Warm Leatherette

Warm Leatherette
	Wykonawca albumu studyjnego
	Grace Jones
Wydany	9 maja 1980
Nagrywany	1979–1980
Gatunek	new wave, reggae
Długość	39:04 (LP); 46:40 (CD i kaseta)
Wydawnictwo	Island Records
Producent	Chris Blackwell, Alex Sadkin
	Oceny
	Album of the Year 88/100; AllMusic ; Mixmag 9/10; Pitchfork 8.5/10; Record Collector ; Robert Christgau B+; The Rolling Stone Album Guide ; Uncut 8/10;
	Album po albumie

Warm Leatherette – czwarty album studyjny jamajskiej piosenkarki Grace Jones, wydany w 1980 roku przez Island Records.

Album stanowił zerwanie z poprzednim wizerunkiem i stylem muzycznym Jones. Wystylizowana przez ówczesnego partnera, francuskiego kreatora mody Jean-Paula Goude, artystka zaprezentowała nowy, androgyniczny image, a producenci Chris Blackwell i Alex Sadkin nadali płycie brzmienie ukierunkowane na muzykę nowofalową z wpływami reggae. W nagraniach Jones wspomagali m.in. jamajscy muzycy Sly & Robbie i Uziah Thompson. Na albumie znalazły się covery utworów z repertuaru takich wykonawców jak m.in. The Pretenders, Roxy Music i Tom Petty. Choć płyta nie była dużym sukcesem komercyjnym, to zawierała przełomowy dla Grace Jones przebój „Private Life”, dzięki któremu udało jej się przebić na rynku brytyjskim. Wersja CD miała inną szatę graficzną i wydłużone wersje większości utworów, a w 2016 roku ukazała się rozbudowana, dwupłytowa edycja albumu.

Lista utworów

Wydanie LP

Strona A

„Warm Leatherette” – 4:25
„Private Life” – 5:10
„A Rolling Stone” – 3:30
„Love Is the Drug” – 7:15

Strona B

„The Hunter Gets Captured by the Game” – 3:50
„Bullshit” – 5:20
„Breakdown” – 5:30
„Pars” – 4:05

Wydanie CD

„Warm Leatherette” – 5:39
„Private Life” – 6:19
„A Rolling Stone” – 3:30
„Love Is the Drug” – 8:41
„The Hunter Gets Captured by the Game” – 6:45
„Bullshit” – 5:20
„Breakdown” – 5:30
„Pars” – 4:44

Notowania

Kraj	Najwyższa pozycja
Australia^[10]	47
Stany Zjednoczone (Billboard 200)^[11]	132
Wielka Brytania (UK Albums Chart)^[12]	45

Przypisy

↑ ^a ^b Grace Jones – Warm Leatherette. Discogs. [dostęp 2023-01-26]. (ang.).
↑ Album of the Year: Grace Jones – Warm Leatherette. Album of the Year. [dostęp 2026-03-31]. (ang.).
↑ Ron Wynn: Grace Jones – Warm Leatherette. AllMusic. [dostęp 2009-10-15]. (ang.).
↑ Joe Muggs, Kristan Caryl, Stephen Worthy, Thomas Green, Ralph Moore, Ben Jolley: June: 18 albums you need to hear this month: Grace Jones, 'Warm Leatherette' (Deluxe Version) (Island/Universal). Mixmag. [dostęp 2026-03-31]. (ang.).
↑ T. Cole Rachel: Warm Leatherette: Grace Jones. Pitchfork. [dostęp 2023-01-26]. (ang.).
↑ d fois: Warm Leatherette | Grace Jones. Record Collector. [dostęp 2023-01-26]. (ang.).
↑ Robert Christgau: Grace Jones. robertchristgau.com. [dostęp 2023-01-26]. (ang.).
↑ (red.) Anthony DeCurtis, (red.) James Henke, (red.) Holly George-Warren: The Rolling Stone Album Guide – GRACE JONES. New York: Random House, 1992, s. 378. ISBN 0-679-73729-4. (ang.).
↑ Piers Martin: Grace Jones – Warm Leatherette Deluxe Edition. Uncut. [dostęp 2026-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-06)]. (ang.).
↑ David Kent: Australian Chart Book 1970–1992. 1993, s. 160. ISBN 0-646-11917-6. (ang.).
↑ Grace Jones – Chart History – Billboard 200. Billboard.com. [dostęp 2021-02-01]. (ang.).
↑ Official Albums Chart Top 75: 31 August 1980 – 06 September 1980. Official Charts Company. [dostęp 2021-02-01]. (ang.).

Linki zewnętrzne

Oficjalna strona Grace Jones

[Discogs-1] Grace Jones – Warm Leatherette. Discogs. [dostęp 2023-01-26]. (ang.).

[2] Album of the Year: Grace Jones – Warm Leatherette. Album of the Year. [dostęp 2026-03-31]. (ang.).

[3] Ron Wynn: Grace Jones – Warm Leatherette. AllMusic. [dostęp 2009-10-15]. (ang.).

[4] Joe Muggs, Kristan Caryl, Stephen Worthy, Thomas Green, Ralph Moore, Ben Jolley: June: 18 albums you need to hear this month: Grace Jones, 'Warm Leatherette' (Deluxe Version) (Island/Universal). Mixmag. [dostęp 2026-03-31]. (ang.).

[5] T. Cole Rachel: Warm Leatherette: Grace Jones. Pitchfork. [dostęp 2023-01-26]. (ang.).

[6] s: Warm Leatherette | Grace Jones. Record Collector. [dostęp 2023-01-26]. (ang.).

[Christgau-7] Robert Christgau: Grace Jones. robertchristgau.com. [dostęp 2023-01-26]. (ang.).

[8] (red.) Anthony DeCurtis, (red.) James Henke, (red.) Holly George-Warren: The Rolling Stone Album Guide – GRACE JONES. New York: Random House, 1992, s. 378. ISBN 0-679-73729-4. (ang.).

[9] Piers Martin: Grace Jones – Warm Leatherette Deluxe Edition. Uncut. [dostęp 2026-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-06)]. (ang.).

[10] David Kent: Australian Chart Book 1970–1992. 1993, s. 160. ISBN 0-646-11917-6. (ang.).

[11] Grace Jones – Chart History – Billboard 200. Billboard.com. [dostęp 2021-02-01]. (ang.).

[12] Official Albums Chart Top 75: 31 August 1980 – 06 September 1980. Official Charts Company. [dostęp 2021-02-01]. (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

Albumy studyjne	Portfolio (1977) Fame (1978) Muse (1979) Warm Leatherette (1980) Nightclubbing (1981) Living My Life (1982) Slave to the Rhythm (1988) Inside Story (1986) Bulletproof Heart (1989) Hurricane (2008)
Albumy kompilacyjne	Island Life (1985) The Ultimate (1993) Private Life: The Compass Point Sessions (1998) The Ultimate Collection (2006) Disco (2015)
Single	„I Need a Man” (1975) „Sorry” (1976) „Do or Die” (1978) „On Your Knees” (1979) „A Rolling Stone” (1980) „Private Life” (1980) „Demolition Man” (1981) „I’ve Seen That Face Before (Libertango)” (1981) „Pull Up to the Bumper” (1981) „Nipple to the Bottle” (1982) „The Apple Stretching” (1982) „My Jamaican Guy” (1983) „Cry Now, Laugh Later” (1983) „Living My Life” (1983) „Slave to the Rhythm” (1985) „Jones the Rhythm” (1985) „I’m Not Perfect (But I’m Perfect for You)” (1986) „Party Girl” (1986) „Crush” (1987) „Victor Should Have Been a Jazz Musician” (1987) „Love on Top of Love” (1989) „7 Day Weekend” (1992) „Evilmainya” (1993) „Sex Drive” (1993) „Love Bites” (1996) „Hurricane (Cradle to the Grave)” (1997) „Corporate Cannibal” (2008) „Williams’ Blood” (2008) „Love You to Life” (2010)
Powiązane	Dyskografia