Wielki Piarg
Wielki Piarg (niem. Grosses Geröll, słow. Veľké sučovisko, węg. Nagy-kőfolyás[1]) – wielkie pole piargów nad południowym brzegiem Morskiego Oka w Tatrach Wysokich. Ciągnie się od progu Czarnego Stawu po próg Nadspadów[2]. Zsypuje się do niego materiał skalny z czterech dużych depresji w zboczach Cubryny i Mięguszowieckich Szczytów. Wyróżnia się w nim więc 4 piargi, w kierunku od lewej do prawej są to[3]:
- Szeroki Piarg. Znajduje się pod tzw. Maszynką do Mięsa. Jego piargi tworzą się z materiału skalnego znoszonego z Bańdziocha. Jest to najszybciej z wszystkich czterech przyrastający piarg i najmniej zarośnięty – częste lawiny kamienne i śnieżne nie pozwalają na silniejszy rozwój roślin[3].
- Skalnisty Piarg pod czołową ścianą Mięguszowieckiego Szczytu. Zsypuje się do niego materiał skalny z tej ściany, oraz z lewej części Małego Kotła Mięguszowieckiego. Znajdują się w nim niewielkie źródła, a piarg porastają rośliny, szczególnie obficie paprocie[3].
- Zielony Piarg pod żlebem z Hińczowej Przełęczy. Źródłem materiału skalnego jest obszar od północnej ściany Mięguszowieckiego Szczytu po północno-wschodnią ścianę Cubryny. Jest to olbrzymi piarg i stale powiększający się. Jego dolna część jest zarośnięta, i od tego pochodzi jego nazwa. W górnej części między Gruszkę w masywie Mięguszowieckiego Szczytu a filar Turni Zwornikowej wcina się duża depresja zwana Hińczową Zatoką. Stale utrzymuje się w niej niewielki śnieżnik zwany Hińczowym Śnieżnikiem (w Tatrach śnieżniki są rzadkością)[3].
- Kosowinowy Piarg. Znajduje się pod ścianą Kazalnicy Cubryńskiej. Jest najmniej zmienny wśród wszystkich czterech piargów. W jego najwyższej części znajduje się tzw. Ucho – zatokowate wcięcie wysoko podchodzące w masyw Turni Zwornikowej. Ucho jest dla taterników magistralą komunikacyjną – wychodzi z niego 6 dróg wspinaczkowych[3].
Wysokość Wielkiego Piargu dochodzi do 200 m. Następuje w nim naturalna segregacja materiału skalnego. Największe wanty znajdują się na dole, czym wyżej, tym drobniejszy materiał skalny[4]. Zimą Wielki piarg zamienia się w wielkie lawinisko[3].
-
Wielki Piarg na obrazie Aleksandra Mroczkowskiego
-
Wielki Piarg zimą
Przypisy
- ↑ Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [online] [dostęp 2019-01-04] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24].
- ↑ Geoportal. Mapa topograficzna i lotnicza [online] [dostęp 2019-05-14].
- ↑ a b c d e f Władysław Cywiński, Tatry. Przewodnik szczegółowy. Tom 8. Cubryna, Poronin: Wyd. Górskie, 2001, ISBN 83-7104-026-1
- ↑ Józef Nyka, Tatry Polskie. Przewodnik, wyd. XIII, Latchorzew: Wydawnictwo „Trawers”, 2006, ISBN 83-915859-1-3
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.