Wikipedysta:SolLuna

„Nie wierz Fortunie, co siedzisz wysoko; • Miej na poślednie koła pilne oko: • Bo to niestała pani z przyrodzenia, • Często więc rada sprawy swe odmienia”.
– Jan Kochanowski

„Pośrodku Droga Mleczna. Któż po niej przechodzi?”
– Leopold Staff

„Cóż piękniejszego nad niebo, które przecież ogarnia wszystko, co piękne?”
– Mikołaj Kopernik

„Słońce nieustannymi biegające kroki, • Księżyc i nieba w gwiazdach ozdobna korona, • Plejady i Hyjady, i moc Oryjona, • I Arktos, wozem zwany, bo jak wóz się toczy • Na Oryjona ciągle obracając oczy [...]”.
„Już gwiazda ranna bliski światła powrót głosi, • Już różana Jutrzenka na niebie się wznosi”.
„A jak, gdy ziemię w czarnych cieniach noc zagrzebie, • Hesper swym blaskiem gwiazdy przygasza na niebie [...]”.
– Homer

„[...] ale się spojrzeć strzeż w lico Meduzy [...]”.
– Tadeusz Miciński

„To ja, Kasandra. • A to jest moje miasto pod popiołem. • A to jest moja laska i wstążki prorockie”.
– Wisława Szymborska

„W połowie miesiąca boska Selene kąpie się w Oceanie i ubrana w szaty świetliste, zaprzęga jasne rumaki do wozu, z którego lecą dalekie promienie. Wtedy moc jej największa, a jej światło staje się wróżbą dla ludzi”.
„Pewnej nocy Selene, jadąc po niebie, ujrzała śpiącego Endymiona. Pokochała go i odtąd ilekroć wyjeżdża na swym srebrnym wozie, zatrzymuje się nad grotą latmijską i długo patrzy w oblicze pasterza. Mówią, że nieraz, w porze kiedy śpiewają słowiki – schodzi na ziemię i gładząc złote włosy młodzieńca szepce nad nimi zaklęcia, które go jednak obudzić nie mogą”.
– Jan Parandowski

„Na głazie zarośniętym jedwabistą pleśnią, • W cieniu starych kasztanów siedzi Pan rogaty, • Ucieszne bóstwo lasów, i weselną pieśnią • Wypełnia rozbawione, szalejące światy”.
– Adam Asnyk

„Jeśli oczu hamować swoich nie umiały • Leśnych krynic boginie, aby nie płakały, • Gdy baczyły przy studni Narcyza pięknego, • A on umarł prze miłość oblicza swojego”.
„Tak najpiękniejszej Narcysus urody, • Gdy się chciał napić, nachyliwszy, wody, • Jak we źwierciadle, choć nie tego żądał, • Twarz swą oglądał. • Nie widał przedtem oblicza swojego, • Przeto, mnimając kogo być inszego • Pod wodą, swej się piękności zdziwował, • I rozmiłował”.
– Mikołaj Sęp Szarzyński

„Nadciąga noc komety • Ognistych meteorów deszcz • Nie dowiesz się z gazety • Kto przeżyje swoją śmierć”.
– Marek Dutkiewicz