Wikipedysta:JDavid/Rega

dorzecze

Regulacja stosunków wodnych – koncepcja

...

Zasadniczy wpływ na warunki przepływu wód ma stan techniczny koryta rzeki Regi na odcinku miejskim oraz poniżej miasta na długości około 7,0 km. Istotny wpływ na odprowadzenie wód rzeki bezpośrednio do morza ma fakt wypłycania koryta zamulanego sukcesywnie przez rumowisko niesione przez rzekę. Stały urobek z pogłębiania dna rzeki będzie składowany na terenie Mrzeżyna, w miejscach wskazanych w planach zagospodarowania przestrzennego.

czynniki

Badania wód w punkcie reperowym wykazują ponadnormatywny stan zanieczyszczenia wód Regi. Niekorzystny wpływ na ocenę ogólną w 1996 roku wywarły - stężenia fosforu ogólnego, barwników chlorofilowych oraz skażenie bakteriologiczne; bakteriami typu kałowego.


regionalizacja

Na skutek intensywnego ruchu rumowiska oraz transportu eolicznego, ujście Regi i kanał Resko ulegają stałemu zapiaszczaniu. Prowadzone są tu systematyczne prace bagrownicze,

Na południe od pradoliny przymorskiej rozciąga się wysoczyzna morenowa płaska bądź falista urozmaicona formami akumulacyjnymi i erozyjnymi powstałymi podczas deglacjacji arealnej lądolodu. Są to liczne pagórki moren akumulacyjnych, moren martwego lodu oraz pagórki kemowe. Wysoczyznę rozcina południkowo dolina rzeki Regi, która w części południowej wykorzystuje przebieg wąskiej rynny subglacjalnej, a w części północnej szeroką dolinę wód roztopowych. Dno doliny Regi do wysokości Trzebiatowa układa się na wysokości 5,7 - 8,7 m n.p.m. Zachodnie zbocze doliny stanowi krawędź erozyjną, natomiast wzdłuż wschodniego zbocza występują wąskie półki erozyjno-akumulacyjnych tarasów rzecznych. Są to tarasy nadzalewowe: niższy i wyższy. Od wysokości Trzebiatowa Rega płynie doliną marginalną w poziomie tarasu zalewowego (0,5 - 0,8 m n.p.m.) tworząc wąską strefą korytową i szeroką strefą powodziową.

Hydroarcheo

Pommersches Urkundenbuch daje następujące dane :

  1. I. 58-9 (84). r. 1180: Kasemarus princeps et dux Slauorum: iuxta Regam fluvium, testes: Panten Mistaslavi zatem niewątpliwy Pomorzanin.
  2. I. 112-3 (146) r. 1208. Buguzlaus et frater noster Kazimarus: duodecim villas non procul a Rega …
  3. I. 190 (241) r. 1227 Choleberg Wrtizlaus dux Pomeranorum: … et Regam fluvios, testes: Wsemarus, Ztoyzlaus;
  4. I. 306-7 (378) r. 1240 Camin. Wartizlaus dux Pomeranorum: inter Dambsniz fluvium et Regam maiorem, testes: Ztoyslaus, Tsirnech. Itd.

Pisownia tej nazwy rzecznej nie zmienia się istotnie. Przez cały XIII wiek kilknaście razy Rega

w r. 1287 Pub III. 10) Regha, Reghemunde w. XIV wieku także stale Rega, obok czego kilkkroć Regha i raz Recham (1308), a 1321 (PUb. VI. 29. flumen dictum Reghe świadczy o osłabieniu niemieckim wygłosowego -a na -e.

Oczyszczalnie

Oczyszczanie
Gmina Miejscowość Typ Rok budowy Możliwości przepustowe Obecna praca
Gmina Trzebiatów Chełm Gryficki mechaniczno-biologiczna 1995[1] 6100 m³/dobę[1] 4500 m³/dobę[2]
Gmina Gryfice Brodniki mechaniczno-biologiczna 1986 (1991)[3] 6000 m³/dobę 4000 m³/dobę[4]
Gmina Płoty Płoty mechaniczno-biologiczna 2001 1650 m³/dobę[5] b.d.
Gmina Płoty Lisowo typu Inhoff b.d. 20 m³/dobę[5] b.d.
Gmina Resko Resko mechaniczno-biologiczna b.d. 1200 m³/dobę 375 m³/dobę[6]
Świdwin (gmina miejska) Świdwin b.d. b.d. 3500 m³/dobę 3200–4700 m³/dobę[7]
Gmina Łobez b.d. b.d. b.d. b.d. b.d.
Gmina Świdwin Krosino mechaniczno-biologiczna zmoder. 2001 73 m³/dobę[8] b.d.
Gmina Świdwin Bierzwnica (wieś w województwie zachodniopomorskim) mechaniczno-biologiczna zmoder. 2001 72 m³/dobę[8] b.d.
Gmina Świdwin Niemierzyn mechaniczno-biologiczna b.d. 426 m³/dobę[8] b.d.


Dolina

  1. Rola żeglugi i spadek poziomu wód → brak źródeł

W Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego z 1890 roku przedstawiono nazwę Zatoka Szczecińska[9]. Na mapie Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1938 roku została przedstawiona nazwa Zalew Szczeciński[10].

Zasolenie akwenu zależy przede wszystkim od miejsca oraz głębokości. Według badań dokonanych w 2003 roku na centralnym obszarze polskiej części Zalewu Szczecińskiego, tzw. Wielki Zalew – wody przydenne były wyraźnie bardziej zasolone od wód powierzchniowych przy czym najbardziej zasolone były wody przydenne w południowo-wschodniej części Zalewu (obszar na północny zachód od Mielizny Kopickiej). W przypadku wód powierzchniowych bardziej zasolone były wody w północnej części Zalewu, co wynika z powracających wód z Zatoki Pomorskiej przez cieśninę Świnę. Podkreśla się, że zasolenie zalewu jest najniższe na Roztoce Odrzańskiej do której uchodzi rzeka Odra[11].


  1. ↑ a b Biuro inżynierskie Gazda, Mirosława Dominowska: Referencje – Oczyszczalnia ścieków w Trzebiatowie. [dostęp 6 grudnia 2007]. (pol.).
  2. ↑ informacja przedstawiona przez pracownika Urzędu Miejskiego w Trzebiatowie Adriannę Radoch 2007-12-17
  3. ↑ Oczyszczalnie ścieków. Zakład Gospodarki Komunalnej w Gryficach. [dostęp 2009-11-14]. (pol.).
  4. ↑ 7.4.1.1. Oczyszczalnie ścieków. W: Program Ochrony Środowiska Gminy Gryfice. Gryfice: UM w Gryficach, 2005-05-11, s. 94.
  5. ↑ a b 5.3.2. Odprowadzanie i unieszkodliwianie ścieków. W: UM w Płotach: Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy Płoty. 2003-06-30, s. 120, seria: Uchwała Nr VIII/65/2003 Rady Miejskiej w Płotach z dnia 30 czerwca 2003.
  6. ↑ 4.3.2. Odprowadzanie ścieków. W: Program Ochrony Środowiska dla Gminy Resko. Szczecin: Urząd Miejski w Resku, 2004-06, s. 67-68. [dostęp 2009-11-15].
  7. ↑ 2.2. Gospodarka wodno-ściekowa. W: Krzysztof Rajewicz (IOŚ PRO EKO Koszalin): Program Ochrony Środowiska dla Miasta Świdwina. Świdwin: Urząd Miasta Świdwin, 2004-05, s. 13. [dostęp 2009-11-15].
  8. ↑ a b c Odprowadzanie ścieków. W: Zespół Zakładu Technicznych Usług Komunalnych NFOŚ w Szczecinie: Program Ochrony Środowiska dla gminy Świdwin. Szczecin: Urząd Gminy Świdwin, 2004, s. 34-35. [dostęp 2009-11-15].
  9. ↑ Zatoka Szczecińska, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 833.
  10. ↑ Arkusz 42 Stettin (Szczecin). W: Mapa Operacyjna Polski 1:300 000. Wojskowy Instytut Geograficzny, 1938.
  11. ↑ Gorzysław Poleszczuk, Edward Niedźwiecki, Norbert Wolnomiejski, Anna Bucior. On Great Lagoon (Szczecin Lagoon) water salinity – once again. „Baltic Coastal Zone”, s. 54, 57, 68, 2005. Pomorska Akademia Pedagogiczna. ISSN 1643-0115. (ang.). 

Przebieg

powiat łobeski 19551571

    • ∈ Molnica (niem. Möllnitz Bach) – struga, → dopływ Glambeck See, --- (pow. łobeski)
    • ∈ Meszna (niem. Mössen-Bach) – struga, dopływ Regi, → wypływa z Jeziora Głębokiego i przez Strzemielskie do Regi --- (pow. łobeski)
  • Ilnica (niem. Gildnitz) – struga, dopływ Uklei → k. Kolonii Gostomin --- (pow. łobeski) »»» zbyt mały ciek do opisania, brak źródeł polskich poza rozporządzeniem
  • Wytok (niem. Witteken Bach) – struga, dopływ Rekowej, k. Płot k. Słudwi --- (pow. łobeski→gryficki) »»» zbyt mały ciek do opisania, brak źródeł polskich poza rozporządzeniem i zmienił się bieg cieku wodnego.
  • Trzechel (niem. Trechel Bach) – struga, dopływ Sąpólnej k. Sieciechowa Naugard --- (pow. nowogardzki)
  • Reska (niem. Mühlen Bach) – strumień, dopływ Hammer Bach --- (pow. nowogardzki) »»» jedyny znaleziony Hammer Bach to lewy dopływ Ząbrówki (Pigge-Bach), jednak nie znaleziono rozporządzenia zmieniającego nazwę zarówno Hammer Bach jak i Pigge-Bach. W dorzeczu Ząbrówki występował nawet Mühl Bach, ale był dopływem Ząbrówki (Pigge-Bach), a nie jak mówi rozporządzenie że Hammer Bach – IMO to ślepy zaułek bo powiat świdwiński (wtedy białogardzki), a rozporządzenie dotyczyło powiatu nowogardzkiego. Mapa niemiecka "2159 Powalice z 1948" z zaznaczoną Ząbrówką jako Golcza.

Toponimia

Drawa Nazwę rzeki notowano od XIII wieku, tj. Drawa 1251, Drawe 1364, in Drawa 1470-1480. Nazwa jest uznawana przez wielu badaczy za przedsłowiańską. Wskazuje się na podobieństwa nazw z wielkim dopływem Dunaju – Drawa, a także z nazwami kilku europejskich rzek i jezior. Np. bałtyckie Drawe 1303 (jezioro koło Morąga), La Draou ze starszego *Drova (rzeka we Francji). Nazwę tę wywodzi się od indoeuropejskiego rdzenia (*dreū– lub *droū– tj. bieg, płynięcie z dodanym przyrostkiem -a. Są też inne hipotezy, np. słowiańska od przymiotnika dravy – pol. szybki, gwałtowny (również o wodzie), poświadczonego w czeskim i słowackim (Udolph 1990, Babik 2001)[1].

  1. ↑ Maria Malec: Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 70. ISBN 83-01-13857-2.

Literatura

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya