Via Flaminia

Szczegółowa trasa Via Flaminia (kolor niebieski) w środkowej Italii
Odcinek drogi w antycznym Carsulae z miejscowym łukiem Trajana

Via Flaminia[a] – droga rzymska prowadząca z Rzymu przez ziemie Etrurii i Umbrii do Ariminum.

Historia

Powstała po opanowaniu przez Rzymian terytoriów na północy i wskutek konieczności połączenia ich z Wiecznym Miastem. Została zbudowana przez cenzora z roku 220 p.n.e. Gajusza Flaminiusza. Jej łączna długość wyniosła 212 mil (314 km)[1]. Przebiegająca prastarym szlakiem italskich wędrówek i kontaktów międzyplemiennych, była jedyną tak długą rzymską drogą wybudowaną w III w. p.n.e. Stwarzała nowe, korzystne warunki nie tylko dla komunikacji z Galią Przedalpejską (Niziną Padańską), lecz i dla ekspansji kolonizacyjnej z przeludnionego Lacjum[2]. Znacząco wpłynęła na rozwój obszarów położonych wzdłuż jej trasy, wraz z powstaniem nowych ośrodków miejskich (np. Forum Sempronii), a dla rolniczych rejonów w dolinie Padu otworzyła możliwość zbytu produktów ich upraw. Jej zakończenie zaznaczał łuk triumfalny Augusta w Ariminum. Była naprawiana za jego rządów (27 p.n.e.), a przebudowy niektórych odcinków dokonano za panowania Wespazjana (tunel) i Trajana (skalny przepust)[1].

Trasa

Via Flaminia wybiegała z Rzymu przez jedną z bram pomiędzy Kapitolem a Kwirynałem (Porta Fontinalis lub Porta Ratumena); jej początkowy odcinek otaczały grobowce zamożnych Rzymian. Przekraczała Tyber Mostem Mulwijskim (początkowy odcinek drogi długości ok. 3 mil, aż do Mostu Mulwijskiego, zwany był Via Lata[1]) i przez Prima Porta docierała do pierwszej stacji (mansio) Ad Rubras. W dalszym ciągu biegła przez Narnię, Interamna, Spoletium do Forum Flamini w Dolinie Umbryjskiej. Trudniejszy do odtworzenia jest jej dalszy przebieg, ze względu na powstałe odgałęzienia głównej arterii, lecz pewny jest szlak z Forum Flamini do Nucerii, a następnie przez Forum Sempronii i Fanum Fortunae do Ariminum. W pierwotnym przebiegu (jako tzw. stara Via Flaminia) prowadziła z Narni przez Casventum, Carsulae i Aquas Partas, a następnie przez Vicus Martis Tudertium (koło Massa Martana) i municypium Mevanię do Fulginiae (Fulginium). Natomiast późniejsza odnoga wschodnia biegła z Narni do Interamna, Spoletium i przecinając Trebiae dochodziła do Fulginium[3].

Do początków XXI wieku zachowały się jej nieliczne pozostałości:

  • w okolicach Fossombrone (antyczne Forum Sempronii) fragmenty bruku długości kilkuset metrów;
  • w wąwozie Forli tunel długości 60 m, wykonany na polecenie Wespazjana w roku 76 i użytkowany nieprzerwanie od tego czasu;
  • fragmenty mostów w okolicach San Vicenzo, Cagli oraz przez rzekę Nera w okolicach Narni (gdzie pozostałości jednego z najdłuższych (160 m) mostów zbudowanych w starożytności)[4].

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ W dawniejszej literaturze polskojęzycznej nazywana także Drogą Flamińską (Por. np. Eliza Orzeszkowa: Mirtala, Warszawa 1886, s. 90; Teodor Jeske-Choiński: Ostatni Rzymianie, Warszawa 1897, t. 2, s. 245; Piotr Skarga, Prokop Leszczyński, Otto Bitschnau: Żywot świętego Walentego, Męczennika, Mikołów-Warszawa 1910, s. 146; Józef Ignacy Kraszewski: Rzym za Nerona, Kraków 1925, s. 10) albo Gościńcem Flamińskim (Maciej Kazimierz Sarbiewski: Podróż do Rzymu w roku 1622, Mikołów-Warszawa 1908, s. 285).

Przypisy

  1. ↑ a b c A. Rosset: Starożytne drogi i mosty, dz. cyt., s. 94-95.
  2. ↑ J. Wielowiejski: Na drogach i szlakach Rzymian, dz. cyt., s. 103-104.
  3. ↑ J. Wielowiejski: Na drogach i szlakach Rzymian, dz. cyt., s. 104-108.
  4. ↑ Wielka Historia Świata. T. 10. Poznań: Polskie Media Amer.Com, s. 275, ISBN 83-7425-365-7.

Bibliografia

Drogi rzymskie

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya