WD-40

Pojemnik WD-40 w polskiej wersji językowej

WD-40 – środek w sprayu o działaniu smarującym i wypierającym wodę, o dużej zdolności do penetrowania szczelin. Jego głównymi składnikami są węglowodory[1].

Zastosowanie

Składnikiem o długotrwałym działaniu jest nielotny, lepki olej, który pozostaje na powierzchni, zapewniając smarowanie i ochronę przed wilgocią. Jest on rozcieńczony przez lotny węglowodór celem otrzymania cieczy o małej lepkości, która może być używana do spryskiwania i w ten sposób dostać się w szczeliny mechanizmu. Lotny węglowodór następnie odparowuje, pozostawiając sam olej. Materiał napędowy (pierwotnie był to lekki węglowodór; obecnie dwutlenek węgla) zapewnia ciśnienie gazu wewnątrz pojemnika i wymusza wytrysk cieczy przez dyszę spryskiwacza, a następnie rozprasza się samoistnie w powietrzu.

Przykładowe zastosowania to: smarowanie i rozluźnianie połączeń i zawiasów, usuwanie zabrudzeń, wykręcanie zablokowanych śrub i wkrętów oraz zapobieganie korozji[1]. Produkt może być także przydatny w usuwaniu wilgoci[1]. WD-40 został po raz pierwszy zastosowany przez Convair do ochrony zewnętrznej powłoki rakiet Atlas przed rdzą i korozją[2]. Produkt stał się po raz pierwszy powszechnie dostępny w sklepach w San Diego w 1958.

Historia

Skrót WD-40 oznacza Water Displacement—40th Attempt (co można przetłumaczyć jako „wyparcie wody – 40. podejście”). Środek został opracowany w 1953 r. przez zespół pracowników, należącej do Norma Larsena(inne języki), firmy Rocket Chemical Company w San Diego w Kalifornii. Próbowali oni opracować formułę środka zapobiegającego korozji przez wypłukiwanie (wypieranie) zgromadzonej wody, która ją powoduje. Powiodło im się przy czterdziestej próbie[3].

W 1969 roku John Steven Barry(inne języki), pełniący funkcje prezesa i dyrektora generalnego firmy, zmienił jej nazwę na WD-40 Company(inne języki), gdyż był to wówczas jedyny jej produkt[2]. Firma weszła na giełdę w 1973 roku. Główna siedziba firmy znajduje się nadal w San Diego. Obecnie sprzedaje swoje produkty w ponad 160 krajach na całym świecie. W 2003 roku odnotowała sprzedaż na łączną kwotę 238,1 milionów dolarów.

Skład

Skład WD-40 stanowi tajemnicę handlową. Produkt nie został opatentowany, aby uniknąć ujawnienia jego dokładnych składników[2]. Głównymi składnikami WD-40 zgodnie z jego amerykańską kartą charakterystyki[1]:

W niemieckiej wersji językowej karty są wymienione następujące składniki istotne ze względów bezpieczeństwa:

  • 60% ciężkiej benzyny (produkt ropopochodny)
  • 1–5% dwutlenek węgla

W polskiej wersji językowej karty są wymienione następujące składniki istotne ze względów bezpieczeństwa:

  • 67% ciężkiej benzyny (produkt ropopochodny)
  • 21% oleju bazowego (niespecyfikowanego)

Popularna miejska legenda głosi, że kluczowym składnikiem WD-40 jest olej z ryb[4].

Przypisy

  1. a b c d Karta charakterystyki WD-40. [dostęp 2019-06-24].
  2. a b c Martin Douglas: John S. Barry, Main Force Behind WD-40, Dies at 84. [w:] The New York Times [on-line]. 2009-07-22. [dostęp 2014-02-22]. (ang.).
  3. WD-40 Company and Product History. [dostęp 2012-03-21]. (ang.).
  4. WD-40 Myths, Legends and Fun Facts. [dostęp 2009-10-05]. (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya