Uraninit

Uraninit
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy

uranin, uranityt, nasturan (forma naciekowa)

Skład chemiczny

UO2 / UO3

Twardość w skali Mohsa

5 – 6

Przełam

muszlowy

Łupliwość

niewyraźna

Pokrój kryształu

rzadko sześciany lub ośmiosciany, skupienia nerkowe, groniaste i skorupowe

Układ krystalograficzny

regularny

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

7,5 – 10,7 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

czarna, zielonoczarna, szara

Rysa

czarna, brunatna, zielonkawa

Połysk

półmetaliczny, tłusty, matowy

Inne

silne ciemnobrunatne refleksy wewnętrzne

Uraninitminerał promieniotwórczy z gromady tlenków. Należy do minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od składnika uranu. Badania tego minerału doprowadziły Marię Skłodowską-Curie do odkrycia polonu i radu, za co otrzymała w 1911 r. drugą Nagrodę Nobla.

Charakterystyka

Właściwości

Rzadko tworzy kryształy. Najczęściej występuje w skupieniach ziemistych, proszkowych (czerń uranowa), ziarnistych, naciekowych (smółka uranowa, blenda smolista). Jest izostrukturalny z thorianitem i cerianitem. Niekiedy tworzy pseudomorfozy po innych minerałach, także drewnie, kościach, bakteriach. Jest kruchy i nieprzezroczysty.

Skład chemiczny

Zawiera głównie dwutlenek uranu (UO2)[1]. Skład chemiczny charakteryzuje się znacznymi wahaniami spowodowanymi różnym stopniem utleniania tego minerału, a także dużymi domieszkami innych pierwiastków takich jak: żelazo, krzem, wapń, magnez, cyrkon, argon, hel, azot, miedź, tantal, wolfram, tytan, rad, wanad, kobalt, ołów, cer, niob, tor, aktyn i polon. Silnie radioaktywny[2]. W strefie wietrzenia łatwo ulega przeobrażeniom, przechodząc w różne wtórne minerały uranu zabarwione na żółto, pomarańczowo, zielono.

Odmiany uraninitu

Występowanie

Stanowi składnik pegmatytów, i żył hydrotermalnych, skał osadowych.

Miejsca występowania: Kanada – okolice Wielkiego Jeziora Niedźwiedziego, USA – Teksas, Kolorado, Karolina PN, Australia – Terytorium Północne, Demokratyczna Republika Konga – prowincja Katanga[2], RPA, Francja, Włochy, Czechy, Norwegia.

W Polsce występuje na Dolnym Śląsku; w okolicach Kowar, w okolicach Ogorzelca, w Miedziance, Kletnie.

Zastosowanie

Stanowi główne źródło otrzymywania uranu (86% U), radu, a także wielu innych pierwiastków.

Zobacz też

Przypisy

  1. Uraninit, Webmineral.com
  2. a b uraninit, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-11-06].
  3. Thorian Uraninite (synonym: Brøggerite). [w:] mindat.org - the mineral and locality database [on-line]. Jolyon Ralph and Ida Chau. [dostęp 2014-06-16]. (ang.).
  4. C. Wadsworth. Density of Radio-Lead from Pure Norwegian Cleveite (Volume 2). „Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America”. 2, s. 505-506. National Academy of Sciences (Internet Archive). ISSN 0027-8424. (ang.). 
  5. Cleveite. [w:] mindat.org - the mineral and locality database [on-line]. Jolyon Ralph and Ida Chau. [dostęp 2014-06-16]. (ang.).

Bibliografia

  • O.Medenbach, C.Sussieck –Fornefeld -Minerały – „Świat Książki” – 1996
  • J.Żaba – Ilustrowany słownik skał i minerałów – Videograf II – 2003
  • W.Schumann – Minerały świata – O. Wyd.”Alma- Press” 2003
  • J.Bauer – Przewodnik Skały i minerały – Wyd. Multico 1997
  • G.G. Gormaz, J.J.Casanovas – Atlas mineralogii – Wiedza i życie 1992

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya