Uniszowice

Uniszowice
wieś
Ilustracja
Kapliczka przydrożna
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

lubelski

Gmina

Konopnica

Liczba ludności (2021)

996[2][3]

Strefa numeracyjna

81

Kod pocztowy

21-030[4]

Tablice rejestracyjne

LUB

SIMC

0383580[5]

Położenie na mapie gminy Konopnica
Mapa konturowa gminy Konopnica, u góry znajduje się punkt z opisem „Uniszowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Uniszowice”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Uniszowice”
Położenie na mapie powiatu lubelskiego
Mapa konturowa powiatu lubelskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Uniszowice”
Ziemia51°15′07″N 22°26′35″E/51,251944 22,443056[1]

Uniszowicewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Konopnica[5][6].

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego[7]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.

Wieś stanowi sołectwo gminy Konopnica[8]. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 699 mieszkańców[9].

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Konopnicy[10].

Historia

Unieszowice notowane w roku 1409 jako „Unessouice” lub „Wnessouice”, w roku 1416 „Vnessow”, „Vnessouicze”, 1443 „Wnyeschowycze”, „Vneschouicze”, 1470-80 „Unyaschowycze”, 1529 „Nyessovicze”, Vnyessowycze – dziś Uniszowice. Wieś stanowiła własność szlachecką w powiecie lubelskim, według Długosza w parafii Konopnica (Długosz L.B. t. II s.540) stanowiła rodową własność Unieszowskich herbu Rawa. W roku 1542 dziedzicem był Jan Unieszowski[11].

Na przełomie XVIII i XIX wieku właścicielem Uniszowic lub części wsi był Ignacy Morawicki (ok. 1756-1814), syn Andrzeja i Jadwigi ze Sroczyńskich, sędzia i obywatel miasta Lublina rodem z Wojnicza, nobilitowany w Rzeczypospolitej Polskiej w roku 1792. Potwierdzają to metryki parafialne w Konopnicy z tego okresu. Na mocy kontraktu kupna-sprzedaży z 24 października 1806 majątek przeszedł na własność Ludwiki Rozenbuszowej, która zapłaciła Morawickiemu 120 tysięcy złotych polskich.[12]

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1892, Uniszowice stanowiły wieś i folwark w roku 1875 rozległy na 682 morgi. Wieś Uniszowice posiadała wówczas 17 osad i 27 mórg gruntu. Według spisu z roku 1827 było tu 12 domów i 137 mieszkańców[13]. Natomiast spis powszechny z roku 1921 wykazał w Uniszowicach kolonii 29 domów i 232 mieszkańców, zaś we wsi Uniszowice 14 domów i 87 mieszkańców[14].

Galeria

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 142993.
  2. Wieś Uniszowice w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-03-18], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  3. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-03-18].
  4. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1315 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  5. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2016-02-29].
  6. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2016-02-29]. 
  7. Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
  8. BIP gminy, sołectwa
  9. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  10. Opis parafii na stronie diecezji
  11. Unieszowice, [w:] Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010–2014.
  12. Archiwum Państwowe w Lublinie, zespół: 35/323/0 Akta Marcina Kobylińskiego notariusza w Lublinie, sygn. 5 – akt nr 251/1813 potwierdzający sprzedaż Uniszowic w 1806 roku.
  13. Uniszowice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 810.
  14. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych, t. IV, Województwo lubelskie, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924 [dostęp 2016-07-10].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya