Tu-444
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ |
pasażerski |
| Załoga |
2 + 1 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
2 x silnik turbowentylatorowy Saturn AL-32M |
| Ciąg |
95 kN |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
16,2 m |
| Długość |
36 m |
| Wysokość |
6,51 m |
| Powierzchnia nośna |
213,6 m² |
| Masa | |
| Własna |
19 300 kg |
| Startowa |
41 000 kg |
| Paliwa |
20 500 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość przelotowa |
2 Ma |
| Pułap |
18 000 m |
| Zasięg |
7500 km |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 10 | |
| Użytkownicy | |
Tu-444 (ros. Ту-444) – niezrealizowany projekt naddźwiękowego, rosyjskiego samolotu pasażerskiego przeznaczonego dla 6 - 10 pasażerów. Maszynę zaprojektowało biuro konstrukcyjne Andrieja Nikołajewicza Tupolewa.
Historia
Pomysł budowy niewielkiego samolotu dyspozycyjnego zdolnego latać z prędkością ponaddźwiękową pojawił się w latach 60. XX wieku, kiedy to Artiom Mikojan zaproponował, aby na bazie maszyny MiG-25 zbudować samolot zdolny przewieźć 6 pasażerów na odległość 3500 km z prędkością 2,35 Ma. Pomysł nie zyskał aprobaty władz radzieckich, a kolejne próby budowy tego typu maszyny przyszło czekać do lat 80. i 90. XX wieku. W 1989 roku biuro konstrukcyjne im. Pawła Suchoja podpisało porozumienie z amerykańskim Gulfstream Aerospace o budowie dyspozycyjnego samolotu pasażerskiego oznaczonego jako SSBJ S-21. Rozpad Związku Radzieckiego spowodował zamrożenie wszelkich prac nad samolotem, a później anulowanie programu. W połowie lat 90. XX wieku z własnym projektem wystąpiło biuro konstrukcyjne Tupolewa, które zaproponowało zbudowanie na bazie samolotu bombowego Tu-22M3 maszyny oznaczonej jako Tu-344. Samolot miał przewozić do 12 pasażerów, ale zaniechano dalszych prac. W 2004 roku Tupolew przedstawił kolejny projekt oznaczony jako Tu-444. Jego realizacja uzależniona była od znalezienia partnera chcącego partycypować w kosztach prac projektowych i badawczych. Brak jest informacji o dalszych losach tego przedsięwzięcia.
Konstrukcja
Tu-444 był wolnonośnym dolnopłatem z chowanym, trójpodporowym podwoziem z przednim podparciem. Skrzydło pasmowe z niewielkim ujemnym wzniosem zapewniające maszynie dużą manewrowość i siłę nośną w szerokim zakresie prędkości. Kadłub zwężający się ku tyłowi, na końcu duży statecznik pionowy. Jednostki napędowe umieszczone w dwóch odrębnych gondolach silnikowych.
Bibliografia
- Piotr Krawczyk, Mirosław Kwarciński, Szybciej niż dźwięk czyli czas to pieniądz..., „Lotnictwo”, nr 3 (2007), s. 22-25, ISSN 1732-5323.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.