| autor = W. M. Kahan
| data = 2012
| tytuł = What has the Volume of a Tetrahedron to do with Computer Programming Languages?
| s = 16–17
| url = http://www.cs.berkeley.edu/~wkahan/VtetLang.pdf
| odn = tak
} }
Dowód ukryj
{ {show|Dowód|
Tu tekst
} }
Bibliografia - statystyka
Dziubiński
I. Dziubiński, T. Świątkowski i inni, praca zbiorowa, Poradnik matematyczny cz. 2, Warszawa 1982, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, str. 748-749.
Feynman R.
Feynman R., Leighton R., Sands M., Feynmana wykłady z fizyki, tom 1, cz. 1, Warszawa 2014, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, str. 95-99. - błądzenie losowe
Reif
F. Reif, Fizyka statystyczna, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973, str. .... - przejście od rozkładu dyskretnego w ciągły i odwrotnie
Lesław Gajek, Marek Kałuszka, Wnioskowanie statystyczne Modele i metody, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1993, str. 42-43 (rozkład t Studenta), str. 90-91 (test t Studenta jednej średniej) , str. 99-100 (test t Studenta równości średnich), str. 116-140 (Rozdział 6 Procesy stochastyczne), str. 142-160 (Rozdział 7 Zadanie estymacji procesów stochastycznych).
Granino A. Korn, Theresa M. Korn, Matematyka dla pracowników naukowych i inżynierów, cz. 2, PWN, Warszawa 1983, str. 512 (Tablica F.17. Rozkład ), str. 150-156 Rozkłady z próby asymptotycznie normalne (m. in. rozkłady chi-2, Studenta, v^2); str. 156- Weryfikacja hipotez statystycznych
W. Krysicki, J. Bartos, W. Dyczka, K. Królikowska, M. Wasilewski, Rachunek prawdopodobieństwa i statystyka matematyczna w zadaniach, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, cz. I Rachunek prawdopodobieństwa, str. 100-102.
W. Krysicki, J. Bartos, W. Dyczka, K. Królikowska, M. Wasilewski, Rachunek prawdopodobieństwa i statystyka matematyczna w zadaniach, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002, cz. II Statystyka matematyczna:
1. Elementy statystyki opisowej – str. 5-37.
2. Badanie statystyczne ze względu na jedną cechę. Zagadnienie estymacji – str. 38-77.
3. Badanie statystyczne ze względu na jedną cechę. Weryfikacja hipotez – str. 78-148.
4. Badanie statystyczne ze względu na dwie cechy – str. 149-271
Algorytm Rungego-Kutty - kod liczenie okresu drgań wahadła tłumionego - w Python (w tym: wykresy)
Algorytm Metropolisa-Hastingsa - kod próbkowania nieunormowanego rozkładu normalnego metodą Metropolisa, w celu znalezienia całki normującej rozkład - w Python (w tym: wykresy)
Generowanie zbioru liczb losowych o rozkładzie normalnym i tworzenie histogramu
Obliczanie gęstości prawdopodobieństwa
Obliczanie dystrybuanty
Rozkład Poissona - w Python - liczy wartości prawdopodobieństw dla danego , dla
Równanie sześcienne - liczenie pierwiastków za pomocą wzorów Cardana - w Python (dwa programy: dla równań o współczynnikach rzeczywistych i dla równań o współczynnikach zespolonych, w tym: wykresy)
Wahadło - wykresy dla dowolnych amplitud ; używam biblioteki scipy.special (do liczenia całek eliptycznych i funkcji sn (funkcji sinus amplitudy Jacobiego)
Weryfikacja hipotez statystycznych - kod w Python- liczy wartości krytyczne lewostronną, prawostronną i obustronne dla standaryzowanego rozkładu normalnego przy zadanym poziomie istotności
Metody numeryczne rozwiązywania równań różniczkowych
metoda Eulera-Maruyamy – metoda numerycznego (przybliżonego) rozwiązywania stochastycznych równań różniczkowych
Granica ciągu funkcji ciągłych nie musi być ciągła: ciąg funkcji (zaznaczone na zielono i niebiesko) zbiega punktowo w całej dziedzinie, ale graniczna funkcja jest nieciągła (zaznaczona na czerwono).krzywoliniowe (NEW!)
Z. Fortuna, B. Macukow, J. Wąsowski, Metody numeryczne Podręczniki akademickie Elektronika, informatyka, telekomunikacja, Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1982, s. 285–312.
D. Potter, Metody obliczeniowe fizyki, fizyka komputerowa, Warszawa: PWN, 1982, s. 19–43.
J. Szmelter, Metody komputerowe w mechanice, Warszawa: PWN, 1980, s. 150–157.
A. Ralston, Wstęp do analizy numerycznej, Warszawa: PWN, 1971.
Bibliografia matematyka, fizyka
Abramowitz
M. Abramowitz, I. Stegun, Handbook of Mathematical Functions, tu dostępne online
Białkowski
G. Białkowski, Mechanika klasyczna, Warszawa: PWN, 1975.
B. Piłat, M. J. Wasilewski, Tablice całek, Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, Warszawa 1985. ISBN 978-83-20-40-525-5
Reif:
F. Reif, Fizyka statystyczna, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973
Trajdos:
T. Trajdos, Matematyka dla inżynierów, PWN, Warszawa 1974. ISBN 97-883-204-0152-3
T. Trajdos, Matematyka, cz. III, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2012.
T. Trajdos: Matematyka cz. III. Warszawa: PWN, 1993. ISBN 83-204-1547-0.
Kącki
E. Kącki, L. Siewierski, Wybrane działy matematyki wyższej z ćwiczeniami, Warszawa: PWN, 1975
(tu m.in. rachunek tensorowy - dobre ćwiczenia)
Korn:
G. A. Korn, T. M. Korn, Matematyka dla pracowników naukowych i inżynierów, cz. 2, PWN, Warszawa 1983.
Claude Cohen:
Claude Cohen-Tannoudji, Bernard Diu, Frank Laloe, Quantum Mechanics 1, Wiley J., 2006, ISBN 978-0471569527.
Claude Cohen-Tannoudji, Bernard Diu, Frank Laloe, Quantum Mechanics 2, Wiley J., 2006, ISBN 978-0471569527.
Landau:
L. D. Landau, E. M. Lifszyc: Teoria pola. Warszawa: PWN, 2009.
L. D. Landau, J. M. Lifszyc, Teoria pola, PWN, Warszawa 2009.
L. D. Landau, J. M. Lifszyc, Mechanika, PWN, Warszawa 2011.
Hartle
James B. Hartle: Grawitacja. Wprowadzenie do ogólnej teorii względności Einsteina. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2010. ISBN 978-83-2350476-4.
D. Potter, Metody obliczeniowe fizyki, fizyka komputerowa, PWN, Warszawa 1982
Raszewski
P.K. Raszewski: Geometria Riemanna i analiza tensorowa. Warszawa: PWN, 1958.
Smirnow
W.I. Smirnow, Matematyka wyższa, tom II, PWN, Warszawa 1963, str. 7-165 - równania różniczkowe zwyczajne oraz 464-607 - równania różniczkowe cząstkowe
Synge
John Lighton Synge: Rachunek tensorowy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1964.
Średniawa
B. Średniawa, Mechanika kwantowa, PWN, Warszawa 1978.
Griffiths
David J. Griffiths, Introduction to Elementary particles, Cambridge University Press 2008
David J. Griffiths, Introduction to Electrodynamics, Cambridge University Press 2017
Padmanabhan
Thanu Padmanabhan, Quantum Field Theory: The Why, What and How, Springer, Heidelberg 2016.
Wróblewski
A. K. Wróblewski, J. A. Zakrzewski, Wstęp do fizyki, tom 1, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1976
Żakowski
A. B. Empacher, Z. Sęp, A. Żakowska, W. Żakowski, Mały słownik matematyczny, hasło: Równanie sześcienne, Wiedza Powszechna, Warszawa 1977, str. 255-256.
W. Żakowski, W. Leksiński, Matematyka cz. IV, Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, Warszawa 1978, 551-571. ISBN 978-83-01-19359-1
Tabele
Okresy drgań wahadła matematycznego w zależności od amplitudy , dzielone przez okres małych drgań
2°
1.0001
22°
1.0093
42°
1.0347
62°
1.0785
82°
1.1454
102°
1.2439
122°
1.3905
142°
1.6238
162°
2.0724
4°
1.0003
24°
1.0111
44°
1.0382
64°
1.0841
84°
1.1537
104°
1.2560
124°
1.4090
144°
1.6551
164°
2.1453
6°
1.0007
26°
1.0130
46°
1.0418
66°
1.0898
86°
1.1622
106°
1.2686
126°
1.4283
146°
1.6884
166°
2.2284
8°
1.0012
28°
1.0151
48°
1.0457
68°
1.0959
88°
1.1711
108°
1.2817
128°
1.4485
148°
1.7240
168°
2.3248
10°
1.0019
30°
1.0174
50°
1.0498
70°
1.1021
90°
1.1803
110°
1.2953
130°
1.4698
150°
1.7622
170°
2.4394
12°
1.0027
32°
1.0198
52°
1.0540
72°
1.1087
92°
1.1899
112°
1.3096
132°
1.4922
152°
1.8033
172°
2.5801
14°
1.0037
34°
1.0225
54°
1.0585
74°
1.1155
94°
1.1999
114°
1.3244
134°
1.5157
154°
1.8478
174°
2.7621
16°
1.0049
36°
1.0252
56°
1.0632
76°
1.1225
96°
1.2103
116°
1.3399
136°
1.5405
156°
1.8962
176°
3.0193
18°
1.0062
38°
1.0282
58°
1.0681
78°
1.1299
98°
1.2210
118°
1.3560
138°
1.5667
158°
1.9492
178°
3.4600
20°
1.0077
40°
1.0313
60°
1.0732
80°
1.1375
100°
1.2322
120°
1.3729
140°
1.5944
160°
2.0075
180°
Linki tematyczne do artykułów (nie mojego autorstwa)
"Jest poza dyskusją, że każdy wyrok śmierci wykonany w wyniku inkwizycyjnego dochodzenia był zbrodnią, ale przecież nie doszłoby do niej, gdyby sama procedura i „logika” owych dochodzeń nie dostała wpierw legitymizacji Kościoła i nie została zracjonalizowana przez jego przywódców: papieży, biskupów i teologów.
Straszną jest niewątpliwie rzeczą pięć wyroków śmierci wydanych przez Jacques’a Fourniera w sławnym Montaillou, ale straszniejszą zapewne to, że ich dokumentacja – pieczołowicie przezeń przechowywana – otworzyła mu drogę do najwyższych godności w Kościele: kardynalatu i papiestwa (Benedykt XII).
Podobnie nie sposób się pogodzić z piętnastomawyrokami śmierci wydanymi przez Święte Oficjum za czasów papieża Pawła IV, ale jeszcze trudniej czyta się dekret, w którym udziela on odpustu zupełnego każdemu z widzów rzymskiego auto-da-fé.
Papież Pius V skazał na śmierć największą liczbę włoskich protestantów (czterdziestu); a przecież jest jedynym z grona XVI-wiecznych biskupów Rzymu, który został kanonizowany!"
Pomnik upamiętniający masową egzekucję katarów w Montségur w 1244
Robert Bellarmin, właśc. wł. Roberto Francesco Bellarmino (ur. 4 października 1542 w Montepulciano, zm. 17 września 1621 w Rzymie) – włoski jezuita, kardynał, inkwizytor, święty Kościoła katolickiego i doktor Kościoła.
Gordano Bruno 15 lutego 1599 Bruno został wezwany przed Trybunał Inkwizycyjny do wyrzeczenia się tez uznanych za błędne i bluźniercze.
Bruno odrzucił tę sugestię sądu. Początkowo zgodził się na publiczne wyrzeczenie się swoich tez, ale jednocześnie złożył na ręce papieża Klemensa VIII obszerny memoriał uzasadniający twierdzenia, które miał publicznie odwołać. 17 lutego 1600 r. na głównym rynku Rzymu – Campo de’ Fiori został spalony nastosie [1].
Giordano Bruno uważa, że wykazał przyczynę ruchu Ziemi i bezruchu firmamentu przy pomocy pewnych racji nieprzynoszących – według niego – żadnej szkody Pismu Bożemu. Daremne było przedstawianie mu wersetów z Eklezjaztesy (1, 4b-5a): Terra autem in aeternum stat; Sol oritur et occidit[9] (Ziemia trwa na wszystkie czasy, Słońce wschodzi i zachodzi). Bruno replikował, że Pismo Święte wyraża się językiem dostępnym dla wiernych, a nie zwraca się do naukowców jako takich. Ten sam tekst został później przeciwstawiony Galileuszowi przez tego samego Bellarmina[10].
Pytania "niepokorne": Jakie moralne kwalifikacje mieli papieże, kardynałowie - w tym ci, którzy byli ogłoszeni świętymi czy doktorami Kościoła - skoro skazywali ludzi na śmierć z tytułu wyznawanych przez nich poglądów - "zbrodnią" ich ofiar było już samo głoszenie przez nich poglądów, niezgodnych z doktryną Kościoła. Czy papieże, kardynałowie mieli szczególne wejrzenie w kwestie Boskiej moralności, pod wpływem łaski Bożej, jak to przypisują sobie?
↑Warto to sprawdzić wykonując osobiście prosty eksperyment, np. rysując linie na zwiniętej w pierścień tasiemce papieru.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.