WWE Backlash
| Promocja | |
|---|---|
| Brandy |
Raw (2002–2009; od 2018) |
| Pierwsza gala | |
Backlash – cykl corocznych gal profesjonalnego wrestlingu produkowanych w kwietniu (z wyjątkiem edycji z 2005, 2016, 2017 i 2018) przez federację WWE i nadawanych na żywo w systemie pay-per-view oraz w serwisie WWE Network. Cykl został utworzony w 1999, zaś jego pierwsza gala była ostatnią należącą również do cyklu In Your House. Po podzieleniu federacji na brandy, Backlash stało się ekskluzywne dla zawodników należących do brandu Raw, co weszło w życie w 2004. Trzy lata później wszystkie gale stały się ponownie dostępne dla zawodników ze wszystkich trzech brandów – Raw, SmackDown i ECW. W 2010 cykl został zastąpiony przez Extreme Rules[1].
W 2016 ogłoszono powrót Backlash jako ekskluzywnej gali dla zawodników brandu SmackDown; zorganizowano ją we wrześniu[2]. Rok później przeniesiono organizację gali na maj. W 2018 zostało ogłoszone, że na wszystkich galach pay-per-view będą występować zawodnicy brandów Raw i SmackDown[3].
Lista gal
| Gala brandu Raw | Gala brandu SmackDown |
Wyniki gal
1999
| Informacje | ||||
| Promocja | ||||
|---|---|---|---|---|
| Sponsor | ||||
| Data |
25 kwietnia 1999 | |||
| Widownia |
10 939 | |||
| Hala |
Providence Civic Center | |||
| Miejsce | ||||
| Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
| Backlash – chronologicznie | ||||
| ||||
Backlash (1999) – gala wrestlingu wyprodukowana przez World Wrestling Federation (WWF). Odbyła się 25 kwietnia 1999 w Providence Civic Center w Providence w Rhode Island. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to pierwsza w cyklu Backlash.
Podczas gali odbyło się dwanaście walk, w tym cztery będące częścią niedzielnej tygodniówki Sunday Night Heat. W walce wieczoru, którą sędziował Shane McMahon, Stone Cold Steve Austin pokonał The Rocka i obronił WWF Championship. Prócz tego Mankind pokonał Big Showa w Boiler Room Brawlu, który wieńczył ich rywalizację, zaś Triple H pokonał X-Paca, byłego przyjaciela i współtowarzysza z grupy D-Generation X.
2000
| Informacje | ||||
| Promocja | ||||
|---|---|---|---|---|
| Data |
30 kwietnia 2000 | |||
| Widownia |
19 101 | |||
| Hala | ||||
| Miejsce | ||||
| Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
| Backlash – chronologicznie | ||||
| ||||
Backlash (2000) – gala wrestlingu wyprodukowana przez World Wrestling Federation (WWF). Odbyła się 30 kwietnia 2000 w MCI Center w Waszyngtonie. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to druka gala w chronologii cyklu Backlash.
Podczas gali odbyło się dziewięć walk. W walce wieczoru The Rock (z pomocą Stone Colda Steve’a Austina) pokonał Triple H’a i zdobył WWF Championship; walkę sędziował Shane McMahon. Prócz tego Chris Benoit pokonał Chrisa Jericho przez dyskwalifikację w walce o WWF Intercontinental Championship, zaś Edge i Christian obronili WWF Tag Team Championship pokonując D-Generation X (X-Paca i Road Dogga).
2001
| Informacje | ||||
| Promocja | ||||
|---|---|---|---|---|
| Sponsor | ||||
| Data |
29 kwietnia 2001 | |||
| Widownia |
15 592 | |||
| Hala | ||||
| Miejsce | ||||
| Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
| Backlash – chronologicznie | ||||
| ||||
Backlash (2001) – gala wrestlingu wyprodukowana przez World Wrestling Federation (WWF). Odbyła się 29 kwietnia 2001 w Allstate Arena w Rosemont w stanie Illinois. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to trzecia gala w chronologii cyklu Backlash.
Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym dwie będące częścią niedzielnej tygodniówki Sunday Night Heat. W walce wieczoru zmierzyli się WWF Champion Stone Cold Steve Austin i Intercontinental Champion Triple H z posiadaczami WWF Tag Team Championship The Brothers of Destruction (The Undertakerem i Kanem). Wedle stypulacji wszystkie trzy tytuły były na szali. Pojedynek i tytuły tag-team zdobyli Triple H i Austin. Prócz tego Shane McMahon pokonał Big Showa w Last Man Standing matchu, zaś Chris Benoit wygrał z Kurtem Anglem w Ultimate Submission matchu.
2002
| Motto gali |
One Man’s Journey to Stand Alone | |||
|---|---|---|---|---|
| Motyw muzyczny |
„Young Grow Old” – Creed | |||
| Informacje | ||||
| Promocja | ||||
| Brandy | ||||
| Sponsor | ||||
| Data |
21 kwietnia 2002 | |||
| Widownia |
12 489 | |||
| Hala |
Kemper Memorial Arena | |||
| Miejsce | ||||
| Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
| Backlash – chronologicznie | ||||
| ||||
Backlash (2002) – gala wrestlingu wyprodukowana przez World Wrestling Federation (WWF). Odbyła się 21 kwietnia 2002 w Kemper Memorial Arena w Kansas City w stanie Missouri; po raz pierwszy zorganizowano tam galę od czasu tragicznej śmierci Owena Harta podczas wydarzenia Over the Edge 1999. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to czwarta gala w chronologii cyklu Backlash, a także pierwsza po podziale rosteru na brandy Raw i SmackDown.
Podczas gali odbyło się dziesięć walk, w tym jedna będąca częścią niedzielnej tygodniówki Sunday Night Heat. W głównej walce zawodników brandu SmackDown Hollywood Hulk Hogan pokonał Triple H’a i zdobył Undisputed WWF Championship, zaś w głównej walce zawodników Raw The Undertaker pokonał Stone Colda Steve’a Austina, gdzie sędzią specjalnym był Ric Flair. Prócz tego Eddie Guerrero zdobył Intercontinental Championship pokonując Roba Van Dama.
| Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
|---|---|---|---|
| 1H | Big Show pokonał Stevena Richardsa i Justina Credible'a | Handicap match | 02:11 |
| 2 | Tajiri (z Torrie Wilson) pokonał Billy’ego Kidmana (c) | Singles match o WWF Cruiserweight Championship | 09:08 |
| 3 | Scott Hall (z X-Pacem) pokonał Bradshawa (z Faarooqem) | Singles match | 05:43 |
| 4 | Jazz (c) pokonała Trish Stratus poprzez submission | Singles match o WWF Women’s Championship | 04:29 |
| 5 | Brock Lesnar (z Paulem Heymanem) pokonał Jeffa Hardy’ego (z Litą) | Singles match | 05:32 |
| 6 | Kurt Angle pokonał Edge’a | Singles match | 13:25 |
| 7 | Eddie Guerrero pokonał Roba Van Dama (c) | Singles match o WWF Intercontinental Championship | 11:43 |
| 8 | The Undertaker pokonał Stone Colda Steve’a Austina | Singles match wyłaniający pretendenta do Undisputed WWF Championship z sędzią specjalnym Rikiem Flairem | 27:03 |
| 9 | Billy i Chuck (c) (z Rico) pokonali Mavena i Al Snowa | Tag team match o WWF Tag Team Championship | 05:58 |
| 10 | Hollywood Hulk Hogan pokonał Triple H’a (c) | Singles match o Undisputed WWF Championship | 22:04 |
| (c) – mistrz/mistrzyni przed walką H – walka była transmitowana przed PPV na Sunday Night Heat
| |||
2003
| Motyw muzyczny | ||||
|---|---|---|---|---|
| Informacje | ||||
| Promocja | ||||
| Brandy | ||||
| Sponsor | ||||
| Data |
26 kwietnia 2003 | |||
| Widownia |
10 000 | |||
| Hala |
Worcester Centrum | |||
| Miejsce | ||||
| Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
| Backlash – chronologicznie | ||||
| ||||
Backlash (2003) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 26 kwietnia 2003 w Worcester Centrum w Worcester w stanie Massachusetts. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to piąta gala w chronologii cyklu Backlash.
Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna będąca częścią niedzielnej tygodniówki Sunday Night Heat. W walce wieczoru Goldberg w swoim debiucie w federacji pokonał The Rocka. Prócz tego odbył się pojedynek o WWE Championship, gdzie panujący mistrz Brock Lesnar zdołał pokonać pretendenta Johna Cenę. Kolejną ważną walką w karcie był six-man tag team match, w którym Triple H, Ric Flair i Chris Jericho zawalczyli z Shawnem Michaelsem, Kevinem Nashem i Bookerem T; zwycięstwo swojej drużynie dał Triple H.
| Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
|---|---|---|---|
| 1H | Scott Steiner pokonał Rico | Singles match | 02:27 |
| 2 | Team Angle (Shelton Benjamin i Charlie Haas) (c) pokonali Los Guerreros (Eddiego i Chavo Guerrero) | Tag team match o WWE Tag Team Championship | 15:03 |
| 3 | Sean O’Haire (z Roddym Piperem) pokonał Rikishiego | Singles match | 04:52 |
| 4 | Rob Van Dam i Kane (c) pokonali The Dudley Boyz (Bubba Raya i D-Vona) | Tag team match o World Tag Team Championship z sędzią specjalnym Chiefem Morleyem | 13:01 |
| 5 | Jazz (z Theodore’em Longiem) pokonała Trish Stratus (c) | Singles match o WWE Women’s Championship | 05:50 |
| 6 | Big Show pokonał Reya Mysterio | Singles match | 03:47 |
| 7 | Brock Lesnar (c) pokonał Johna Cenę | Singles match o WWE Championship | 15:14 |
| 8 | Triple H, Ric Flair i Chris Jericho pokonali Shawna Michaelsa, Kevina Nasha i Bookera T | Six-man tag team match | 17:51 |
| 9 | Goldberg pokonał The Rocka | Singles match | 13:03 |
| (c) – mistrz/mistrzyni przed walką H – walka była transmitowana przed PPV na Sunday Night Heat
| |||
- Wyniki turnieju o miano pretendenta do WWE Championship
| Ćwierćfinały | Półfinały | Finał | ||||||||
| Chris Benoit | Sub | |||||||||
| A-Train | ||||||||||
| Chris Benoit | Pin | |||||||||
| Rhyno | ||||||||||
| Big Show | ||||||||||
| Rhyno | DQ | |||||||||
| Chris Benoit | ||||||||||
| John Cena | Pin | |||||||||
| The Undertaker | Pin | |||||||||
| Rey Mysterio | ||||||||||
| The Undertaker | ||||||||||
| John Cena | Pin | |||||||||
| Eddie Guerrero | ||||||||||
| John Cena | Pin | |||||||||
- Pin – przypięcie
- Sub – submission
- DQ – dyskwalifikacja
2004
| Motyw muzyczny |
„Eyes Wired Shut” – Edgewater[35] | |||
|---|---|---|---|---|
| Informacje | ||||
| Promocja | ||||
| Brandy | ||||
| Sponsor |
Drakengard | |||
| Data |
18 kwietnia 2004 | |||
| Widownia |
13 000[36] | |||
| Hala | ||||
| Miejsce | ||||
| Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
| Backlash – chronologicznie | ||||
| ||||
Backlash (2004) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE) dla zawodników z brandu Raw. Odbyła się 18 kwietnia 2004 w Rexall Place w Edmonton w kanadyjskiej prowincji Alberta. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to szósta gala w chronologii cyklu Backlash.
Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna będąca częścią niedzielnej tygodniówki Sunday Night Heat. Walką wieczoru był Triple Threat match o World Heavyweight Championship, gdzie Chris Benoit zdołał obronić mistrzostwo pokonując Triple H’a i Shawna Michaelsa. Oprócz tego Randy Orton zmierzył się i wygrał z Cactusem Jackiem w hardcore matchu o WWE Intercontinental Championship, zaś Chris Jericho pokonał Christiana i Trish Stratus w handicap matchu.
| Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
|---|---|---|---|
| 1H | Val Venis pokonał Matta Hardy’ego | Singles match | 07:56 |
| 2 | Shelton Benjamin pokonał Rica Flaira | Singles match | 09:29 |
| 3 | Jonathan Coachman (z Garrisonem Cadem) pokonał Tajiriego | Singles match | 06:25 |
| 4 | Chris Jericho pokonał Christiana i Trish Stratus | Handicap match | 11:12 |
| 5 | Victoria (c) pokonała Litę | Singles match o WWE Women’s Championship | 07:22 |
| 6 | Randy Orton (c) pokonał Cactusa Jacka | Hardcore match o WWE Intercontinental Championship Evolution było wyrzucone z okolic ringu. |
23:03 |
| 7 | The Hurricane i Rosey pokonali La Résistance (Robérta Conwaya i Sylvaina Greniera) | Tag team match | 05:02 |
| 8 | Edge pokonał Kane’a | Singles match | 06:25 |
| 9 | Chris Benoit (c) pokonał Shawna Michaelsa i Triple H’a poprzez submission | Triple Threat match o World Heavyweight Championship | 30:12 |
| (c) – mistrz/mistrzyni przed walką H – walka była transmitowana przed PPV na Sunday Night Heat
| |||
2005
| Motyw muzyczny |
„Stronger” – Trust Company | |||
|---|---|---|---|---|
| Informacje | ||||
| Promocja | ||||
| Brandy | ||||
| Sponsor | ||||
| Data |
1 maja 2005 | |||
| Widownia |
14 000[37] | |||
| Hala |
Verizon Wireless Arena | |||
| Miejsce | ||||
| Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
| Backlash – chronologicznie | ||||
| ||||
Backlash (2005) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE) dla zawodników z brandu Raw. Odbyła się 1 maja 2005 w Verizon Wireless Arena w Manchesterze w stanie New Hampshire. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to siódma gala w chronologii cyklu Backlash.
Podczas gali odbyło się siedem walk, w tym jedna będąca częścią niedzielnej tygodniówki Sunday Night Heat. W walce wieczoru Batista pokonał Triple H’a i obronił World Heavyweight Championship. Oprócz tego Shawn Michaels i Hulk Hogan wspólnie pokonali Muhammada Hassana i Daivariego w tag team matchu, zaś Edge pokonał Chrisa Benoisa w Last Man Standing matchu.
| Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
|---|---|---|---|
| 1H | Tyson Tomko pokonał Val Venisa | Singles match | 05:40 |
| 2 | Shelton Benjamin (c) pokonał Chrisa Jericho | Singles match o WWE Intercontinental Championship | 14:31 |
| 3 | The Hurricane i Rosey wygrali, eliminując jako ostatnich La Résistance (Robérta Conwaya i Sylvaina Greniera) | Tag team turmoil match o World Tag Team Championship | 13:43 |
| 4 | Edge pokonał Chrisa Benoit | Last Man Standing match | 18:47 |
| 5 | Kane (z Litą) pokonał Viscerę (z Trish Stratus) | Singles match | 06:09 |
| 6 | Shawn Michaels i Hulk Hogan pokonali Muhammada Hassana i Daivariego | Tag team match | 15:05 |
| 7 | Batista (c) defeated Triple H (z Rikiem Flairem) | Singles match o World Heavyweight Championship | 16:26 |
| (c) – mistrz/mistrzyni przed walką H – walka była transmitowana przed PPV na Sunday Night Heat
| |||
- Tag team turmoil match
| Nr. eliminacji | Tag-team | Nr. wejściowy | Wyeliminowani przez |
|---|---|---|---|
| 1 | Tajiri i William Regal (c) | 3 | La Résistance |
| 2 | The Heart Throbs (Antonio i Romeo) | 1 | Tajiriego i Williama Regala |
| 3 | Simon Dean i Maven | 2 | Tajiriego i Williama Regala |
| 4 | La Résistance (Robért Conway i Sylvain Grenier) | 4 | The Hurricane’a i Roseya |
| 5 | The Hurricane i Rosey | Zwycięzcy | N/A |
2006
| Motto gali |
Long Live The King | |||
|---|---|---|---|---|
| Motyw muzyczny | ||||
| Informacje | ||||
| Promocja | ||||
| Brandy | ||||
| Sponsor |
Topps | |||
| Data |
30 kwietnia 2006 | |||
| Widownia |
14 000 | |||
| Hala |
Rupp Arena | |||
| Miejsce | ||||
| Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
| Backlash – chronologicznie | ||||
| ||||
Backlash (2006) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE) dla zawodników z brandu Raw. Odbyła się 30 kwietnia 2006 w Rupp Arenie w Lexington w stanie Kentucky. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to ósma gala w chronologii cyklu Backlash.
Podczas gali odbyło się osiem walk, w tym jedna będąca częścią niedzielnej tygodniówki Sunday Night Heat. W walce wieczoru John Cena zdołał obronić WWE Championship pokonując Triple H’a i Edge’a w Triple Threat matchu. W kolejnej ważnej walce w karcie, Shawn Michaels i "Bóg" przegrali z Mr. McMahonem i Shane’em McMahonem w No Holds Barred matchu. W pojedynku, w którym na szali były WWE Intercontinental Championship i walizka Money in the Bank, posiadacz walizki Rob Van Dam pokonał mistrza Sheltona Benjamina i zdobył mistrzostwo. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 273 000 razy.
| Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
|---|---|---|---|
| 1H | Goldust pokonał Roba Conwaya | Singles match | 03:38 |
| 2 | Carlito pokonał Chrisa Mastersa | Singles match | 09:58 |
| 3 | Umaga (z Armando Estradą) pokonał Rica Flaira | Singles match | 03:29 |
| 4 | Trish Stratus pokonała Mickie James (c) przez dyskwalifikację | Singles match o WWE Women’s Championship | 04:03 |
| 5 | Rob Van Dam pokonał Sheltona Benjamina (c) | Singles match o WWE Intercontinental Championship i kontrakt Money in the Bank | 18:42 |
| 6 | Big Show vs. Kane zakończyło się bez rezultatu | Singles match | 09:30 |
| 7 | Mr. McMahon i Shane McMahon pokonali Shawna Michaelsa i "Boga" | No Holds Barred match | 19:57 |
| 8 | John Cena (c) pokonał Triple H’a i Edge’a (z Litą) | Triple threat match o WWE Championship | 17:33 |
| (c) – mistrz/mistrzyni przed walką H – walka była transmitowana przed PPV na Sunday Night Heat
| |||
2007
| Motto gali |
Long Live The King | |||
|---|---|---|---|---|
| Motyw muzyczny |
„There and Back Again” – Daughtry i Brent Smith[38] | |||
| Informacje | ||||
| Promocja | ||||
| Brandy | ||||
| Data |
29 kwietnia 2007 | |||
| Widownia |
14 500[39] | |||
| Hala | ||||
| Miejsce | ||||
| Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
| Backlash – chronologicznie | ||||
| ||||
Backlash (2007) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 29 kwietnia 2007 w Philips Arenie w Atlancie w stanie Georgia. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to dziewiąta gala w chronologii cyklu Backlash, a także pierwsza, na której wystąpili zawodnicy brandów Raw, SmackDown! oraz ECW[40][41].
Podczas gali odbyło się siedem walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. W walce wieczoru John Cena obronił WWE Championship pokonując Randy’ego Ortona, Edge’a i Shawna Michaelsa w Fatal 4-Way matchu. Pojedynek o World Heavyweight Championship pomiędzy The Undertakerem i Batistą zakończył się remisem. W handicap matchu o ECW Championship, Mr. McMahon, który był w drużynie z Shane’em McMahonem i Umagą przypiął Bobby’ego Lashleya i stał się nowym posiadaczem mistrzostwa.
| Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
|---|---|---|---|
| 1D | Carlito pokonał Johnny’ego Nitro | Singles match | – |
| 2 | The Hardy Boyz (Matt i Jeff Hardy) (c) pokonali Lance’a Cade’a i Trevora Murdocha | Tag team match o World Tag Team Championship | 14:18 |
| 3 | Melina (c) pokonała Mickie James | Singles match o WWE Women’s Championship | 09:02 |
| 4 | Chris Benoit (c) pokonał Montela Vontavious Portera | Singles match o WWE United States Championship | 13:10 |
| 5 | Mr. McMahon, Shane McMahon i Umaga pokonali Bobby’ego Lashleya (c) | Handicap match o ECW World Championship | 15:45 |
| 6 | The Undertaker (c) vs. Batista zakończyło się remisem | Last Man Standing match o World Heavyweight Championship | 20:23 |
| 7 | John Cena (c) pokonał Randy’ego Ortona, Edge’a i Shawna Michaelsa | Fatal 4-Way match o WWE Championship | 19:21 |
| (c) – mistrz/mistrzyni przed walką D – walka była dark matchem (nietransmitowana w TV)
| |||
2008
| Motto gali |
Every Action Deserves a Fierce and Aggressive Reaction[42] | |||
|---|---|---|---|---|
| Motyw muzyczny | ||||
| Informacje | ||||
| Promocja | ||||
| Brandy | ||||
| Data |
27 kwietnia 2008 | |||
| Widownia |
11 277[44] | |||
| Hala |
1st Mariner Arena | |||
| Miejsce | ||||
| Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
| Backlash – chronologicznie | ||||
| ||||
Backlash (2008) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 27 kwietnia 2008 w 1st Mariner Arena w Baltimore w stanie Maryland. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to dziesiąta gala w chronologii cyklu Backlash.
Podczas gali odbyło się osiem pojedynków, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. Walką wieczoru był Fatal 4-Way elimination match o WWE Championship, w którym Triple H zdobył mistrzostwo pokonując Johna Cenę, Johna „Bradshaw” Layfielda i poprzedniego mistrza Randy’ego Ortona. Orpócz tego The Undertaker zdołał obronić World Heavyweight Championship w pojedynku z Edgem, zaś Shawn Michaels pokonał Batistę w pojedynku, który sędziował Chris Jericho. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 200 000 razy.
| Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
|---|---|---|---|
| 1D | John Morrison i The Miz pokonali Jimmy’ego Wang Yanga i Shannona Moore | Tag team match | – |
| 2 | Matt Hardy pokonał Montel Vontavious Portera (c) | Singles match o WWE United States Championship | 11:24 |
| 3 | Kane (c) pokonał Chavo Guerrero (z Bam Neelym) | Singles match o ECW Championship | 08:49 |
| 4 | Big Show pokonał The Great Khaliego | Singles match | 08:05 |
| 5 | Shawn Michaels pokonał Batiste | Singles match z sędzią specjalnym Chrisem Jericho | 14:59 |
| 6 | Beth Phoenix, Melina, Layla, Jillian Hall, Victoria i Natalya pokonały Mickie James, Marię, Ashley, Michelle McCool, Cherry i Kelly Kelly | 12-Diva tag team match | 06:31 |
| 7 | The Undertaker (c) pokonał Edge’a poprzez submission | Singles match o World Heavyweight Championship | 18:23 |
| 8 | Triple H pokonał Randy’ego Ortona (c), Johna Cenę i Johna „Bradshaw” Layfielda | Fatal-4-Way elimination match o WWE Championship | 28:11 |
| (c) – mistrz/mistrzyni przed walką D – walka była dark matchem (nietransmitowana w TV)
| |||
- Fatal 4-Way elimination match
| Nr. eliminacji | Wrestler | Wyeliminowany przez | Metoda eliminacji | Czas |
|---|---|---|---|---|
| 1 | JBL | Johna Cenę | Odklepał po założeniu dźwigni STFU | 10:29 |
| 2 | John Cena | Randy’ego Ortona | Przypięty po wykonaniu punt kick w głowę | 10:41 |
| 3 | Randy Orton | Triple H’a | Przypięty po wykonaniu Pedigree | 28:11 |
| Zwycięzca | Triple H | |||
2009
| Motyw muzyczny |
„Seasons” – The Veer Union[45] | |||
|---|---|---|---|---|
| Informacje | ||||
| Promocja | ||||
| Brandy | ||||
| Data |
26 kwietnia 2009 | |||
| Widownia |
8 357[46] | |||
| Hala |
Dunkin's Donuts Center | |||
| Miejsce | ||||
| Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
| Backlash – chronologicznie | ||||
| ||||
Backlash (2009) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 26 kwietnia 2009 w Dunkin's Donuts Center w Providence w stanie Rhode Island[47]. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to jedenasta gala w chronologii cyklu Backlash, a także ostatnia do czasu powrotu cyklu w 2016.
Podczas gali odbyło się osiem pojedynków, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. W walce wieczoru Edge pokonał Johna Cenę w Last Man Standing matchu i odebrał mu World Heavyweight Championship. Przedostatnią walką gali był six-man tag team match o WWE Championship, gdzie grupa The Legacy (Randy Orton, Cody Rhodes i Ted DiBiase zmierzyli się z posiadaczem mistrzostwa Triple H’em, Batistą i Shane’em McMahonem; pojedynek i tytuł wygrał Orton po przypięciu Triple H’a. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 182 000 razy[48].
| Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
|---|---|---|---|
| 1D | Kofi Kingston pokonał Dolpha Zigglera[49] | Singles match | – |
| 2 | Christian pokonał Jacka Swaggera (c) | Singles match o ECW Championship | 11:01 |
| 3 | Chris Jericho pokonał Ricky’ego Steamboata poprzez submission | Singles match | 12:32 |
| 4 | Kane pokonał CM Punka | Singles match | 09:25 |
| 5 | Jeff Hardy pokonał Matta Hardy’ego | „I Quit” match | 19:08 |
| 6 | Santina Marella (c) "pokonała" Beth Phoenix (z Rosą Mendes) | Singles match o tytuł "Miss WrestleMania" | 00:03 |
| 7 | The Legacy (Randy Orton, Cody Rhodes i Ted DiBiase) pokonali Triple H’a (c), Batistę i Shane’a McMahona | Six-man tag team match o WWE Championship Jeśli Triple H lub jakikolwiek członek jego drużyny zostanie pzypięty, poddany, odliczony lub zdyskwalifikowany, Orton zdobędzie tytuł. |
22:50 |
| 8 | Edge pokonał Johna Cenę (c) | Last Man Standing match o World Heavyweight Championship | 28:26 |
| (c) – mistrz/mistrzyni przed walką D – walka była dark matchem (nietransmitowana w TV)
| |||
2016
2017
2018
2020
2021
2022
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Pay-Per-View Calendar. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-02-27)].
- ↑ WWE Tickets and Live Events Past | WWE [online], wwe.com [dostęp 2017-11-27] (ang.).
- ↑ Jason Powell: Major WWE pay-per-view shakeup, all co-branded events, two events dropped. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2018-02-17].
- ↑ John Powell: Backlash: Austin wins, Stephanie abducted. SLAM! Sports, 1999-04-26. [dostęp 2009-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-25)].
- ↑ Backlash (1999) Venue. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-04)].
- ↑ Backlash 1999 Main Event Synopsis. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-04-28)].
- ↑ Backlash 2000 Main Event Synopsis. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-02-19)].
- ↑ John Powell: Rock victorious at Backlash, Game Over for Triple H. SLAM! Sports, 2000-05-01. [dostęp 2009-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-19)].
- ↑ Backlash (2000) Venue. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-04)].
- ↑ Backlash (2001) Venue. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-04)].
- ↑ John Powell: McMahonMania at Backlash. SLAM! Sports, 2001-04-30. [dostęp 2009-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-19)].
- ↑ Backlash 2001 Main Event Synopsis. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-03)].
- ↑ Backlash (2002) Venue. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-05)].
- ↑ John Powell: Hogan champ again at Backlash. SLAM! Sports, 2002-04-22. [dostęp 2009-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-19)].
- ↑ Backlash 2002 Main Event Synopsis. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-04)].
- ↑ John Powell: Goldberg suffers Backlash. SLAM! Sports, 2003-04-28. [dostęp 2009-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-19)].
- ↑ Backlash (2003) Venue. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-03-18)].
- ↑ Backlash 2003 Main Event Synopsis. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-02-24)].
- ↑ John Powell: Feature bouts save Backlash. SLAM! Sports, 2004-04-19. [dostęp 2009-07-03].
- ↑ Backlash (2004) Venue. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-04)].
- ↑ Backlash 2004 Main Event Synopsis. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-02-24)].
- ↑ "Chris Sokol: Hulkamania rules Backlash. SLAM! Sports, 2005-05-02. [dostęp 2009-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-18)].
- ↑ Backlash (2005) Venue. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-04)].
- ↑ Backlash 2005 Main Event Synopsis. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-04)].
- ↑ Brian Elliott: Heaven can’t help Backlash. SLAM! Sports, 2006-05-01. [dostęp 2007-11-19].
- ↑ Backlash (2006) Venue. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29].
- ↑ WWE Champion John Cena def. Triple H and Edge (Triple Threat Match). World Wrestling Entertainment. [dostęp 2012-05-16].
- ↑ Brian Elliott: No filler makes for a consistent Backlash. SLAM! Sports, 2007-04-29. [dostęp 2009-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-19)].
- ↑ Backlash (2007) Venue. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29].
- ↑ WWE Champion John Cena def. Edge, Randy Orton and Shawn Michaels (Fatal Four Way Match). World Wrestling Entertainment. [dostęp 2012-05-16].
- ↑ Dave Hillhouse: HHH reigns again after Backlash. SLAM! Sports, 2008-04-28. [dostęp 2009-07-03].
- ↑ Backlash (2008) Venue. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29].
- ↑ World Heavyweight Champion Undertaker def. Edge. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2012-05-16].
- ↑ WWE Other Information. Wrestling Information Archive. [dostęp 2008-04-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-04-15)].
- ↑ Other WWE information. Wrestling Information Archive. [dostęp 2008-02-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (February 7, 2008)].
- ↑ Backlash 2004 results. Pro Wrestling History. [dostęp 2008-02-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (February 13, 2008)].
- ↑ Backlash 2005 results. Pro Wrestling History. [dostęp 2008-04-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (10 April 2008)].
- ↑ Lennie DiFino: Daughtry brings it to Backlash. WWE, May 17, 2007. [dostęp 2007-11-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (December 1, 2007)].
- ↑ Backlash 2007 results. Pro Wrestling History. [dostęp 2008-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (April 10, 2008)].
- ↑ WWE Pay-Per-Views To Follow WrestleMania Formula. WWE, March 14, 2007. [dostęp 2007-11-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (November 1, 2007)].
- ↑ Brian Elliott: No filler makes for a consistent Backlash. [w:] Slam! Sports [on-line]. Canadian Online Explorer, April 29, 2007. [dostęp 2007-11-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (kwietnia 19, 2015)].
- ↑ Backlash poster. CompleteWWE.com. [dostęp 2008-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (13 April 2008)].
- ↑ Source for "All Summer Long" by Kid Rock. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2008-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (20 April 2008)].
- ↑ Backlash 2008. Pro Wrestling History. [dostęp 2008-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (10 April 2008)].
- ↑ WWE Backlash. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (January 18, 2009)].
- ↑ Backlash 2009. Pro Wrestling History. [dostęp 2008-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (September 18, 2008)].
- ↑ WWE Events Calendar. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (January 15, 2009)]. Cytat: "04-26 Backlash" (Calendar image located on the right)
- ↑ WWE Reports 2009 Second Quarter Results [PDF] [online], World Wrestling Entertainment, 6 sierpnia 2009 [dostęp 2009-08-06] [zarchiwizowane z adresu 2009-08-24].
- ↑ WWE News: Backlash PPV notes inside the arena – Dark match involving Kofi Kingston. Pro Wrestling Torch, April 27, 2009. [dostęp 2012-02-17].
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.