Unia Leszno

Unia Leszno
	Unia Leszno Sportowa Spółka Akcyjna
Państwo	Polska
Województwo	wielkopolskie
Siedziba	Leszno
Adres	ul. Strzelecka 7; 64-100 Leszno
Data założenia	7 maja 1938
Prezes	Józef Dworakowski
Menedżer	Rafał Okoniewski
	Barwy
	biało-niebieskie
	I zespół
Przydomek	Byki
Maskotka	Byczek Fredek
Liga	Ekstraliga
Stadion	Stadion im. Alfreda Smoczyka
Trener	Roman Jankowski
	Mecze
	Debiut w najwyższej lidze; 6 czerwca 1948
	Strona internetowa

Unia Leszno (występuje pod nazwą Fogo Unia Leszno) – polski klub żużlowy z Leszna. 18-krotny^[a] drużynowy mistrz Polski.

Historia klubu

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Klub założony został 7 maja 1938 r.^[2] Na dobre rozwinął swoją działalność w latach powojennych. Legendą leszczyńskiego sportu żużlowego jest Alfred Smoczyk, najlepszy polski zawodnik końca lat 40., który zginął śmiercią tragiczną w 1950. Od 1951 aż po dzisiaj rozgrywany jest na jego cześć Memoriał Alfreda Smoczyka, który rangą w przeszłości porównywany był z indywidualnymi mistrzostwami Polski i często nazywany „rewanżem” za finał IMP.

Unia Leszno dziewiętnastokrotnie wygrywała rozgrywki ligowe. Na swoim koncie posiada jednak osiemnaście tytułów mistrzów Polski – decyzją PZM tytuł z 1984 klubowi odebrano za niesportowe zachowanie w meczu ostatniej kolejki ze Stalą Rzeszów, kiedy to przy stanie 41-25 dla Unii zespół przegrał cztery ostatnie biegi stosunkiem 1-5, co dawało rzeszowianom remis 45-45, który zapewniał im 8. miejsce, które zapewniało bezpośrednie utrzymanie się w lidze. Wyniki czterech ostatnich biegów zostały anulowane i został utrzymany wynik po 11 biegach. Pod względem dorobku medalowego w DMP Unia Leszno jest najbardziej utytułowanym klubem w Polsce.

Poszczególne sezony

Sezon	Rozgrywki ligowe				Uwagi
Sezon	Liga		Miejsce		Uwagi
1948 ¹	Eliminacje		3/16		Kwalifikacja do I ligi
	I	I liga	2/9
	mp	Poznańska LO	4/10
1949	I	I liga	1/9
1950 ¹	I	I liga	1/9
1950 ¹	mp	Poznańska LO	1/9
1951 ¹	I	Liga	1/10
1951 ¹	mp	Poznańska LO (gr. A)	2/9
1952 ¹	I	Liga	1/10
1952 ¹	mp	Okr. poznański	?/?
1953 ¹	I	Liga	1/10
1953 ¹	mp	Finał krajowy	1/3
1954 ¹	I	Liga	1/10
1954 ¹	mp	Finał el. okr. poznańskiego	3/4
1955 ¹	I	I liga	5/6
1955 ¹	mp	Poznańska LO	3/7		Rozgrywek nie dokończono
1956	I	I liga	7/8
1957	II	II liga	2/7
1958	I	I liga	3/8
1959		I liga	6/8
1960		I liga	6/8
1961		I liga	4/8
1962		I liga	3/8
1963		I liga	4/8	8/8
1964		I liga	8/8	8/8
1965	II	II liga	6/9	4/9
1966		II liga	1/9	4/9
1967		II liga	2/10	2/10
1968		II liga	2/9	2/10	Przegrane baraże o awans
1969		II liga	2/9		Wygrane baraże o awans
1970	I	I liga	8/8
1971	II	II liga	3/8
1972	II	II liga	1/8
1973	I	I liga	5/8
1974		I liga	6/8
1975		I liga	3/8
1976		I liga	3/10
1977		I liga	2/10
1978		I liga	4/10
1979		I liga	1/10
1980		I liga	1/10
1981		I liga	3/10
1982		I liga	2/10
1983		I liga	2/10
1984 ²		I liga	1/10
1985		I liga	3/10
1986		I liga	3/10
1987		I liga	1/10
1988		I liga	1/10
1989		I liga	1/10
1990		I liga	6/8
1991		I liga	7/8		Przegrane baraże o utrzymanie
1992	II	II liga	2/11
1993	I	I liga	7/10
1994	I	I liga	9/10
1995	II	II liga	3/10
1996	II	II liga	1/12
1997	I	I liga	5/10
1998		I liga	4/10
1999		I liga	5/10
2000		Ekstraliga	7/8		Wygrane baraże o utrzymanie
2001		Ekstraliga	7/8		Wygrane baraże o utrzymanie
2002		Ekstraliga	2/8
2003		Ekstraliga	6/8
2004		Ekstraliga	5/8
2005		Ekstraliga	5/8
2006		Ekstraliga	5/8
2007		Ekstraliga	1/8
2008		Ekstraliga	2/8
2009		Ekstraliga	5/8
2010		Ekstraliga	1/8
2011		Ekstraliga	2/8
2012		Ekstraliga	5/10
2013		Ekstraliga	6/10
2014		Ekstraliga	2/8
2015		Ekstraliga	1/8
2016		Ekstraliga	7/8		Baraże nie zostały zorganizowane^[b]
2017		Ekstraliga	1/8
2018 ³		Ekstraliga	1/8
2019 ³		Ekstraliga	1/8
2020 ³		Ekstraliga	1/8
2021 ³		Ekstraliga	4/8
2022		Ekstraliga	6/8
2023		Ekstraliga	6/8
2024		Ekstraliga	8/8
2025	II	2. Ekstraliga	1/8

Poziom ligowy	Liczba sezonów	Sezony
I	66	1948–1956, 1958–1964, 1970, 1973–1991, 1993–1994, 1997–2024
II	12	1957, 1965–1969, 1971–1972, 1992, 1995–1996, 2025

¹ W latach 1948 i 1950–1955 w rozgrywkach na maszynach przystosowanych występowała również druga drużyna.
² Na podstawie decyzji GKSŻ z 10 października 1984 roku klub został pozbawiony tytułu mistrzowskiego.
³ Przed sezonem 2018 Unia Leszno podjęła współpracę z Kolejarzem Rawicz, w wyniku czego w latach 2018–2021 w rozgrywkach ligowych występowała również druga drużyna Unii Leszno. Zespół startował w Rawiczu pod szyldem Kolejarza.

Osiągnięcia

Krajowe

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników w rozgrywkach pod egidą PZM, GKSŻ oraz Ekstraligi.

Mistrzostwa Polski

Drużynowe mistrzostwa Polski

1. miejsce (18): 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1979, 1980, ~~1984~~^[c], 1987, 1988, 1989, 2007, 2010, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020
2. miejsce (8): 1948, 1977, 1982, 1983, 2002, 2008, 2011, 2014
3. miejsce (7): 1958, 1962, 1975, 1976, 1981, 1985, 1986

Drużynowe mistrzostwa Polski juniorów

1. miejsce (6): 1978, 1979, 2001, 2008, 2014, 2016
2. miejsce (3): 1983, 1985, 2006
3. miejsce (5): 1996, 1997, 2009, 2018, 2025

Mistrzostwa Polski par klubowych

1. miejsce (10): 1980, 1984, 1987, 1988, 1989, 2003, 2012, 2015, 2019, 2020
2. miejsce (10): 1978, 1982, 1985, 1991, 1994, 1999, 2008, 2016^[d], 2022, 2023
3. miejsce (2): 2007, 2009

Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych

1. miejsce (9): 1996, 1997, 2005, 2009, 2014, 2016, 2017, 2018, 2025
2. miejsce (2): 2004, 2015
3. miejsce (2): 1986, 2011

Indywidualne mistrzostwa Polski

1. miejsce (14):
- 1947 – Bolesław Dobrowolski (kl. 130 cm³)
- 1949 – Alfred Smoczyk
- 1950 – Józef Olejniczak
- 1963 – Henryk Żyto
- 1976 – Zdzisław Dobrucki
- 1978 – Bernard Jąder
- 1980 – Bernard Jąder
- 1981 – Roman Jankowski
- 1988 – Roman Jankowski
- 1990 – Zenon Kasprzak
- 2010 – Janusz Kołodziej
- 2011 – Jarosław Hampel
- 2018 – Piotr Pawlicki
- 2019 – Janusz Kołodziej
2. miejsce (10):
- 1947 – Alfred Smoczyk (kl. 250 cm³)
- 1955 – Andrzej Krzesiński
- 1962 – Henryk Żyto
- 1987 – Zenon Kasprzak
- 1988 – Jan Krzystyniak
- 1996 – Adam Łabędzki
- 2008 – Jarosław Hampel
- 2009 – Krzysztof Kasprzak
- 2014 – Piotr Pawlicki
- 2016 – Piotr Pawlicki
3. miejsce (9):
- 1961 – Henryk Żyto
- 1982 – Roman Jankowski
- 1987 – Roman Jankowski
- 1988 – Zenon Kasprzak
- 1996 – Roman Jankowski
- 2007 – Damian Baliński
- 2018 – Janusz Kołodziej
- 2021 – Janusz Kołodziej
- 2022 – Janusz Kołodziej

Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski

1. miejsce (9):
- 1967 – Zbigniew Jąder
- 1968 – Zdzisław Dobrucki
- 1969 – Zdzisław Dobrucki
- 1972 – Bernard Jąder
- 1979 – Mariusz Okoniewski
- 1983 – Piotr Pawlicki
- 2016 – Daniel Kaczmarek
- 2017 – Bartosz Smektała
- 2020 – Dominik Kubera
2. miejsce (12):
- 1967 – Zdzisław Dobrucki
- 1968 – Zbigniew Jąder
- 1980 – Grzegorz Sterna
- 1991 – Adam Łabędzki
- 2004 – Krzysztof Kasprzak
- 2009 – Sławomir Musielak
- 2012 – Kamil Adamczewski
- 2014 – Piotr Pawlicki
- 2015 – Piotr Pawlicki
- 2017 – Dominik Kubera
- 2018 – Bartosz Smektała
- 2019 – Dominik Kubera
3. miejsce (7):
- 1978 – Roman Jankowski
- 1979 – Roman Jankowski
- 1985 – Dariusz Baliński
- 1996 – Damian Baliński
- 2001 – Łukasz Jankowski
- 2016 – Bartosz Smektała
- 2023 – Damian Ratajczak

Pozostałe

Puchar PZM

3. miejsce (3): 1962, 1963, 1964

Młodzieżowy Puchar PZM

1. miejsce (1): 1977

Drużynowy Puchar Polski

1. miejsce (3): 1978, 1979, 1980
2. miejsce (2): 1997, 1998

Indywidualny Puchar Polski

2. miejsce (1):
- 1989 – Roman Jankowski
3. miejsce (1):
- 1987 – Roman Jankowski

Złoty Kask

1. miejsce (11):
- 1982 – Roman Jankowski
- 1984 – Roman Jankowski
- 1986 – Roman Jankowski
- 1987 – Zenon Kasprzak
- 2008 – Damian Baliński
- 2009^[e] – Janusz Kołodziej
- 2010 – Janusz Kołodziej
- 2012 – Piotr Pawlicki
- 2014 – Przemysław Pawlicki
- 2015 – Przemysław Pawlicki
- 2018 – Jarosław Hampel
2. miejsce (8):
- 1961 – Henryk Żyto
- 1988 – Jan Krzystyniak
- 1990 – Roman Jankowski
- 1992 – Roman Jankowski
- 2005 – Damian Baliński
- 2008 – Jarosław Hampel
- 2017 – Janusz Kołodziej
- 2021 – Janusz Kołodziej
3. miejsce (13):
- 1963 – Henryk Żyto
- 1979 – Mariusz Okoniewski
- 1987 – Roman Jankowski
- 1988 – Zenon Kasprzak
- 1991 – Piotr Pawlicki
- 1996 – Roman Jankowski
- 2007 – Krzysztof Kasprzak
- 2011 – Janusz Kołodziej
- 2012 – Przemysław Pawlicki
- 2015 – Piotr Pawlicki
- 2017 – Piotr Pawlicki
- 2018 – Janusz Kołodziej
- 2026 – Piotr Pawlicki

Srebrny Kask

1. miejsce (9):
- 1976 – Mariusz Okoniewski
- 1979 – Roman Jankowski
- 2002 – Krzysztof Kasprzak
- 2012 – Przemysław Pawlicki
- 2013 – Piotr Pawlicki
- 2014 – Piotr Pawlicki
- 2018 – Bartosz Smektała
- 2019 – Dominik Kubera
- 2020 – Dominik Kubera
2. miejsce (6):
- 1972 – Bernard Jąder
- 1976 – Roman Jankowski
- 1977 – Mariusz Okoniewski
- 2016 – Bartosz Smektała
- 2017 – Dominik Kubera
- 2023 – Damian Ratajczak
3. miejsce (5):
- 1977 – Kazimierz Adamczak
- 1983 – Zenon Kasprzak
- 1986 – Zbigniew Krakowski
- 2009 – Sławomir Musielak
- 2017 – Bartosz Smektała

Brązowy Kask

1. miejsce (8):
- 1991 – Adam Łabędzki
- 1996 – Damian Baliński
- 2007 – Adam Kajoch
- 2016 – Bartosz Smektała
- 2017 – Dominik Kubera^[f]
- 2017 – Wiktor Lis^[f]
- 2017 – Bartosz Smektała^[f]
- 2018 – Dominik Kubera
2. miejsce (6):
- 1990 – Adam Łabędzki
- 2002 – Norbert Kościuch
- 2003 – Krzysztof Kasprzak
- 2006 – Mateusz Jurga
- 2012 – Piotr Pawlicki
- 2016 – Daniel Kaczmarek
3. miejsce (6):
- 1981 – Marek Bzdęga
- 1994 – Robert Mikołajczak
- 2002 – Krzysztof Kasprzak
- 2013 – Piotr Pawlicki
- 2023 – Damian Ratajczak
- 2025 – Kacper Mania

Liga Juniorów

1. miejsce (4): 2008, 2009, 2012, 2016
2. miejsce (1): 2014
3. miejsce (1): 2010

Indywidualne mistrzostwa Ligi Juniorów

1. miejsce (2):
- 2012 – Kamil Adamczewski
- 2016 – Bartosz Smektała
2. miejsce (4):
- 2008 – Robert Kasprzak
- 2010 – Piotr Pawlicki
- 2012 – Piotr Pawlicki
- 2016 – Dominik Kubera
3. miejsce (4):
- 2008 – Przemysław Pawlicki
- 2011 – Tobiasz Musielak
- 2014 – Tobiasz Musielak
- 2015 – Bartosz Smektała

Ekstraliga U24

2. miejsce (1): 2022
3. miejsce (2): 2024, 2025

Indywidualne międzynarodowe mistrzostwa Ekstraligi

1. miejsce (1):
- 2021 – Jason Doyle
2. miejsce (4):
- 2015 – Piotr Pawlicki
- 2018 – Piotr Pawlicki
- 2019 – Piotr Pawlicki
- 2021 – Janusz Kołodziej

Międzynarodowe

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników krajowych (w zawodach drużynowych, par i indywidualnych) i zagranicznych (w zawodach indywidualnych) w rozgrywkach pod egidą FIM oraz FIM Europe.

Mistrzostwa świata

Drużynowe mistrzostwa świata

1. miejsce (8):
- 1961 – Henryk Żyto
- 2007 – Damian Baliński, Jarosław Hampel i Krzysztof Kasprzak
- 2009 – Jarosław Hampel i Krzysztof Kasprzak
- 2010 – Jarosław Hampel i Janusz Kołodziej
- 2011 – Jarosław Hampel i Janusz Kołodziej
- 2016 – Piotr Pawlicki
- 2017 – Piotr Pawlicki i Bartosz Smektała
- 2023 – Janusz Kołodziej
2. miejsce (2):
- 2008 – Jarosław Hampel
- 2020 – Dominik Kubera
3. miejsce (3):
- 1972 – Zdzisław Dobrucki
- 1980 – Roman Jankowski
- 2015 – Przemysław Pawlicki

Drużynowe mistrzostwa świata juniorów

1. miejsce (10):
- 2005 – Krzysztof Kasprzak
- 2009 – Przemysław Pawlicki
- 2012 – Tobiasz Musielak i Przemysław Pawlicki
- 2014 – Piotr Pawlicki
- 2015 – Piotr Pawlicki
- 2016 – Daniel Kaczmarek i Bartosz Smektała
- 2017 – Dominik Kubera i Bartosz Smektała
- 2018 – Bartosz Smektała
- 2019 – Dominik Kubera i Bartosz Smektała
- 2020 – Dominik Kubera
2. miejsce (1):
- 2013 – Piotr Pawlicki

Indywidualne mistrzostwa świata

2. miejsce (2):
- 2007 – Leigh Adams
- 2010 – Jarosław Hampel
3. miejsce (6):
- 2005 – Leigh Adams
- 2011 – Jarosław Hampel
- 2014 – Nicki Pedersen
- 2015 – Nicki Pedersen
- 2019 – Emil Sajfutdinow
- 2021 – Emil Sajfutdinow

Indywidualne mistrzostwa świata juniorów

1. miejsce (5):
- 2005 – Krzysztof Kasprzak
- 2014 – Piotr Pawlicki
- 2018 – Bartosz Smektała
- 2020 – Jaimon Lidsey
- 2025 – Nazar Parnicki
2. miejsce (8):
- 2002 – Krzysztof Kasprzak
- 2009 – Jurica Pavlic
- 2013 – Piotr Pawlicki
- 2017 – Bartosz Smektała
- 2019 – Bartosz Smektała
- 2020 – Dominik Kubera
- 2023 – Damian Ratajczak
- 2024 – Nazar Parnicki
3. miejsce (3):
- 2008 – Jurica Pavlic
- 2014 – Mikkel Michelsen
- 2019 – Dominik Kubera

Mistrzostwa Europy

Drużynowe mistrzostwa Europy

1. miejsce (1):
- 2022 – Janusz Kołodziej

Drużynowe mistrzostwa Europy juniorów

1. miejsce (10):
- 2009 – Sławomir Musielak i Przemysław Pawlicki
- 2012 – Tobiasz Musielak, Piotr Pawlicki i Przemysław Pawlicki
- 2013 – Piotr Pawlicki
- 2014 – Piotr Pawlicki
- 2015 – Bartosz Smektała
- 2016 – Daniel Kaczmarek, Dominik Kubera i Bartosz Smektała
- 2017 – Dominik Kubera i Bartosz Smektała
- 2019 – Dominik Kubera
- 2020 – Dominik Kubera
- 2023 – Damian Ratajczak
2. miejsce (1):
- 2018 – Dominik Kubera

Mistrzostwa Europy par

1. miejsce (3):
- 2005 – Krzysztof Kasprzak
- 2011 – Jarosław Hampel
- 2017 – Grzegorz Zengota
2. miejsce (1):
- 2014 – Damian Baliński

Mistrzostwa Europy par juniorów

1. miejsce (1):
- 2023 – Damian Ratajczak
2. miejsce (1):
- 2025 – Kacper Mania

Indywidualne mistrzostwa Europy

1. miejsce (5):
- 2003 – Krzysztof Kasprzak
- 2007 – Jurica Pavlic
- 2015 – Emil Sajfutdinow
- 2016 – Nicki Pedersen
- 2024 – Andžejs Ļebedevs
2. miejsce (4):
- 2002 – Krzysztof Kasprzak
- 2015 – Nicki Pedersen
- 2018 – Jarosław Hampel
- 2022 – Janusz Kołodziej
3. miejsce (3):
- 2007 – Patrick Hougaard
- 2014 – Nicki Pedersen
- 2023 – Janusz Kołodziej

Indywidualne mistrzostwa Europy juniorów

1. miejsce (5):
- 2009 – Przemysław Pawlicki
- 2013 – Mikkel Michelsen
- 2018 – Dominik Kubera
- 2022 – Jesper Knudsen
- 2024 – Nazar Parnicki
2. miejsce (4):
- 2007 – Jurica Pavlic
- 2012 – Tobiasz Musielak
- 2017 – Bartosz Smektała
- 2023 – Damian Ratajczak
3. miejsce (1):
- 2015 – Bartosz Smektała

Pozostałe

Puchar Europy par U-19

1. miejsce (1):
- 2018 – Szymon Szlauderbach

Indywidualny Puchar Europy U-19

2. miejsce (1):
- 2018 – Szymon Szlauderbach
3. miejsce (1):
- 2017 – Bartosz Smektała

Zawodnicy

Kadra drużyny

Stan na 8 maja 2026^[3]

Kat.	Żużlowiec	U24E	DMPJ	Uwagi
S	Cook, BenBen Cook	—	—
S	Kołodziej, JanuszJanusz Kołodziej	—	—
S	Pawlicki, PiotrPiotr Pawlicki	—	—
S	Zengota, GrzegorzGrzegorz Zengota	—	—
U24	Rew, KeynanKeynan Rew	—	—
U21	Borowiak, MaksymMaksym Borowiak			Wyp. do H69 Speedway Rzeszów
U21	Jabłoński, HubertHubert Jabłoński			Wyp. do Stali Gorzów Wlkp.
U21	Mencel, AntoniAntoni Mencel			Wyp. do PSŻ-u Poznań
U21	Parnicki, NazarNazar Parnicki	—	—
U19	Juskowiak, MarcelMarcel Juskowiak
U19	Konieczny, EmilEmil Konieczny
U19	Wojtyńka, KubaKuba Wojtyńka
U19	Żurek, JakubJakub Żurek			Wyp. do ROW-u Rybnik (DMP, DMPJ)
U17	Gano, FilipFilip Gano
U17	Mania, KacperKacper Mania
U17	Rushen, CooperCooper Rushen		—
U16	Kostera, MaksymilianMaksymilian Kostera			Do 23.06.2026 tylko zawody młodzieżowe
„” oznacza, że zawodnik został zgłoszony do rozgrywek.

Uwagi

↑ Unia Leszno 19-krotnie wygrywała rozgrywki ligowe, jednak na swoim koncie posiada 18 tytułów DMP – została pozbawiona tytułu z 1984 roku.
↑ W 2016 roku 1. miejsce w I lidze wywalczył łotewski SK Lokomotīve Dyneburg. W związku z tym, zgodnie z regulaminem licencyjnym, mecze barażowe nie zostały zorganizowane, a prawo do startu w Ekstralidze w sezonie 2017 automatycznie uzyskała Unia Leszno (7. miejsce w Ekstralidze) oraz KŻ Orzeł Łódź (2. miejsce w I lidze). Klub z Łodzi poinformował jednak o rezygnacji z przystąpienia do rozgrywek Ekstraligi w sezonie 2017 z uwagi na brak wywalczenia awansu w sposób sportowy. W tej sytuacji zaproszenie do Ekstraligi otrzymał Włókniarz Częstochowa (3. miejsce w I lidze), który postanowił je przyjąć.
↑ Na podstawie decyzji GKSŻ z 10 października 1984 roku klub został pozbawiony tytułu mistrzowskiego.
↑ Mistrzostwa Polski Par Klubowych 2016 rozegrano 8 kwietnia 2017 roku.
↑ Turniej o Złoty Kask 2009 rozegrano 30 kwietnia 2010 roku.
↑ ^a ^b ^c Z powodu opadów deszczu zaliczono wyniki po trzech seriach startów. W końcowej klasyfikacji trzech zawodników, wszyscy z Unii Leszno, uzyskało 9 punktów – przyznano trzy pierwsze miejsca.

Przypisy

↑ Dane klubu Unia Leszno. ksul.pl. [dostęp 2016-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-12)].
↑ c, 5 godzin na torze żwirowym. Wielka impreza motocyklowa w Lesznie z okazji jubileuszu LKU, „Głos Wielkopolski”, 19 maja 1948 .
↑ Aktualne przynależności klubowe. pzm.pl. [dostęp 2026-05-12]. (pol.).

Bibliografia

Historia speedway’a w Polsce. speedwayw.pl. (pol.).

Linki zewnętrzne

Audycja „Mój Poznań, moja Wielkopolska - Leszczyński znak sportowy” w serwisie YouTube, Ratajska Telewizja Kablowa

[2] Unia Leszno 19-krotnie wygrywała rozgrywki ligowe, jednak na swoim koncie posiada 18 tytułów DMP – została pozbawiona tytułu z 1984 roku.

[4] W 2016 roku 1. miejsce w I lidze wywalczył łotewski SK Lokomotīve Dyneburg. W związku z tym, zgodnie z regulaminem licencyjnym, mecze barażowe nie zostały zorganizowane, a prawo do startu w Ekstralidze w sezonie 2017 automatycznie uzyskała Unia Leszno (7. miejsce w Ekstralidze) oraz KŻ Orzeł Łódź (2. miejsce w I lidze). Klub z Łodzi poinformował jednak o rezygnacji z przystąpienia do rozgrywek Ekstraligi w sezonie 2017 z uwagi na brak wywalczenia awansu w sposób sportowy. W tej sytuacji zaproszenie do Ekstraligi otrzymał Włókniarz Częstochowa (3. miejsce w I lidze), który postanowił je przyjąć.

[5] Na podstawie decyzji GKSŻ z 10 października 1984 roku klub został pozbawiony tytułu mistrzowskiego.

[6] Mistrzostwa Polski Par Klubowych 2016 rozegrano 8 kwietnia 2017 roku.

[7] Turniej o Złoty Kask 2009 rozegrano 30 kwietnia 2010 roku.

[bk17-8] Z powodu opadów deszczu zaliczono wyniki po trzech seriach startów. W końcowej klasyfikacji trzech zawodników, wszyscy z Unii Leszno, uzyskało 9 punktów – przyznano trzy pierwsze miejsca.

[Dane_klubu_Unia_Leszno-1] Dane klubu Unia Leszno. ksul.pl. [dostęp 2016-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-12)].

[3] , 5 godzin na torze żwirowym. Wielka impreza motocyklowa w Lesznie z okazji jubileuszu LKU, „Głos Wielkopolski”, 19 maja 1948 .

[9] Aktualne przynależności klubowe. pzm.pl. [dostęp 2026-05-12]. (pol.).

[1]

[a]

[2]

[b]

[c]

[d]

[e]

[f]

[3]

Klasy rozgrywek	Speedway Ekstraliga Speedway 2. Ekstraliga Krajowa Liga Żużlowa
Organy zarządzające	Polski Związek Motorowy Główna Komisja Sportu Żużlowego Ekstraliga Żużlowa
Edycje i zwycięzcy	1948: PKM Warszawa 1949: LKM-Unia Leszno 1950: Unia Leszno 1951: Unia Leszno 1952: Unia Leszno 1953: Unia Leszno 1954: Unia Leszno 1955: Gwardia Bydgoszcz 1956: Górnik Rybnik 1957: Górnik Rybnik 1958: Górnik Rybnik 1959: Włókniarz Częstochowa 1960: ZKS Stal Rzeszów 1961: ZKS Stal Rzeszów 1962: Górnik Rybnik 1963: Górnik Rybnik 1964: Górnik Rybnik 1965: KS ROW Rybnik 1966: KS ROW Rybnik 1967: KS ROW Rybnik 1968: KS ROW Rybnik 1969: Stal Gorzów Wielkopolski 1970: KS ROW Rybnik 1971: Polonia Bydgoszcz 1972: KS ROW Rybnik 1973: Stal Gorzów Wielkopolski 1974: Włókniarz Częstochowa 1975: Stal Gorzów Wielkopolski 1976: Stal Gorzów Wielkopolski 1977: Stal Gorzów Wielkopolski 1978: Stal Gorzów Wielkopolski 1979: Unia Leszno 1980: Unia Leszno 1981: Falubaz Zielona Góra 1982: Falubaz Zielona Góra 1983: Stal Gorzów Wielkopolski 1984: ~~Unia Leszno~~ 1985: Falubaz Zielona Góra 1986: Apator Toruń 1987: Unia Leszno 1988: Unia Leszno 1989: Unia Leszno 1990: Apator Toruń 1991: Morawski Zielona Góra 1992: Polonia Bydgoszcz 1993: WTS Wrocław 1994: WTS Wrocław 1995: WTS Wrocław 1996: Włókniarz Częstochowa 1997: Polonia Bydgoszcz 1998: Polonia Bydgoszcz 1999: TS Polonia Piła 2000: Polonia Bydgoszcz 2001: Apator Toruń 2002: Polonia Bydgoszcz 2003: Włókniarz Częstochowa 2004: Unia Tarnów 2005: Unia Tarnów 2006: WTS Wrocław 2007: Unia Leszno 2008: Unibax Toruń 2009: ZKŻ Zielona Góra 2010: Unia Leszno 2011: ZKŻ Zielona Góra 2012: Unia Tarnów 2013: ZKŻ Zielona Góra 2014: Stal Gorzów Wielkopolski 2015: Unia Leszno 2016: Stal Gorzów Wielkopolski 2017: Unia Leszno 2018: Unia Leszno 2019: Unia Leszno 2020: Unia Leszno 2021: WTS Wrocław 2022: Speedway Lublin 2023: Speedway Lublin 2024: Speedway Lublin 2025: KS Toruń

Unia Leszno

Historia klubu

Poszczególne sezony

Osiągnięcia

Krajowe

Mistrzostwa Polski

Pozostałe

Międzynarodowe

Mistrzostwa świata

Mistrzostwa Europy

Pozostałe

Zawodnicy

Kadra drużyny

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer