Tymol

Tymol
Ilustracja
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C10H14O

Masa molowa

150,22 g/mol

Wygląd

bezbarwne, krystaliczne ciało stałe

Identyfikacja
Numer CAS

89-83-8

PubChem

6989

DrugBank

DB02513

Podobne związki
Podobne związki

karwakrol, cymen, mentol

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tymolorganiczny związek chemiczny z grupy terpenoidów i fenoli. Jest obok swojego izomeru karwakrolu składnikiem olejków eterycznych występujących w macierzance (tymianku), lebiodce (oregano) i cząbrze. Tworzy bezbarwne kryształy o charakterystycznym silnym zapachu macierzanki.

Historia

W starożytnym Egipcie tymol i karwakrol były używane ze względu na ich właściwości bakterio- i grzybobójcze stosowane przy mumifikacji.

Tymol w postaci krystalicznej został odkryty w roku 1719 przez Caspara Neumanna, a w roku 1842 opisany na podstawie analizy elementarnej przez M. Lallemanda, który w sposób prawidłowy przedstawił stosunek węgla, wodoru i tlenu w tymolu. Analiza krystalograficzna z dokładnym określeniem pozycji atomów została wykonana dopiero w roku 1980[6].

Właściwości

Ciśnienie pary nasyconej wynosi 2,5 hPa przy 25 °C.

Tymol jako derywat fenolu ma właściwości typowe dla fenolu. Jest trudno wchłaniany z przewodu pokarmowego, dlatego stosowany był jako środek przeciw robaczycy, a także do odkażania błon śluzowych. Jest silną trucizną komórkową. Uszkadza wątrobę, nerki, serce i ośrodkowy układ nerwowy.

Otrzymywanie

Jedną z metod otrzymywania jest reakcja m-krezolu i propenu. Proces został opracowany w 1927 roku przez Karla Schoellkopfa z firmy Rheinische Kampfer Fabrik. Reakcję prowadzi się w obecności katalizatorów kwasowych w temperaturze 170–230 °C[7].

Zastosowanie

Tymol jest stosowany jako środek dezynfekujący. W pszczelarstwie znajduje zastosowanie do zwalczania warrozy.

Zastosowania medyczne

Dawniej tymol stosowany był jako środek przeciwpasożytniczy[8]. Współczesne badania na myszach wskazują, że tymol może być skutecznym środkiem w bąblowicy, samodzielnie lub w połączeniu z albendazolem, prowadząc do istotnej redukcji protoskoleksu w cystach tasiemca. Po analizie poziomów enzymów ALP GOT oraz GPT po leczeniu wykazano, że tymol nie działał toksycznie na komórki myszy[9].

Tymol i jego pochodne badane są także jako środki przeciw kandydozie jamy ustnej[10].

Olejki eteryczne zawierające duże stężenia tymolu (m.in. Thymbra capitata, Thymus zigis) badano pod kątem potencjalnej skuteczności przeciw giardozie. Olejki w stężeniu 71–257 µg/ml w ciągu godziny zabijały prawie 50% badanej populacji lamblii. Nie stwierdzono ich cytotoksyczności dla komórek ssaków[11].

Przypisy

  1. CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441 (ang.).
    1. a b c d e S. 3-514.
    2. a b c S. 6-73.
  2. a b Thymol, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB02513 (ang.).
  3. a b Tymol, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2016-08-14] (ang.).
  4. a b c d Thymol [PDF] [online], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, 24 grudnia 2025, numer katalogowy: T0501 [dostęp 2026-03-04].
  5. Thymol [PDF] [online], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, numer katalogowy: T0501 [dostęp 2016-08-14] (ang.).(przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  6. A. Thozet, M. Perrin, Structure of 2-isopropyl-5-methylphenol (thymol), „Acta Crystallographica Section B”, 36 (6), 1980, s. 1444–1447, DOI10.1107/S0567740880006243 (ang.).
  7. Karl Schoellkopf, Verfahren zur Herstellung O- oder C-propylierter (isopropylierter) Kresole, patent DE 586150, 1927 [dostęp 2015-08-09] (niem.).
  8. Henryk Różański, Tymol – thymolum, [w:] Medycyna dawna i [online] [dostęp 2015-08-09].
  9. Clara María Albani, Patricia Eugenia Pensel, Natalia Elissondo, Guillermo Gambino, María Celina Elissondo, In vivo activity of albendazole in combination with thymol against Echinococcus multilocularis, „Vet Parasitol”, 212 (3–4), 2015, s. 193–199, DOI10.1016/j.vetpar.2015.06.030, PMID26190130 (ang.).
  10. Gihan S. Labib, Hibah Aldawsari, Innovation of natural essential oil-loaded Orabase for local treatment of oral candidiasis, „Drug Design, Development and Therapy”, 9, 2015, s. 3349–3359, DOI10.2147/DDDT.S85356, PMID26170621, PMCIDPMC4492630 (ang.).
  11. S. Pérez G., M.A. Ramos-López, E. Sánchez-Miranda, M.C. Fresán-Orozco, J. Pérez-Ramos, Antiprotozoa activity of some essential oils, „Journal of Medicinal Plants Research”, 6 (15), 2012, s. 2901–2908, DOI10.5897/JMPR11.1572 (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya