuel Barajas i Armando Zafra | Nominacja |
| Najlepsza scenografia | Claudio Reyes Rubio i Sergio Cataño | Nominacja |
| Najlepszy motyw muzyczny | Se puede amar (śpiewa Pablo Alborán) | Wygrana |
| Najlepsza obsada | Angelli Nesma Medina | Nominacja |
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.