Velibor Jonić

Velibor Jonić
Велибор Јонић
Ilustracja
Velibor Jonić (1943)
Data i miejsce urodzenia

12 lutego 1892
Krnjevo

Data i miejsce śmierci

17 lipca 1946
Belgrad

Minister edukacji
Okres

od 7 października 1942
do 6 listopada 1943

Poprzednik

Miloš Trivunac

Velibor Jonić, cyr. Велибор Јонић (ur. 12 lutego 1892 w Krnjevie, zm. 17 lipca 1946 w Belgradzie[1]) – serbski polityk faszystowski, minister edukacji pod okupacją niemiecką (1941-1944).

Życiorys

Syn Krsta i Sofiji z d. Velković. Ukończył studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu w Belgradzie. Brał udział w I wojnie światowej jako ochotnik. Po zakończeniu wojny pracował jako nauczyciel gimnazjum, a następnie w Akademii Wojskowej w Belgradzie. W latach 20. należał do organizacji Serbska Obrona Narodowa (Srpska Narodna Odbrana), kierowanej przez Ilijję Trifunovicia-Birčanina i kierował czasopismem o takim samym tytule. Był zwolennikiem teorii rasowych przypisując w swoich tekstach rasie słowiańskiej szczególną zdolność do zachowania potencjału cywilizacyjnego ludzkości[2]. Po utworzeniu w 1935 faszystowskiego Jugosłowiańskiego Ruchu Narodowego, Jonić objął w nim funkcję sekretarza generalnego[1][3].

Po agresji niemieckiej na Jugosławię w kwietniu 1941, Jonić był sygnatariuszem apelu skierowanego do Serbów, wzywającego do podjęcia bliskiej współpracy z Niemcami. 10 lipca objął stanowisko komisarza d.s. edukacji w tworzących się kolaboracyjnych władzach serbskich[3]. 7 października 1941 stanął na czele resortu edukacji w rządzie Milana Nedicia. W zakresie jego obowiązków był także nadzór nad Serbskim Kościołem Prawosławnym. W latach 1942–1944 Jonić wydawał czasopismo Srpski narod[1].

28 sierpnia 1944 na polecenie Nedicia, Velibor Jonić zajął się organizacją ewakuacji pro-niemieckich polityków serbskich. Ewakuację wstrzymano 3 października 1944, kiedy oddziały Armii Czerwonej wkroczyły do Belgradu. Pod koniec wojny Joniciowi udało się uciec i schronić w Wiedniu. Oskarżony o kolaborację z Niemcami został zatrzymany przez władze austriackie i przekazany do Belgradu. Skazany przez sąd w Belgradzie za zdradę stanu i współpracę z Niemcami na karę śmierci. Rozstrzelany 17 lutego 1946[1].

Był żonaty (żona Danica), miał syna Miloša[1].

Przypisy

  1. a b c d e Simo Ćirković: Ko je ko u Nedićevoj Srbiji. 1941-1944 : leksikon ličnosti. Slika jedne zabranjene epohe. Belgrad: Prosveta, 2009, s. 249. ISBN 978-86-07-01889-5.
  2. Aleksandar Stojanović. Eugenics and Racial Hygiene in Theory and Political Thought of the Serbian/Yugoslav Extreme Right 1918-1944. „Acta Historiae Medicinae Stomatologiae Pharmaciae Medicinae Veterinariae”. 34, s. 21, 2015. 
  3. a b 9. ЈОНИЋ ВЕЛИБОР саслушаван 21 јуна 1946 године. znaci.net. [dostęp 2020-08-29]. (serb.).

Linki zewnętrzne

  • Simo Ćirković: Ko je ko u Nedićevoj Srbiji. 1941-1944 : leksikon ličnosti. Slika jedne zabranjene epohe. Belgrad: Prosveta, 2009, s. 249. ISBN 978-86-07-01889-5.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya