Valentin von Saebisch

Valentin von Saebisch
Data i miejsce urodzenia

13 sierpnia 1577
Breslau

Data i miejsce śmierci

14 lipca 1657
Breslau

Zawód, zajęcie

projektant

Narodowość

niemiecka

Valentin von Saebisch mł. (ur. 13 sierpnia 1577, zm. 14 lipca 1657)[1] – najwybitniejszy śląski architekt pierwszej połowy XVII wieku.

Biografia

Valentin von Saebisch wywodził się z wrocławskiego rodu patrycjuszowskiego. Od 1593 roku studiował sztukę fajerwerków i architekturę w Lipsku a w 1997 w Universität Altdorf[2] oraz filozofię, prawo i nauki ścisła w Strasburgu[3]. We Wrocławiu mieszkał od 1602 roku[2]. Od 1612 roku Saebisch pracował we wrocławskim urzędzie ds. fortyfikacji wojskowych; z tego okresu pochodzą jego pierwsze, zachowane projekty fortyfikacyjne. W tym okresie projektował liczne zamki, pałace i kościoły – zarówno na Śląsku, jak i w Rzeczypospolitej Obojga Narodów – realizując zlecenia dla rodów magnackich związanych z dworem cesarskim w Pradze[3]. W latach 1626-1631 był członkiem rady miasta Wrocławia, jednym z dwóch odpowiadających za nadzór nad budownictwem miejskim. Od 5 maja 1634 roku piastował dożywotnie stanowisko budowniczego fortyfikacji i inspektora arsenału. W kolejnych latach jego działalność skupiała się na roli fortyfikatora- projektanta oraz urzędnika odpowiedzialnego za obronność miasta[4]. Zlecił napisanie pierwszego podręcznika-regulaminu "Festung Reglement", w którym m.in. określano jakie grupy zawodowe i którzy mieszkańcy Wrocławia mogą zostać wezwane do wykonania określonych usług przy budowie umocnień twierdzy, za jakie wynagrodzenie oraz kto mógł być zwolniony z takich prac[1]

Projekty

Do dnia dzisiejszego zachowało się bardzo niewiele informacji na temat projektów Saebischa i jego aktywności[3]. Spuścizna rysunkowa Valentina von Saebischa ma szczególną wartości jako materiał źródłowy do badań nad architekturą luterańską pierwszej połowy XVII wieku[3]. Zbiór pism teoretycznych i rysunków Valentina odziedziczył jego syn i kontynuator, Albrecht (1610–1688). Po jego śmierci, wobec braku potomków, prace ojca zostały przekazane w spadku do kolekcji zbiorów i biblioteki Thomasa Rehdigera a następnie do biblioteki kościoła św. Elżbiety we Wrocławiu. Obecnie zachowane dokumenty znajdują się w Bibliotece Uniwersyteckiej we Wrocławiu. Składają się z kart papieru in folio o wymiarach: 31 × 41,6 cm, z 42 projektowymi rysunkami architektonicznymi; zachowały się materiały dotyczące sztuki wojennej i architektury militarnej oraz rękopis R 939, zawierający zbiór rysunków projektowych architektury świeckiej i sakralnej[3]. Wiele prac przypisywanych jego osobie identyfikowana jest na podstawie stylów, skąpych notatek lub pośrednich relacjach[4].

Do jego zachowanych dzieł należą m.in.: przebudowa wrocławskiego ratusza, rozbudowa fortyfikacji Wrocławia, budowa zamku Carolath wraz z kaplicą w dzisiejszym Siedlisku oraz kościoły w Krzepicach i Kłobucku (obie miejscowości położone w granicach ówczesnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów)[3].

Portal boczny we wrocławskim Ratuszu - praca Saebischa z 1616 roku

Zachowane projekty architektoniczne

Z dużym prawdopodobieństwem Valentin von Saebisch był zaangażowany w przebudowę arsenału mikołajskiego. W 1629 roku, na podstawie jego projektów wykonano dziedziniec arsenału oraz dwupiętrowy, trójosiowy budynek bramny, scalający wschodnie skrzydło arsenału[4].

Najbardziej znaną i udokumentowaną pracą Saebischa jest realizowana w 1616 roku przebudowa zachodniej partii ratusza wrocławskiego. Przebudowa miała na celu stworzenia dwóch pomieszczeń w południowej części, dla reaktywowanych dwóch kompanii najemnych[5]. Aby zrealizować cel, Saebisch zmodyfikował układ wnętrz, ale również dodał okazałe schody do wykusza w południowej elewacji oraz dodał liczne portale wewnętrzne jak i ten najbardziej okazały, nad wejściem do Ratusza od strony Targu Rybnego. Oryginale plany z tego okresu nie zachowały się ale zachowały się sześć reprodukcji, opublikowanych częściowo: plan parteru umieścił w 1913 roku Ludwig Burgemeister w swojej monografii obiektu Das Breslauer Rathaus a rzut pierwszego piętra umieścił Kurt Bimler w swoim przewodniku Das Breslauer Rathaus. Breslau 1941[5]. Inne cztery rysunki (trzech portali oraz obramienia okiennego) zachowały się w dokumentacji konserwatorskiej remontu przeprowadzanego w dwudziestoleciu międzywojennym - obecnie w Bibliotece Uniwersyteckiej we Wrocławiu. Nie wszystkie projekty Saebischa zostały w pełni zrealizowane ale część z nich jest widoczna obecnie[5].

W 1617[6] lub 1619[2] roku Valentin von Saebisch zaprojektował bramę triumfalną stworzoną na cześć wjazdu do Wrocławia króla czeskiego Ferdynanda II Habsburga[6].

Po za Wrocławiem Saebisch wykonał projekty fortyfikacyjne z czasów wojny 30-letniej w Brzegu (w 1622 roku), Żmigrodzie (1626-1629), Sycowie (1628), Oławie (po 1634), Opolu (1644), Legnicy (ok,1646) oraz fortyfikacje w Bytomiu Odrzańskim (1604), projekt kaplicy zamku i fortyfikacji w Siedllisku (1612), projekt odbudowy zamku w Jelczu k. Oławy, projekty kościołów w Krzepicach i Kłobucku[2].

Prace i projekty przypisywane

Valentin von Saebisch był prawdopodobnie autorem niezrealizowanego projektu barokowej fasady kościoła pw. św. Piotra i św. Pawła, pochodzącego z 1618 roku[4]. Zleceniem projektu mógł być arcyksiążę Karol Habsburg – biskup wrocławski, dla którego Saebisch tworzył projekty architektury rezydencjonalnej i rekreacyjnej. Być może był związany z projektami wrocławskich, podmiejskich kościołów luterańskich, w tym przebudowę kościoła pw. św. Urszuli i Jedenastu Tysięcy Dziewic ukończoną w 1613 roku. Jest wymieniany, obok ojca i braci, jako jeden ze współfundatorów tamtejszej ambony (w latach 90. XVI w.)[4]. Prawdopodobne jest, że ten projekt pomógł mu w realizacji innego projektu: odbudowy w 1648 roku kościoła św. Anny w Praczach Odrzańskich – miejscowości, która wówczas należała do wrocławskiego szpitala św. Trójcy a nad którym rada miejska roztaczała opiekę. Odbudowa tamtejszego kościoła podlegało wrocławskiej administracji a Saebisch pełniący już funkcję architekta miejskiego, musiał przynajmniej zaakceptować projekt; konstrukcja kościoła nosiła cechy podobne do projektu innej świątyni z 1619 roku[4].

W latach 1612 - 1620 Valentin von Saebisch, wykonał niezrealizowany projekt gmachu szkoły św. Marii Magdaleny we Wrocławiu[6]. Jest autorem niezrealizowanego projektu przebudowy zamku Gryf[7]. W tym samym okresie prawdopodobnie wykonał projekt portalu do kaplicy Dumlosych przy kościele pw.św. Elżbiety[6].

Przypisy

Bibliografia

  • Marek Świdrak, The St. Mary Magdalene School in Wrocław project by Valentin von Saebisch that was never built, Kraków: Quart, grudzien, 2024.
  • Rafał Eysymontt, Jerzy Ilkosz, Agnieszka Tomaszewicz, Jadwiga Urbanik (red.): Leksykon architektury Wrocławia. Wrocław: Via Nova, 2011.
  • Gerhard Scheuermann: Das Breslau Lexikon, tom I. Laumann-Verlag Dülmen, 1994.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya