Wiktor Batycki
| Data urodzenia |
11 listopada 1883 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1951 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1917–1939 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
2 Pułk Wojsk Kolejowych |
| Stanowiska |
dowódca pułku wojsk kolejowych |
| Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
Wiktor Batycki (ur. 11 listopada 1883, zm. 1951 w Wielkiej Brytanii[1][2]) – podpułkownik dyplomowany saperów Wojska Polskiego.
Życiorys
Wiktor Batycki był oficerem Armii Imperium Rosyjskiego, a następnie I Korpusu Polskiego w Rosji. 7 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika i przydzielony do Lotnictwa Wojskowego w Warszawie[3]. Walczył na wojnie z bolszewikami.
1 czerwca 1921 pełnił służbę w Oddziale IV Naczelnego Dowództwa, pozostając oficerem nadetatowym 2 pułku wojsk kolejowych w Jabłonnie[4]. W 1923 pełnił służbę w Oddziale IV Sztabu Generalnego na stanowisku wojskowego komisarza kolejowego, w dalszym ciągu pozostając w ewidencji 2 pułku kolejowego[5]. W okresie od 2 listopada 1923 do 15 października 1924 był słuchaczem III Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie[6]. Z dniem 15 października 1924, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu na stanowisko szefa Oddziału Ogólnego Sztabu[7]. W 1928 styczniu został przeniesiony z DOK VIII do 5 pułku saperów w Krakowie na stanowisko dowódcy pułku[8][9]. Z dniem 4 grudnia 1928 został przeniesiony z korpusu oficerów saperów kolejowych do korpusu oficerów inżynierii i saperów[10]. W marcu 1929 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto na stanowisko komendanta[11]. W sierpniu 1931 został zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego[12]. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III z przydziałem mobilizacyjnym do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[13]. Zmarł w 1951[1]. Był mężem Janiny Anders siostry generała Władysława Andersa[14].
Awanse
- porucznik – ze starszeństwem z 13 grudnia 1917[15]
- kapitan – 9 września 1920 zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920, w „Korpusie Wojsk Kolejowych, w grupie byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej”[16]
- podpułkownik – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 9. lokatą w korpusie oficerów kolejowych, od 4 grudnia 1928 podpułkownik ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 24,5 lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów[17][18]
Przypisy
- ↑ a b "http://www.pilsudski.org.uk/pl/archiwum-151.php"
- ↑ "Saperzy w Służbie Polsce" A. J. Szugajew str. 623
- ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych nr 5 z 18 stycznia 1919 r., poz. 220.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 371.
- ↑ Rocznik oficerski 1923, s. 11, 984.
- ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 1 listopada 1922 r., Nr 42, s. 820.
- ↑ Rocznik oficerski 1924, s. 58, 899.
- ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 20 stycznia 1928 r., Nr 2, s. 6.
- ↑ Rocznik oficerski 1928 r., s. 573.
- ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 3 z 29 stycznia 1929 r., s. 10.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 91.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 227.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 349, 852.
- ↑ Strona Główna Bialskiego Stowarzyszenia Historycznego tnb.pl [online], www.bsh.dbv.pl [dostęp 2017-11-15].
- ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych nr 5 z 18 stycznia 1919 r., poz. 205.
- ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 22 września 1920 r., Nr 36, s. 395.
- ↑ Rocznik oficerski 1923, s. 993.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 r., s. 905.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].
- Adam Julian Szugajew, Saperzy w Służbie Polsce, Londyn 1985.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.