Tylda

~
à ã
Ĩ ĩ
Ȭ ȭ
ɫ
Ų̃ ų̃
Ñ ñ
Õ õ
Ũ ũ

Tylda (łac. titulus, hiszp. tilde) – znak pisarski w formie wężyka ( ~ ), zwany również falą lub wężykiem[1]. W średniowieczu pierwotnie zapisywano znak w formie wężyka nad literą poprzedzającą skrócony fragment wyrazu w celu zaznaczania abrewiacji. Później znak ten zyskał status znaku diakrytycznego umieszczanego nad spółgłoskami lub samogłoskami, by w końcu przekształcić się w samodzielny znak pisarski w formie wężyka ( ~ ).

Obecnie najczęściej spotykane są dwie formy tyldy:

Nazwa Znak Unicode Kod HTML Opis
tylda ascii ~ U+007E ~ lub ~ znak pisarski zwany asciitilde leżący w połowie wysokości pola znaku, na linii średniej/środkowej pisma.
tylda górna ˜ U+02DC ˜ lub ˜ lub ˜ znak diakrytyczny zwany tilde leżący w górnej połowie pola znaku, mniej więcej na linii wydłużeń górnych pisma.

Historia

Hiszpania – pierwotnie n z górna tyldą (ñ) było abrewiaturą „nn”, np. hiszpańskie słowo año (rok) pochodzi od łacińskiego ANNVS. W średniowiecznej Hiszpanii ten sposób abrewiacji nazwano tylda i stosowano do oznaczania nosowych spółgłosek (n lub m) tak jak np. tãtus dla tantus czy quã dla quam. Zapis ten obecnie służy do oznaczania spółgłoski nosowej podniebiennej [ɲ].

Portugalia – w języku portugalskim z tyldą górną zapisuje się samogłoski nosowe a i o (ã i õ).

Estonia – pierwszy raz znak diakrytyczny z tyldą górną zastosował w języku estońskim w roku 1818 Otto Wilhelm Masing. Był to znak õ (o z tyldą górną), zastosowany do rozróżnienia samogłoski półprzymkniętej tylnej niezaokrąglonej, która wtedy była zapisywana jako ö[2]. Obecnie õ w Międzynarodowym Alfabecie Fonetycznym, to ɤ tzw. „rogi barana” (Unicode U+0264 LATIN SMALL LETTER RAMS HORN).

Typografia

Skład ręczny i maszynowy

Znak tylda odlany był na czcionce lub wykonany w formie matrycy w dwóch wersjach:

  • na firecie lub półfirecie z oczkiem w formie wężyka do oznaczania wyrazów w formie skróconej,
  • odlewany wzdłuż na półfirecie do składu matematyki jako znak podobieństwa[3],
  • jako znak diakrytyczny do oznaczania miękkich spółgłosek lub wymowy nosowej, np. ñ w języku hiszpańskim czy ã i õ w języku portugalskim[4].

Typografia cyfrowa

W większości czcionek znak tylda ascii jest projektowany zwykle nieco poniżej średniej linii pisma. Niektóre czcionki jak np. Sylfaen(inne języki) czy Microsoft Sans Serif(inne języki) mają ten znak zaprojektowany w formie tyldy górnej na wysokości innych akcentów dla minuskuły.

W składzie komputerowym z zakresu informatyki np. (kody źródłowe, URL itp.) stosuje się tyldę ascii. W składach technicznych, matematycznych, w leksykografii stosuje się zwykle wężyk lub tyldę operator, opcjonalnie tyldę ascii.

W składach językowych lub w zapisie Międzynarodowym alfabetem fonetycznym stosuje się tyldę górną dostawną lub tyldę górną, tyldę dolną dostawną i tyldę środkowa dostawną, które można dostawić do dowolnego znaku, tworząc znak diakrytyczny z tyldą. Więcej w sekcji fonetyka.

Znaki podobne

Znaki podobne do tyldy w zapisie unikodowym:

Znak Unicode Kod HTML Nazwa unikodowa Nazwa polska[5] Zastosowanie
~ U+007E ~ lub ~ TILDE tylda ascii w programowaniu, listingach, adresach URL
˜ U+02DC ˜ lub ˜ lub ˜ SMALL TILDE tylda górna w składach językowych jako znak diakrytyczny
̃ U+0303 ̃ lub ̃ COMBINING TILDE tylda górna dostawna w fonetyce jako dostawny znak diakrytyczny
U+223C ∼ lub ∼ lub ∼ TILDE OPERATOR tylda operator w matematyce jako znak relacji równoważności, znak proporcjonalności, znak podobieństwa
U+223F ∿ lub ∿ SINE WAVE sinusoida w elektrotechnice jako symbol prądu przemiennego
U+2053 ⁓ lub ⁓ SWUNG DASH wężyk w leksykografii jako znak powtórzenia
U+301C 〜 lub 〜 WAVE DASH fala symbol CJK
U+3030 〰 lub 〰 WAVY DASH kreska falista symbol CJK
U+FF5E ~ lub ~ FULL WIDTH TILDE tylda na firecie symbol CJK
U+2248 ≈ lub ≈ lub ≈ ALMOST EQUAL TO tylda podwójna w matematyce
U+224B ≋ lub ≋ TRIPLE TILDE tylda potrójna w matematyce

Podobnym znakiem jest również nieposiadająca punktu kodowego Unicode[6] tylda wietnamska[7][8].

Matematyka

W składzie komputerowym do zapisu matematyki powinno się stosować znak tylda operator (Unicode U+223C), choć nie jest to glif łatwo dostępny w fontach. Niektóre fonty stosowane do składu matematyki mają prawidłowo zaprojektowany glif tylda ascii (Unicode U+007E), który można stosować zamiast znaku tylda operator.

Informatyka i programowanie

Zastosowanie tyldy

W językach programowania

  • W C++, w klasie A funkcja o nazwie ~A oznacza destruktor.
  • W C, C++, Javie, Perlu i wielu innych językach, których składnia oparta jest na C, ~ to operator negacji bitowej.
  • W SML i Oz ~ oznacza negację liczby, np. ~4 oznacza -4. Jest tak po to, aby minus miał tylko jedno znaczenie: odejmowanie dwóch liczb.
  • W niektórych językach (m.in. MATLAB lub Lua) wyrażenie 'x ~= y' oznacza „x nie jest równe y”.

W różnych programach i grach komputerowych

  • W wielu grach komputerowych wciśnięcie z klawiatury tyldy powoduje wejście do konsoli, gdzie można wydawać różne polecenia z klawiatury (np. wybór poziomu trudności, dodawanie życia, broni, ustawianie stanu nieważkości, nieśmiertelność itd.).
  • W programach firmy Adobe (np. Photoshop, Illustrator) znak tyldy umieszczony na początku nazwy pliku z pluginem (jak również na początku nazwy folderu) powoduje, że program podczas uruchamiania nie widzi tych plików (i nie uruchamia stosownych opcji w programie).

W systemach operacyjnych

  • W systemach uniksowych większość shellów interpretuje napis poprzedzony tyldą jako nazwę katalogu domowego użytkownika, co jest również często wykorzystywane przez dostawców usług internetowych dla nazw domowych stron WWW użytkowników w domenie.
  • W wielu systemach znak tyldy jest znakiem martwym, to znaczy naciśnięcie jego symbolu z klawiatury nic nie wyświetla na ekranie, a dopiero po wciśnięciu kolejnego klawisza pojawia się jakiś pojedynczy znak niedostępny z klawiatury głównej komputera, w ten sposób można np. stawiać polskie znaki diakrytyczne z pominięciem skrótu klawiaturowego z Alt-em.

W internecie

  • Na różnych czatach tylda oznacza: „nick tymczasowy” (niezalogowany).
  • Na serwerach IRC tylda przed nickiem oznacza, że dany użytkownik posiada na kanale rangę owner (właściciel).

Dostępność znaków tyldy w systemach informatycznych

tylda ASCII
  • W systemie operacyjnym Windows przy układzie klawiatury polskim programisty po naciśnięciu:

Shift+`.

  • W starszych wersjach systemu Windows tylda służyła jako martwy klawisz i żeby wpisać po prostu tyldę, należało nacisnąć:

Shift+`+Spacja.

  • W systemie operacyjnym Windows z klawiatury numerycznej po naciśnięciu:

Alt+0126

  • W systemie operacyjnym Windows przy układzie klawiatury polskim maszynistki po naciśnięciu:

AltGr+2.

Shift+`+Spacja.

tylda górna

* Znak wpisywany kodem z klawiatury lub po wyszukaniu menadżerem znaków – znak o kodzie 0152 (Windows) lub 247 (Macintosh)[potrzebny przypis].

TeX i LaTeX

W TeX i LaTeX można budować dowolne znaki z tyldą. Służą do tego dwa polecenia:

  • w trybie tekstowym uzyskamy ã przy pomocy \~a,
  • w trybie matematycznym przy budowaniu wzorów uzyskamy, przy wpisaniu polecenia \tilde a, następujący znak:

Dla tyldy jako znaku ASCII ~ należy użyć w LaTeX2e polecenia \textasciitilde. W plain TeX i LaTeX 2.09 trzeba zaś nieco okrężnie wpisać \~{}.

W Międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA stosuje się trzy rodzaje tyld dostawnych:

Znak Unicode Kod HTML Nazwa unikodowa Nazwa polska Zastosowanie
̃ U+0303 ̃ lub ̃ COMBINING TILDE tylda górna dostawna IPA: nazalizacja (nosowość)
̰ U+0330 ̰ lub ̰ COMBINING TILDE BELOW tylda dolna dostawna IPA: skrzypiąca dźwięczność
̴ U+0334 , lub ̴ COMBINING TILDE OVERLAY tylda środkowa dostawna IPA: welaryzowane lub faryngalizowane

oraz wspomnianą wyżej tyldę górną, którą można kernować i ustawiać jej położenie względem linii pisma ręcznie, jeśli nie dysponuje się fontem z tyldami dostawnymi.

W składzie komputerowym powinno się stosować wężyk (Unicode U+2053), choć nie jest to glif powszechny w każdym foncie. Dlatego niekiedy zamiennie stosuje się tyldę ascii.

W słownikach językowych znak wężyka stosuje się zamiast wyrazów hasłowych lub w zastępstwie rdzenia wyrazu hasłowego, aby nie powtarzać rdzenia wielokrotnie. W tym przypadku, jeśli wężyk zastępuje część wyrazu hasłowego, składamy go bez odstępu od pozostałego członu wyrazu. Na przykład:

cook vi gotować; [vegetable, meal] gotować się; there’s something ~ing na coś się zanosi,
do•ber•man, D. ~na, Ms. ~nie, lm M. ~ny.

Coraz częściej wężyk zastępuje się kropką środkową (U+00B7), co daje krótszy zapis np.

do•ber•man, D•na, Ms•nie, lm M•ny.

Jeśli wężyk zastępuje wyraz pominięty w wypowiedzeniu lub wyrażeniu składa się go ze spacjami z obu stron. Na przykład:

big duży, wysoki; a ~ reader zapalony czytelnik.

Jako symbol prądu przemiennego niekiedy stosuje się tyldę ascii, choć właściwie do tego celu w Unikodzie jest przygotowany alternatywny znak sinusoidy ∿ (Unicode U+223F).

Na przykład zapis: ~240 V lub ∿240 V czytaj: „Prąd przemienny o napięciu 240 woltów”.

W języku japońskim znak 〜 (波ダッシュ) nami dasshu (Unicode U+301C WAVE DASH) stosowany jest:

  • do określania zakresu od… do… (5時〜6時, od godz. 5 do 6 ; 東京〜大阪, (z) Tokio do Osaki),
  • do oddzielania tytułu od podtytułu, jeśli występują w jednym wierszu; w Polsce w tym wypadku stosuje się kropkę, w Wielkiej Brytanii dwukropek,
  • do oznaczania podpisów: 〜概要〜,
  • podwojony znak 〜 stosowany jest w zastępstwie nawiasów: 〜〜答え〜〜,
  • do określenia pochodzenia: フランス〜 (z Francji),
  • w miejsce chōon (ですよね〜 lub あ〜〜〜), wskazuje długą samogłoskę, określającą sarkazm lub zachwyt,
  • do oznaczania sugestii, że muzyka wybrzmiewa: ♬ 〜,
  • w zastępstwie linii, szlaczka: 〜〜〜〜〜 lub 〜・〜・〜.


Zobacz też

Przypisy

  1. Robert Bringhurst, Elementarz stylu w typografii, Design Plus, wyd. I, Kraków 2007.
  2. Diactrics Project @ Typo.cz – Tilde.
  3. Marian Drabczyński, Zecerstwo, Wydawnictwo Przemysłu Lekkiego i Spożywczego, Warszawa 1957.
  4. Mieczysław Druździel, Tadeusz Fijałkowski, Inwentarium wiedzy o poligrafii. Tom. 1. Zecerstwo, Ossolineum, Wrocław 1988.
  5. Nazwy polskie zaczerpnięte lub utworzone na podstawie: Robert Bringhurst, Elementarz stylu w typografii (Załącznik A), op. cit.
  6. Minh Nguyen, Kirk Miller, Unicode request for Vietnamese apex, [w:] unicode.org [online], Unicode Consortium, 28 lutego 2025 [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  7. Roland Jacques, Portuguese Pioneers of Vietnamese Linguistics, Orchid Press, 2002, s. 91, ISBN 978-974-8304-77-9 (ang.).
  8. André-Georges Haudricourt, The origin of the peculiarities of the Vietnamese alphabet, „Mon-Khmer Studies” (39), 2010, s. 103, ISSN 0147-5207 [dostęp 2025-07-28] (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya