Virtual Data Room
Virtual Data Room (VDR, wirtualny pokój danych) – internetowe repozytorium dokumentów służące do bezpiecznego przechowywania i udostępniania plików oraz wymiany poufnych informacji, głównie w procesach transakcyjnych, takich jak fuzje i przejęcia. W tradycyjny sposób procesy te były realizowane z wykorzystaniem fizycznego pokoju danych, gdzie gromadzono i udostępniano inwestorom niejawne dokumenty. Ze względu na duże koszty, czasochłonność i zagrożenia bezpieczeństwa płynące z tradycyjnego rozwiązania, wirtualne pokoje danych wykorzystywane są jako metoda bardziej ekonomiczna i wygodniejsza[1].
Działanie
Virtual data room jest narzędziem elektronicznym, dostępnym przez Internet, a użytkownicy najczęściej otrzymują indywidualny link, który umożliwia im zalogowanie do systemu. Dostęp do aplikacji jest ograniczony i ściśle kontrolowany przez administratora z wykorzystaniem narzędzi bezpiecznego logowania. Administrator ma możliwość nadania lub odebrania prawa dostępu do usługi zaproszonym użytkownikom w dowolnym momencie. Ze względu na niejawny charakter informacji udostępnianych w systemie VDR, użytkownicy podlegają ograniczeniom w zakresie przeglądania, zapisywania czy drukowania udostępnianych dokumentów. Ma to na celu zminimalizowanie ryzyka wglądu do poufnych informacji przez osoby nieupoważnione[2]. Wirtualny pokój danych stosuje dodatkowe metody ochrony dokumentów, takie jak znaki wodne, zasłony ekranu oraz raporty z aktywności użytkowników.
Dokumenty mogą być udostępniane poprzez przeglądarkę internetową lub natywną aplikację za pośrednictwem dedykowanego szyfrowanego połączenia (certyfikat EV SLL i inne).
Zastosowania
Wirtualne pokoje danych wykorzystywane są powszechnie w procesach transakcyjnych, badaniu due diligence oraz audytach jako narzędzie służące do wymiany poufnych informacji i dokumentów. W większości przypadków aplikacja umożliwia komunikację pomiędzy stronami w procesach takich jak fuzje i przejęcia, pozyskiwanie funduszy, zakup nieruchomości komercyjnych lub w ramach działań inwestycyjnych w sektorze private equity oraz venture capital. Systemy VDR stosuje się również w branży biotechnologicznej, medycznej oraz prawniczej do bezpiecznego udostępniania poufnych danych, takich jak sprawozdania finansowe, umowy, patenty, dane osobowe i inne.
Przypisy
- ↑ Karolina Kocemba, Dominika Latawiec-Chara, Michał Tomczak, Due Diligence, 2011.
- ↑ Co to jest Virtual Data Room, czyli wszystko co powinieneś wiedzieć [online], FORDATA, 24 października 2017 [dostęp 2019-08-21] (pol.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.