Vault Boy
| Postać z Fallouta | |
Van marki Volkswagen z wizerunkiem Vault Boya podczas Gamescom 2015 | |
| Pierwsze wystąpienie |
Fallout (1997) |
|---|---|
| Ostatnie wystąpienie |
Fallout (serial telewizyjny; 2024) |
| Twórca | |
| Dane biograficzne | |
| Płeć |
mężczyzna |
| Inne informacje | |
| Atrybuty |
niebiesko-żółty kombinezon, blond włosy, szeroki uśmiech, poza z wyciągniętym kciukiem |
Vault Boy – postać fikcyjna, maskotka serii Fallout, stworzona przez pracowników Interplay Entertainment, pierwotnych właścicieli praw własności intelektualnej do tej serii gier. Pojawił się po raz pierwszy w grze Fallout z 1997 roku jako postać reklamowa reprezentująca Vault-Tec, fikcyjną megakorporację, która zbudowała sieć specjalistycznych schronów przeciwatomowych w całych Stanach Zjednoczonych, mających chronić przed nuklearną zagładą[1].
W serii gier Fallout Vault Boy pełni rolę reprezentacji statystyk postaci gracza w menu interfejsu użytkownika i jest powtarzającym się elementem w produktach Vault-Tecu, które można znaleźć w fikcyjnym uniwersum Fallouta[2][3]. W serialu Fallout z 2024 roku Vault Boy został przedstawiony jako postać inspirowana reklamami Vault-Tecu z udziałem fikcyjnego aktora Coopera Howarda, granego przez Waltona Gogginsa[4].
Projekt Vault Boya został opracowany przez Leonarda Boyarskiego, który czerpał inspirację z filmów z lat 50. XX wieku, jak również z estetyki wizualnej gry planszowej Monopoly[5][6].
Koncepcja i projekt

W grze Fallout z 1997 roku Vault Boy nie miał imienia, chociaż instrukcja do gry określa go jako „Vault-Man”[7]. Postać ta została stworzona przez Leonarda Boyarskiego, który w trakcie rozwoju pierwszej koncepcji wizualnej myślał o nim jako o „facecie od umiejętności”. Vault Boy był częściowo oparty na estetyce Rich Uncle Pennybags z gry planszowej Monopoly, a Boyarsky wpadł na pomysł na projekt „kart” Vault Boya, które mają przywoływać klimat kart Monopoly, pokazując postać zaangażowaną w różne działania w humorystyczny sposób. Vault Boy został narysowany na potrzeby gry Fallout przez George’a Almonda na pierwszych kilku kartach, a następnie przez Tramella Raya Isaaca, który dopracował wygląd postaci[6].
Postać Vault Boya inspirowana jest filmami z lat 50. XX wieku, w szczególności postacią Bert the Turtle z animowanego filmu o obronie cywilnej z 1952 roku zatytułowanego Duck and Cover[8] i parodiuje dualizm radosnego optymizmu i ukrytej paranoi z tamtej epoki[9][2].
Brian Menze odpowiadał za wszystkie ilustracje Vault Boya na potrzeby gry Fallout 2 z 1998 roku oraz gry Fallout: New Vegas z 2010 roku, wzorując na stylu artystycznym Tramella Raya Isaaca. Z drugiej zaś strony, twórcy wydanej w 2001 roku gry pobocznej Fallout Tactics: Brotherhood of Steel ze studia Micro Forté, pomylili Vault Boya z innym elementem uniwersum – Pip-Boyem[10]. Postać o imieniu „Pipboy”, a także tradycyjna seria karykatur przedstawiających umiejętności i profity, zostały narysowane przez Eda Ormana. To samo imię dla Vault Boya podał były scenarzysta Interplay Chris Avellone w opracowanej przez siebie i wydanej w 2002 roku publikacji The Fallout Bible[11][12].
Komentując zamieszanie z imieniem postaci Leonard Boyarsky wyjaśnił w wywiadzie z 2004 roku, że „Vault Boy” zawsze miało być imieniem postaci, podczas gdy „Pip Boy” ma być „małym facetem na interfejsie Pip Boya”, który jest oparty na maskotce Boba z sieci Big Boy Restaurants[13]. Bethesda Softworks, deweloperzy serii gier zapoczątkowanej przez Fallout 3, po przejęciu serii w połowie lat 2000., zaczęli używać nazwy „Vault Boy” dla maskotki[2]. Natalia Smirnova narysowała tę postać do gier Fallout 3, Fallout 4 i Fallout 76[14].
Jako maskotka franczyzy Fallout, Vault Boy jest często używany do przekazania „często zwariowanego, a czasami paskudnego poczucia humoru” tej serii[15].
Opis

Vault Boy jest maskotką firmy Vault-Tec Corporation (znanej również jako Vault-Tec Industries), pojawiającą się w jej reklamach, instrukcjach, produktach i filmach szkoleniowych. Chociaż slogan firmy Vault-Tec o treści „Rewolucjonizując bezpieczeństwo dla niepewnej przyszłości” sugeruje, że jest to firma mająca na uwadze dobro ludzkości, jest ona konsekwentnie przedstawiana jako nieuczciwa korporacja[16][2].
Zgodnie z historią serii, w roku 2054 firma Vault-Tec otrzymała zlecenie od rządu Stanów Zjednoczonych na realizację ogólnokrajowego projektu budowy schronów przeciwatomowych[17] znanych jako „Krypty” (ang. Vault)[18] przeznaczonych dla społeczeństwa amerykańskiego w oczekiwaniu na potencjalną wojnę nuklearną. Każda z krypt miała być samowystarczalna i teoretycznie miała w stanie zapewnić swoim mieszkańcom nieograniczony byt. Jednakże projekt krypt nigdy nie był pomyślany jako realna metoda ponownego zaludnienia Stanów Zjednoczonych w przypadku nuklearnego holokaustu. Zamiast tego większość krypt stanowiła tajne, nieetyczne eksperymenty społeczne, mające na celu określenie wpływu różnych warunków środowiskowych i psychologicznych na ich mieszkańców[17]. W tym kontekście Vault Boy jest cynicznie wykorzystywany jako narzędzie do wprowadzania w błąd, mające na celu uspokojenie niczego niepodejrzewających osób, które mogą być wielokrotnie manipulowane i narażone na niebezpieczeństwo w wyniku eksperymentów prowadzonych za fasadą nieszkodliwych schronów przeciwatomowych[19].
Vault Boy jest przedstawiany jako młody mężczyzna z filmu animowanego, ubrany w niebiesko-żółty kombinezon, z blond włosami ułożonymi w charakterystyczny spiralny kok. Jego domyślnym wyrazem twarzy jest szeroki, promienny uśmiech, ale jest pokazywany także w innych formach[20]. Jego charakterystyczną pozą jest stanie z wyciągniętą ręką i uniesionym kciukiem, czasem z zamkniętym jednym okiem[2].
Funkcją postaci Pip Boya w grach serii Fallout jest przekazywanie graczom informacji, m.in. jest ona używana do reprezentowania gracza w menu drzewa profitów w Fallout 4 bądź w cyklach krótkich filmów objaśniającym system statystyk postaci S.P.E.C.J.A.Ł. (ang. S.P.E.C.I.A.L.)[2][21]. Vault Boy pojawia się również na ilustracjach osiągnięć i trofeów do gier komputerowych opracowanych po przejęciu marki Fallout przez Bethesdę[22].
Vault Boy jest czasami przedstawiany jako żeński odpowiednik, Vault Girl, która również jest blondynką i nosi podobny strój[23].
W grze Fallout Shelter z 2015 roku zastosowano charakterystyczny styl graficzny Vault Boya, aby losowo generować mieszkańców krypty, którymi zarządzają gracze[2].
22 czerwca 2020 roku do gry Super Smash Bros. Ultimate dodano konfigurowalną skórkę postaci Mii Gunner, opartą na Vault Boyu, za pośrednictwem zawartości do pobrania[24].
W serialu Fallout z 2024 roku sugeruje się, że Vault Boy jest wzorowany na aktorze Cooperze Howardzie, w którego wciela się Walton Goggins. Był on pierwowzorem reklam Vault-Tec, zanim został zastąpiony maskotką Vault Boya[25].
Wpływ kulturowy

Vault Boy osiągnął poziom wpływu kulturowego i rozpoznawalności viralowej poza oryginalnym kontekstem postaci, czego nie przewidywali byli pracownicy Interplay, tacy jak Tim Cain i Feargus Urquhart w początkowych latach serii[9][26]. Dzieje się tak pomimo faktu, że Vault Boy nie jest postacią, którą gracz może spotkać w uniwersum Fallout[27][28][29]. Jeremy Peel z PCGamesN stwierdził, że Vault Boy, jako maskotka „sardonicznej, imitującej lata 50. XX wieku grafiki” serii, stał się „tak rozpoznawalny jak Myszka Miki”[9].
W 2010 roku magazyn Empire opublikował artykuł, w którym Vault Boy został zaliczony do 50 najwspanialszych postaci gier komputerowych[27]. Tygodnik Time umieścił Vault Boya na trzecim miejscu listy najbardziej wpływowych postaci w grach komputerowych wszech czasów, chwaląc jego „niesamowicie absurdalne i niekonwencjonalne spektrum usposobień i postaw, od przesadnego udawania po makabryczne rozczłonkowanie”, co uczyniło go ikoną surrealistycznego humoru w podobny sposób jak postacie z serii Monty Python[30].
Teoria fanów na temat Vault Boya głosiła, że charakterystyczna poza postaci jest dyskretną metodą określania, czy dana osoba znajduje się w promieniu rażenia wybuchu jądrowego i tym samym czy jest bezpieczna przed promieniowaniem[2][31]. Byli pracownicy Interplay, tacy jak Brian Fargo i Tramell Ray Isaac, twierdzili, że postać ta nie ukrywa żadnego sekretnego znaczenia i po prostu stara się okazać wsparcie[2].
W artykule z 2017 roku pt. 100 Greatest Video Game Characters Rowan Derrick opisał Vault Boya m.in. jako symbol idyllicznego świata sprzed wojny nuklearnej[28]. Matthew Byrd z Den of Geek porównał Vault Boya i Miss Minutes z Filmowego Uniwersum Marvela, nazywając je znakomitymi przykładami „uśmiechniętych twarzy biurokracji, korupcji i propagandy”, w których twórcy historii wykorzystują retrofuturystyczne wzornictwo jako formę komentarza społecznego[19].
Vivian Asimos zauważył, że popularne wykorzystanie charakterystycznej pozy Vault Boya w sarkastycznych okolicznościach jest znakomitym przykładem treści gier komputerowych stanowiących podstawę licznych memów internetowych ze względu na ich partycypacyjny charakter[32].
Przypisy
- ↑ Jamie Parker, Fallout Reveals the Origin of the Wasteland's Most Popular Icon [online], CBR, 11 kwietnia 2024 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i Cailtin Grieve: Fallout Lore: Why Vault Boy is Giving You a Thumbs Up (The REAL Reason). screenrant.com, 2020-10-15. [dostęp 2025-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-01)]. (ang.).
- ↑ Sean Morrison, Who Is Vault Boy? Fallout’s Vault-Tec Mascot & Origins Explained, „ScreenRant”, screenrant.com, 7 kwietnia 2024 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ Michael McWhertor, The Fallout TV show gives the game’s mascot an origin story that matters [online], Polygon, 11 kwietnia 2024 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ Andy Chalk, The Fallout TV series will include a Vault Boy origin story for some reason, „PC Gamer”, 4 grudnia 2023 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
- ↑ a b Tim Cain interview on the Duck and Cover. duckandcover.cx. [dostęp 2025-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-22)]. (ang.).
- ↑ Christopher Taylor, Vault Dweller's Survival Guide, Interplay Productions, 1997, 4–19 (58).
- ↑ William Knoblauch, The Silence of Fallout: Nuclear Criticism in a Post-Cold War World, Cambridge Scholars Publishing, 2014, s. 132, ISBN 978-1-4438-6803-7 (ang.).
- ↑ a b c Jeremy Peel, How on Earth did ''Fallout'' ever get made? [online], pcgamesn.com, 12 maja 2020 [dostęp 2025-04-30] (ang.).
- ↑ Tal Blevins: Fallout Tactics: Brotherhood of Steel Interview. IGN, 2001-02-26. [dostęp 2025-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-31)]. (ang.).
- ↑ Chris Avellone: The Fallout Bible (complete) by Chris Avellone 2016-01-29. nma-fallout.com. [dostęp 2025-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-09-18)]. (ang.).
- ↑ Chris Avellone, Fallout Bible: Section Zero [online], archive.org, 2002, s. 3 [dostęp 2025-05-22] (ang.).
- ↑ Fallout Developers Profile – Leonard Boyarsky. nma-fallout.com. [dostęp 2021-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-07-13)]. (ang.).
- ↑ Vault Boy. postavy.cz. [dostęp 2025-04-30]. (cz.).
- ↑ Rus McLaughlin: IGN Presents the History of Fallout. IGN, 2010-07-21. [dostęp 2025-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-23)]. (ang.).
- ↑ Jessi Sampson, Fallout 5 needs to expand on Vault-Tec's evil roots [online], www.pcgamesn.com, 31 marca 2021 [dostęp 2025-04-30] (ang.).
- ↑ a b Vault-Tech. worldanvil.com. [dostęp 2025-04-30]. (ang.).
- ↑ Krypta. fallout.fandom.com. [dostęp 2025-04-30]. (pol.).
- ↑ a b Matthew Byrd: How Loki and Fallout Use Retrofuturism to Unnerve Us. denofgeek.com, 2021-06-30. [dostęp 2025-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-06-01)].
- ↑ Jaedyn Lehman: Observing the Irony of Fallout’s Vault Boy (I have Never Played a Single Fallout Game). jaedynleaa.medium.com, 2024-04-22. [dostęp 2025-04-30]. (ang.).
- ↑ Gary Steinman: Fallout 4 – seria filmów S.P.E.C.J.A.Ł.. bethesda.net, 2015-10-21. [dostęp 2025-04-30]. (pol.).
- ↑ Vault Boy. fallout.fandom.com. [dostęp 2025-04-30]. (pol.).
- ↑ Charlie Hall: The Fallout tabletop games are available in a massive new Humble Bundle. Polygon, February 2021-02-18. [dostęp 2025-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-09-18)].
- ↑ Cass Marshall: Fallout's Vault Boy joins Super Smash Bros. as a Mii Fighter. Polygon, 2020-06-22. [dostęp 2025-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-05)].
- ↑ Michael McWhertor: The Fallout TV show gives the game’s mascot an origin story that matters. Polygon, 2024-04-11. [dostęp 2025-04-30]. (ang.).
- ↑ DerekFewster, The Enduring Fantastic: Essays on Imagination and Western Culture, Bloomsbury Publishing, 2021, s. 219, ISBN 978-1-350-18146-5.
- ↑ a b Willow Green, The 50 Greatest Video Game Characters [online], empireonline.com, 11 czerwca 2010 [dostęp 2025-04-30] (ang.).
- ↑ a b 100 Greatest Video Game Characters, Rowman & Littlefield, 2017, s. 194–196, ISBN 978-1-59582-768-5.
- ↑ Dale Roberts, World of Workcraft: Rediscovering Motivation and Engagement in the Digital Workplace, Rozdział 13: The Purposeful Play Design Process, Routledge, 2016, ISBN 978-1-134-78500-1.
- ↑ Lisa Eadicicco, Matt Peckham, The 15 Most Influential Video Game Characters of All Time [online], time.com, 30 czerwca 2017 [dostęp 2025-04-30] (ang.).
- ↑ The Real Meaning Behind Fallout's Vault Boy Thumbs Up. gamerant.com, 2024-05-02. [dostęp 2025-04-30]. (ang.).
- ↑ Vivian Asimos, Digital Mythology and the Internet's Monster: The Slender Man, Bloomsbury Publishing, 2021, ISBN 978-1-350-18146-5.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.