Wechtar

Wechtar
książę Friuli
Okres

od ok. 666
do 678

Dane biograficzne
Data śmierci

678

Wechtar lub Wechtari (ur. ?, zm. 678) – Longobard z Vicenzy, który był księciem Friuli w latach ok. 666 – 678. Przejął kontrolę nad Friulią na rozkaz króla Grimoalda w następstwie buntu Lupusa i Arnefrita oraz inwazji Awarów. Według Pawła Diakona był łagodnym i sprawiedliwym władcą.

Po spacyfikowaniu regionu przez Grimoalda, Wechtar został wyznaczony na księcia. Wkrótce potem udał się do Pawii i pod jego nieobecność Słowianie, wcześniejsi sojusznicy Arnefrita, najechali księstwo. Zamierzali zdobyć Forum Julii (współczesne Cividale) i rozłożyli się obozem w Boksas, którego lokalizacja pozostaje niepewna. Niektórzy wskazują na Purgessimus[1], inni na Prosascus niedaleko źródeł Natisone (Natisio), a jeszcze inni na Borgo Bressana[2], a ostatecznie w pobliżu Brischis tuż za miastem[3]. Paweł relacjonuje, że Wechtar dopiero co wrócił z Pawii, w czasie gdy usłyszał o ich obozowisku i pomaszerował przeciwko nim z dwudziestu pięciu mężczyznami. Na moście na Natisone[4], Wechtar spotkał ich i, według Pawła, pokonał z marszu[5]. Historyczna dokładność relacji Pawła jest podawana w wątpliwość, ze względu na podane przez niego nieprawdopodobne liczby.

Następcą Wechtara został Landar.

Przypisy

  1. ↑ Bethmann.
  2. ↑ Waitz.
  3. ↑ Musoni, pp 187 – 188.
  4. ↑ Prawdopodobnie w San Pietro dei Schiavi (Waitz) lub w San Quirino (Musoni, p 191). Również prawdopodobne jest Purgessimus, jeśli to było miejsce słowiańskiego obozowiska
  5. ↑ Dwie anegdoty wiążą się z tą wyprawą. Jedna związana z obraźliwym żartem Słowian, że dwadzieścia sześć osób, które wyszły im naprzeciw, to musiał być patriarcha Akwilei ze swym klerem. Druga związana z łysiną Wechtara, którą odsłonił przez zdjęcie hełmu, żeby wzbudzić strach i ucieczkę jego wrogów.

Bibliografia

  • Paweł Diakon, Historia Langobardorum.
  • Francesco Musoni, Atti del Congresso in Cividale, 1899.
  • Georg Waitz, Pauli Historia Langobardorum. Monumenta Germaniae Historica Scriptores Rerum Langobardicarum.
  • Ludwig Bethmann, Paulus Diakonus Leben, Paulus Diakonus Schriften i Die Geschichtschreibung der Langobarden. Archiv der Gesellschaft fur altere deutsche Geschichtkunde. Vol. 10. Hannover, 1849.
Władcy Friuli
Książęta longobardzcy
Książęta karolińscy
Margrabiowie

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya