Wesley Moodie
| Państwo | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
14 lutego 1979 |
| Wzrost |
196 cm |
| Gra |
praworęczny, jednoręczny bekhend |
| Status profesjonalny |
2000 |
| Zakończenie kariery |
lipiec 2011 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje |
1 |
| Najwyżej w rankingu |
57 (10 października 2005) |
| Australian Open |
2R (2006) |
| Roland Garros |
1R (2006) |
| Wimbledon |
3R (2003) |
| US Open |
3R (2006) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje |
6 |
| Najwyżej w rankingu |
8 (3 sierpnia 2009) |
| Australian Open |
SF (2008) |
| Roland Garros |
F (2009) |
| Wimbledon |
W (2005) |
| US Open |
QF (2009, 2010) |
Wesley Arthur Moodie (ur. 14 lutego 1979 w Durbanie) – południowoafrykański tenisista, zwycięzca Wimbledonu 2005 w grze podwójnej, reprezentant swego kraju w Pucharze Davisa.
Kariera tenisowa
Karierę tenisową rozpoczął w 2000 roku, natomiast zakończył w lipcu 2011 roku[1].
W grze pojedynczej pierwsze sukcesy zaczął odnosić w roku 2001 wygrywając turnieje z serii ITF Men’s Circuit. W zawodach kategorii ATP Challenger Tour pierwsze zwycięstwo odniósł w lutym 2003 roku w walijskim Wrexham, a drugi triumf w czerwcu w Surbiton. W roku 2005 doszedł do półfinału rozgrywek rangi ATP World Tour w Delray Beach, eliminując po drodze obrońcę tytułu z 2004 roku, Ricardo Mello; przegrał z Jiřím Novákiem. W lipcu tegoż samego sezonu awansował do półfinału rozgrywek w Newport, gdzie pokonał m.in. Taylora Denta. Pojedynek o finał przegrał z Gregiem Rusedskim. Na początku października wystartował w turnieju w Tokio, gdzie odniósł swoje pierwsze zwycięstwo singlowe w turniejach ATP World Tour. Moodie pokonał m.in. Radka Štěpánka, a w finale wynikiem 1:6, 7:6(7), 6:4 Mario Ančicia. W roku 2007 ponownie dotarł do półfinału w Newport, jednak tym razem został wyeliminowany przez Fabrice'a Santoro.
W grze podwójnej Moodie wygrał sześć turniejów rangi ATP World Tour, w tym wielkoszlemowy Wimbledon 2005. Partnerem deblowym Moodiego był wówczas Stephen Huss. Debel Moodie–Huss wyeliminował po drodze trzy najwyżej rozstawione pary, w ćwierćfinale debel nr 3. Mark Knowles–Michaël Llodra, w półfinale duet nr 1. Jonas Björkman–Maks Mirny, a w finale parę Boba i Mike’a Bryanów grających z nr 2. Ponadto jest uczestnikiem siedmiu finałów turniejów ATP World Tour. Jednym z nich jest m.in. wielkoszlemowy French Open 2009, kiedy to grał wspólnie z Dickiem Normanem. Mecz finałowy przegrali z parą Lukáš Dlouhý–Leander Paes.
Od roku 2002 Moodie był regularnym reprezentantem kraju w Pucharze Davisa. Rozegrał łącznie dla reprezentacji 24 pojedynki (głównie w singlu) wygrywając z nich 18 spotkań.
W rankingu gry pojedynczej Moodie najwyżej był na 57. miejscu (10 października 2005), a w klasyfikacji gry podwójnej na 8. pozycji (3 sierpnia 2009).
Finały w turniejach ATP World Tour
| Legenda |
|---|
| Wielki Szlem |
| Igrzyska olimpijskie |
| Tennis Masters Cup / ATP Finals |
| ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000 |
| ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
| ATP International Series / ATP Tour 250 |
Gra pojedyncza (1–0)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | 1. | 9 października 2005 | Tokio | Twarda | 1:6, 7:6(7), 6:4 |
Gra podwójna (6–7)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | 1. | 2 lipca 2005 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | 7:6(4), 6:3, 6:7(2), 6:3 | ||
| Finalista | 1. | 30 października 2005 | Bazylea | Dywanowa (hala) | 5:7, 5:7 | ||
| Finalista | 2. | 5 lutego 2006 | Delray Beach | Twarda | 2:6, 3:6 | ||
| Zwycięzca | 2. | 7 stycznia 2007 | Adelaide | Twarda | 6:4, 3:6, 15–13 | ||
| Zwycięzca | 3. | 15 kwietnia 2007 | Walencja | Ceglana | 7:5, 7:5 | ||
| Finalista | 3. | 5 stycznia 2008 | Ad-Dauha | Twarda | 4:6, 6:4, 9–11 | ||
| Zwycięzca | 4. | 20 kwietnia 2008 | Estoril | Ceglana | 6:2, 4:6, 10–8 | ||
| Finalista | 4. | 2 listopada 2008 | Paryż | Twarda (hala) | 2:6, 2:6 | ||
| Finalista | 5. | 17 maja 2009 | Madryt | Ceglana | 4:6, 4:6 | ||
| Finalista | 6. | 6 czerwca 2009 | French Open, Paryż | Ceglana | 6:3, 3:6, 2:6 | ||
| Zwycięzca | 5. | 14 czerwca 2009 | Londyn | Trawiasta | 6:4, 4:6, 10–6 | ||
| Zwycięzca | 6. | 21 czerwca 2009 | ’s-Hertogenbosch | Trawiasta | 7:6(3), 6:7(8), 10–5 | ||
| Finalista | 7. | 11 kwietnia 2010 | Houston | Ceglana | 3:6, 5:7 |
Przypisy
- ↑ Kamakshi Tandon: Here’s who’s enjoying their downtime. espn.go.com, 21 lipca 2011. [dostęp 2011-12-12]. (ang.).
Bibliografia
- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2014-08-03] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2014-08-03] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2014-08-03] (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.