Veniliornis
| Veniliornis[1] | |||
| Bonaparte, 1854[2] | |||
Dzięcioł złotokarkowy (V. maculifrons) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
Veniliornis | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Picus sanguineus A.A.H. Lichtenstein, 1793 | |||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Veniliornis – rodzaj ptaków z podrodziny dzięciołów (Picinae) w rodzinie dzięciołowatych (Picidae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej i Środkowej[5].
Morfologia
Długość ciała 13–20 cm; masa ciała 23–46 g[5].
Systematyka
W 2019 roku James Van Remsen Jr. zaproponował dołączenie Veniliornis i Leuconotopicus do rodzaju Dryobates. Ta propozycja nie została jednogłośnie zaakceptowana[6]. Jednak część autorów przyjęło ją i np. autorzy Birds of the World uwzględniają wszystkie gatunki rodzaju Veniliornis w Dryobates[5].
Etymologia
- Dendrobates: gr. δενδροβατης dendrobatēs „ktoś wspinający się na drzewa”, od δενδροβατεω dendrobateō „wspinać się na drzewa”, od δενδρον dendron „drzewo”; βατεω bateō „stąpać”, od βαινω bainō „chodzić”[7]. Gatunek typowy: Picus affinis Swainson, 1821; młodszy homonim Dendrobates Wagler, 1830 (Amphibia).
- Veniliornis: rodzaj Venilia[a] Bonaparte, 1850 (dzięcioł); gr. ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”[8].
- Eleopicus: gr. ελαια elaia „oliwkowy”; późnogr. πικος pikos „dzięcioł”, od łac. picus „dzięcioł”[9]. Gatunek typowy: Picus olivinus Natterer & Malherbe, 1845[b].
- Callipicus: gr. καλλος kallos „piękno”, od καλος kalos „piękny”; późnogr. πικος pikos „dzięcioł”, od łac. picus „dzięcioł”[10]. Gatunek typowy: Picus callonotus Waterhouse, 1841.
- Campias: gr. καμπη kampē „gąsienica”; πιαζω piazō „chwytać”[11]. Gatunek typowy: Picus tephrodops Wagler, 1827 (= Picus passerinus Linnaeus, 1758).
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[12]:
- Veniliornis kirkii (Malherbe, 1845) – dzięcioł krasnorzytny
- Veniliornis cassini (Malherbe, 1862) – dzięcioł gujański
- Veniliornis spilogaster (Wagler, 1827) – dzięcioł pstrokaty
- Veniliornis mixtus (Boddaert, 1783) – dzięcioł piaskowy
- Veniliornis lignarius (G.I. Molina, 1782) – dzięcioł kreskowany
- Veniliornis sanguineus (A.A.H. Lichtenstein, 1793) – dzięcioł krwisty
- Veniliornis passerinus (Linnaeus, 1766) – dzięcioł jarzębaty
- Veniliornis frontalis (Cabanis, 1883) – dzięcioł falisty
- Veniliornis callonotus (Waterhouse, 1841) – dzięcioł szkarłatny
- Veniliornis dignus (P.L. Sclater & Salvin, 1877) – dzięcioł czerwonokarkowy
- Veniliornis nigriceps (d’Orbigny, 1841) – dzięcioł prążkowany
- Veniliornis affinis (Swainson, 1821) – dzięcioł czerwonoplamy
- Veniliornis chocoensis Todd, 1919 – dzięcioł krótkodzioby
- Veniliornis maculifrons (von Spix, 1824) – dzięcioł złotokarkowy
Uwagi
Przypisy
- ↑ Veniliornis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c Ch.-L. Bonaparte. Conspectus Volucrum Zygodactylorum. „Ateneo Italiano”. 2, s. 125, 1854. (łac.).
- ↑ W. Swainson: Picidæ. W: J. Richardson & W. Swainson: Fauna boreali-americana, or, The zoology of the northern parts of British America: containing descriptions of the objects of natural history collected on the late northern land expeditions, under command of Captain Sir John Franklin, R.N.. Cz. 2: The Birds. Londyn: John Murray, 1831, s. 302. (ang.).
- ↑ J. Cabanis & F. Heine: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. T. 4: Klettervögel. Cz. 2: Spechte. Halberstadt: In Commission bei R. Frantz, 1863, s. 145. (niem.).
- ↑ a b c D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Woodpeckers (Picidae), version 1.0. [w:] Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana, Editors) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2022-03-19]. (ang.).
- ↑ James Van Remsen Jr.: Proposal (830) to South American Classification Committee, Transfer Picoides fumigatus and all Veniliornis to Dryobates. South American Classification Committee, 2019. [dostęp 2022-03-19].
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Dendrobates [dostęp 2025-03-10].
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Veniliornis [dostęp 2025-03-10].
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Eleopicus [dostęp 2025-03-10].
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Callipicus [dostęp 2025-03-10].
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Campias [dostęp 2025-03-10].
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Melanerpini Gray,GR, 1846 (wersja: 2024-10-05). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-03-10].
Bibliografia
- The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.