WKS Kielce

Wojskowy Klub Sportowy Kielce – sportowy klub wojskowy, działający w Kielcach w latach 1934–1939.

Historia

Gen. bryg. Władysław Bończa-Uzdowski był piłkarzem klubu 4 Pułku Piechoty Legionów
Basen znajdujący się na Stadionie Leśnym został uroczyście otwarty 12 czerwca 1933 roku przez prezydenta Ignacego Mościckiego[1]

Wojskowy klub 4 Pułku Piechoty Legionów – zespół, z którego wywodził się WKS Kielce – powstał w 1915 roku[2]. Przez ówczesnego kronikarza uważany był za najsilniejszą kielecką drużynę piłkarską. W 1923 roku wygrała ona m.in. 7:0 i 4:1 z Lechią Kielce. W klubie tym występował m.in. generał Władysław Bończa-Uzdowski[3].

Wojskowy Klub Sportowy Kielce powstał na mocy rozkazu Komendy Garnizonu Kieleckiego z 11 stycznia 1934 roku, w wyniku połączenia wojskowych klubów 4 Pułku Piechoty Legionów oraz 2 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów. Przyjęty został wówczas przez 153 podoficerów i oficerów zawodowych pod przewodnictwem pułkownika Bolesława Ostrowskiego statut zespołu. WKS Kielce wszedł w posiadanie majątku klubów, z których powstał, m.in. stadionu piłkarskiego. Pierwszym prezesem był podpułkownik Boniecki, następnie funkcję tę pełnił również generał Juliusz Zulauf[4].

WKS Kielce był jednym z najlepiej zorganizowanych klubów sportowych w Kielcach, działał do września 1939 roku. Posiadał sekcje: szermierczą, tenisa, hokeja na lodzie (należącą do Warszawskiego Okręgowego Związku Hokeja na Lodzie), strzelecką i narciarską[4]. Istniała również drużyna piłkarska rozgrywająca mecze zarówno towarzyskie, jak i mistrzowskie[5]. W 1936 roku przegrała 3:4 z SKS Starachowice, który został mistrzem podokręgu kieleckiego[6]. W 1939 uczestniczyła w rozgrywkach klasy A, w których rywalizowała m.in. z Granatem Kielce[7]. Działała także sekcja pływacka[4]. Powstała ona po wybudowaniu w latach 30. XX wieku basenu na Stadionie Leśnym. Kąpielisko to miało wymiary 25 na 75 metrów, było wysokiej klasy pod względem wyglądu zewnętrznego, jak i utrzymywanego w porządku i czystości zaplecza[8].

W WKS Kielce działała także sekcja bokserska. Jej trenerem był Jan Szczygłowski, który przeszedł kurs instruktorski w Poznaniu. W 1935 roku klub rozegrał mecz pięściarski z Bronią Radom. Zakończył się on zwycięstwem kielczan 9:5, co zostało uznane za niespodziankę[9]. W 1938 roku bokser kieleckiego zespołu, Marian Kulczycki, wziął udział w mistrzostwach Polski w Łodzi. Przegrał w nich w pierwszej rundzie z reprezentującym barwy Ukrainy Lwów Wasylem Biłyjem[10]. Z kolei sekcja lekkiej atletyki była zgłoszona do Krakowskiego Okręgowego Związku Lekkiej Atletyki[4]. W mistrzostwach Polski w 1935 jej zawodnik, Jan Marynowski, zdobył srebrny medal w biegu maratońskim[11].

Kielecki klub posiadał również sekcję kolarską. W 1934 roku zrezygnowała ona ze sportu wyczynowego, stawiając na turystykę. Prowadzona była przez kapitanów Jana Rzeckiego i Stanisława Niewiadomskiego; nie była zgłoszona do Polskiego Związku Kolarskiego. Klub zakupił 140 rowerów, przeprowadził ćwiczenia ich montażu oraz kurs jazdy[12]. Również w 1934 zorganizował rajd zbiorowy Kielce–Hel–Kielce. W ramach przygotowań przejechano ponad tysiąc kilometrów w województwie kieleckim. Początkowo do rajdu zgłosiło się 40 osób, jednak z czasem chętni rezygnowali. Ostatecznie nad morze pojechali jedynie Rzecki i Niewiadomski, którzy trasę 1648 km pokonali w 96 godzin[13].

Przypisy

  1. ↑ Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Świętokrzyski Leksykon Sportowy. Kielce: Słowo Kibica, 2002, s. 160. ISBN 83-909812-7-0.
  2. ↑ Szymon Piasta: 80 lat Świętokrzyskiego Związku Piłki Nożnej. Kielce: Oficyna Poligraficzna APLA Spółka Jawna, 2008, s. 27. ISBN 978-83-85953-44-9.
  3. ↑ Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Z piłką nożną przez Kielecczyznę. Kielce: Słowo Kibica, 1998, s. 7. ISBN 83-9098-12-0-3.
  4. ↑ a b c d Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Świętokrzyski..., op.cit., s. 233.
  5. ↑ Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Z piłką nożną..., op.cit., s. 8.
  6. ↑ Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Z piłką nożną..., op.cit., s. 18.
  7. ↑ Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Z piłką nożną..., op.cit., s. 24.
  8. ↑ Jerzy Jerzmanowski: W starych Kielcach. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1984, s. 261. ISBN 83-218-0407-1.
  9. ↑ Sławomir Stachura, Mirosław Rolak: 70 lat pięściarstwa na Kielecczyźnie. Kielce: Okręgowy Związek Bokserski w Kielcach, 1999, s. 10. ISBN 83-87260-51-7.
  10. ↑ Sławomir Stachura, Mirosław Rolak: op.cit., s. 13.
  11. ↑ Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin - Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 84. ISBN 978-83-61233-20-6.
  12. ↑ Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Cykliści z Gór Świętokrzyskich. Kielce: Słowo Kibica, 2000, s. 18. ISBN 83-909812-3-8.
  13. ↑ Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Cykliści..., op.cit., s. 19.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya