Wicin

Wicin
osada
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

gryfiński

Gmina

Mieszkowice

Strefa numeracyjna

91

Kod pocztowy

74-505[2]

Tablice rejestracyjne

ZGR

SIMC

0779377

Położenie na mapie gminy Mieszkowice
Mapa konturowa gminy Mieszkowice, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Wicin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Wicin”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, blisko dolnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Wicin”
Położenie na mapie powiatu gryfińskiego
Mapa konturowa powiatu gryfińskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Wicin”
Ziemia52°44′40″N 14°30′59″E/52,744444 14,516389[1]

Wicin (do 1945 niem. Schulzendorf) – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Mieszkowice. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1337 r., w następnych wiekach należała do nowomarchijskich rodów von Mörner z Kłosowa i Czelina oraz von Sydow z Sitna. Od 1945 r. leży w granicach Polski.

Położenie

Zgodnie z podziałem fizycznogeograficznym Polski według Kondrackiego teren, na którym położony jest Wicin należy do prowincji Niziny Środkowoeuropejskiej, podprowincji Pojezierza Południowobałtyckiego, makroregionu Pojezierze Południowopomorskie oraz w końcowej klasyfikacji do mezoregionu Równina Gorzowska.

Miejscowość leży 3 km na południe od Mieszkowic.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Nazwa

Schultendorp 1337, Schultendorpissche Mole [młyn] 1405, Schultendorff 1491, Schultzendorff 1720, Vorwerk Schultzendorf 1778, 1945, Piasków 14.10.1945[3], Wicin 1948[4]

Pierwotna dzierżawcza nazwa niemiecka pochodzi od średnio-dolno-niemieckiego schulte, górnoniemieckiego Schulze „sołtys” + dorp (Dorf) „wieś”.

Historia

  • 1337 – wzmianka w księdze ziemskiej margrabiego brandenburskiego Ludwika Starszego pod nazwą Schultendorp, w ziemi mieszkowickiej: "Schultendorp XX, dos II, pactus VII solidos, taberna soluit X solidos"[5] – wieś liczy 20 łanów, wolne od ciężarów podatkowych są 2 łany parafialne, pakt (pactus, rodzaj podatku płacony rycerstwu przez chłopów) wynosi 7 szylingów, karczma wnosi opłatę 10 szylingów
  • 15.12.1351 – margrabia Ludwik Rzymski nadaje braciom von Mörner - Dietrichowi (prepozyt myśliborski), Ottonowi (wójt Chojny), Heineke i Reineke - oraz ich kuzynowi Thideke, za wierną służbę „do wspólnej ręki” (z prawem wzajemnego dziedziczenia) ojcowskie lenna w Kłosowie, Wicinie i More (opuszczona wieś na polach Czelina w Łęgu Odry), z prawami i dochodami, jak i później nadane im Barnówko, Odrzycko (Oderberg), Othwick (Ortwig w Łęgu Odry) i Crutznick[6]
  • 3.06.1491 – Hans Starszy, Hans Młodszy von Mörnerowie i ich kuzyn Bernt (Bernard I) z Kłosowa i Czelina, są wymieniani jako posiadacze 14 łanów w opuszczonej już wsi Wicin (veltmarck Schultendorff)[7]
  • 9.03.1495 – bracia Hans i Busso von Sydow z Sitna posiadają potwierdzone przez margrabiego Jana Cicero m.in. 9 ½ łanów na opuszczonych polach Wicina[8]
  • 9.03.1499 – bracia Hans i Busso von Sydow z Sitna otrzymują list lenny od margrabiego Joachima I, w którym potwierdza im m.in. 9 ½ łanów na opuszczonych polach Wicina[8]
  • 7.05.1499 – list lenny elektora Joachima dla Hansa, Bernarda i Ludwika von Mörner z Kłosowa i Czelina objął 14 łanów na polach Wicina[7]
  • 1536 – Piotr Starszy i Krzysztof von Sydow posiadają do wspólnej ręki z kuzynami m.in. opuszczone pola Wicina
  • 1563 – zmarł Piotr Młodszy von Sydow, właściciel m.in. Wicina[9]
  • 1571 – elektor Jan Jerzy zawiera układ z Achatiusem von Sydow z Sitna w sprawie polowań na polach Wicina, które posiada po połowie z Mörnerami z Kłosowa, anulując układ z margrabią Janem z 1561 i zezwala na polowania Achatiusowi[7]
  • 1572 – Achatius von Sydow posiada 10 łanów na opuszczonych polach Wicina, a Mornerowie z Czelina i Kłosowa posiadają 4 łany[7]
  • Po 1700 – istnieje owczarnia[7]
  • XVIII – I poł. XX w. - folwark Wicin należy do majątku Sitno

Ludność

Liczba ludności[10][11][12][13][14]:

Edukacja

Uczniowie uczęszczają do szkoły podstawowej w Troszynie.

Związki wyznaniowe

Wicin należy do rzymskokatolickiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Troszynie. W miejscowości nie ma kościoła.

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 145617.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1460 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. Andrzej Chludziński: Nazwy miejscowe gminy Mieszkowice. W: Nadodrzańskie spotkania z historią. Pruszcz Gdański: Wydawnictwo Jasne, 2013, s. 63-64. ISBN 978-83-61508-48-9.
  4. M.P. z 1948 r. Nr 59, poz. 363
  5. Ludwig Gollmert, Das Neumärkische Landbuch Markgraf Ludwigs des Älteren vom Jahre 1337. Nach einer neu aufgefundenen Handschrift des vierzehnten Jahrhunderts., Frankfurt am Oder: Trowitzsch in Comm.v.Hist.-Statist.Verein, 1862, s. 12 (niem.).
  6. Edward Rymar, Czelińsko-kłosowski ród Mornerów w wiekach średnich, [w:] Rocznik Chojeński, t. IV, Chojna: Stowarzyszenie Historyczno-Kulturalne "Terra Incognita", 2012, s. 84–85, ISSN 2080-9565.
  7. a b c d e Edward Rymar, Słownik historyczny Nowej Marchii w średniowieczu, t. T. 2, Ziemie chojeńska, mieszkowicka, trzcińska i kostrzyńska, Chojna, Wodzisław Śląski 2016, s. 213, ISBN 978-83-940636-0-3.
  8. a b Edward Rymar, Rodzina rycerska von Sydow w średniowieczu (w ziemi chojeńskiej w szczególności), [w:] Rocznik Chojeński, t. II, Chojna: Stowarzyszenie Historyczno-Kulturalne "Terra Incognita", 2010, s. 36–37, ISSN 2080-9565.
  9. Hans von Sydow, Genealogie der Familie von Sydow, Hamburg: Ferdinand Schlotke, 1897, s. 20 (niem.).
  10. Leopold Krugg: Neues topographisch-statistisch-geographisches Wörterbuch des Preussischen Staats. T. 4. Halle: Karl August Kümmel, 1823, s. 284.
  11. Meyers Orts- und Verkehrs-lexikon des deutschen Reichs, 1910 (niem.).
  12. Topographischstatistische Uebersicht des Regierungsbezirks Frankfurth a. d. O., Frankfurt a. d. O.: Gustav Haruecher Buchhandlung, 1840, s. 104 (niem.).
  13. Güthlein: Topographische Uebersicht des Appellationsgerichts-Departements Frankfurt a/O.: Nebst Verzeichnis d. in demselben angestellten Richter, Staats-u. Rechtsanwalte. Aus amtl. Quellen zsgestellt. Frankfurt a/O: Selbstverl., 1856, s. 20.
  14. Statistisches Landesamt Prussia: Die Gemeinden und Gutsbezirke des Preussischen Staates und ihre Bevölkerung: Nach den Urmaterialien der allgemeinen Volkszählung vom 1. december 1871 bearb. und zusammengestellt vom Königlichen Statistischen Bureau. T. II. Provinz Brandenburg. Berlin: Königl. Statistisches Bureau, 1873, s. 125.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya