Maria Runicka-Witowska (ur. 1914, zm. w marcu 2003) — pianistka polska, pedagog. Była znana na Podkarpaciu jako utalentowana pianistka, która z powodu z powodu II wojny światowej nie rozwinęła kariery artystycznej, poprzestała tylko na udzielaniu lekcji gry na fortepianie prywatnie i w Państwowej Szkole Muzycznej I Stopnia w Jaśle.

Jej ojciec Jakub Runicki był znanym i cenionym nauczycielem łaciny w Gimnazjum w Jaśle. Jako dziecko uczyła się gry na fortepianie u prof. Kazimierza Mirskiego z Rzeszowa i występowała na popisach w Jaśle i w Przemyślu. Po zdaniu matury w Gimnazjum w Jaśle studiowała grę na fortepianie u prof. Olgi Martusiewicz-Maresch w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie. Wśród uczniów Konserwatorium znajdowali się m.in. Witold Rowicki (późniejszy sławny dyrygent) i Jadwiga Rosenfeld (Żydówka z Jasła, zamordowana w czasie okupacji przez Niemców); ci studenci wraz z Marią Runicką otrzymali za postępy w nauce stypendium państwowe w wysokości 75 zł. Wśród studentów Konserwatorium była również starsza siostra Marii - Barbara.

Studenci Konserwatorium występowali z koncertami dla Polskiego Radia w Krakowie. Wyjechali też w 1937 w celach szkoleniowych na III Konkurs im. Fryderyka Chopina w Warszawie, w którym uczestniczyła (i otrzymała wyróżnienie) ich starsza koleżanka Maria Bilińska-Rieger. W 1937 Konserwatorium otrzymało status uczelni państwowej.

W okresie okupacji Maria razem z siostrą Barbarą uczyły gry na fortepianie. W 1943 wyszła za mąż za Stanisława Witowskiego, artystę malarza. Podczas wysiedlenia fortepiany uratowali znajomi jaślanie, ale ze względu na głód rodzina była zmuszona sprzedać nowszy fortepian. W 1945 zmarł ojciec Runickiej Jakub.

Po powrocie z wysiedlenia krótko uczyła w Szkole Muzycznej w Krośnie. Tam też występowała na koncertach razem ze skrzypkiem Wacławem Magierowskim. W 1948 powróciła z mężem i z córką Marią do Jasła; w 1950 utraciła dom rodzinny (o adresie Rynek 14), przejęty przez władze miasta w użytkowanie (z terminem oddania w 1994). Ze sprzedaży części parceli jej matka (także Maria) zakupiła nowy fortepian. Matka zmarła w 1960.

Przez okres wychowania trójki dzieci udzielała lekcji tylko prywatnie. W 1970 podjęła pracę w nowo powstałej Szkole Muzycznej w Jaśle. Po operacji woreczka żółciowego w 1976 przeszła na rentę. W 1991 po przemianach ustrojowych odzyskała dom rodzinny.

W 1998 Maria Witowska przeszła operację stawu biodrowego prawego i przestała chodzić. Zmarła w marcu 2003.

• Informacja pośmiertna