Wiktor Biretto

Wiktor Biretto
Ilustracja
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia

5 kwietnia 1892
Wilno

Data i miejsce śmierci

9 grudnia 1920
Warszawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

41 pułk piechoty

Stanowiska

dowódca batalionu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Medal Niepodległości Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny IV klasy (Imperium Rosyjskie)
Multimedia w Wikimedia Commons

Wiktor Biretto (ur. 5 kwietnia 1892 w Wilnie, zm. 9 grudnia 1920 w Warszawie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 5 kwietnia 1892 w Wilnie, w rodzinie chłopskiej rodem z guberni kowieńskiej, jako syn Klemensa[1][2][a]. Ukończył szkołę miejską w Wilnie[3][4]. 1 września?/14 września 1910 wstąpił do armii rosyjskiej[3][4]. W 1913 ukończył Wileńską Szkołę Wojskową[3][4]. Został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 6 sierpnia 1912, wcielony do 106 ufimskiego pułku piechoty i wyznaczony na stanowisko młodszego oficera 11 kompanii[3][4]. W szeregach tego pułku walczył na froncie wschodnim I wojny światowej[3][4]. W lutym 1915 pod Augustowem dostał się do niemieckiej niewoli[3].

13 grudnia 1918 wstąpił do Wojska Polskiego[5]. Walczył z bolszewikami w szeregach 41 pułku piechoty[5]. Wyróżnił się 16 kwietnia 1919 w walkach o Lidę jako oficer 8 kompanii[5]. 1 grudnia 1919 został mianowany z dniem 1 grudnia 1919 porucznikiem w piechocie[6]. 3 czerwca 1920 dowodził 4 i 9 kompanią w wypadzie na Trebuchowo, 7 czerwca dowodził kombinowanym batalionem (1, 5 i 9 kompania) w walkach na prawym brzegu Dniepru i w odwrocie z Kijowa[7][8]. Następnie dowodził I batalionem 41 pp[9]. Po raz drugi wyróżnił się 14 i 15 sierpnia 1920 dowodząc batalionem w bitwie pod Borkowem, w której został ciężko ranny[5]. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej[10]. 22 października 1920 dowódca 41 pp, major Stanisław Juszczacki sporządził wniosek na odznaczenie Orderem Virtuti Militari, który został poparty przez dowódcę XVIII Brygady Piechoty, pułkownika Mieczysława Mackiewicza i dowódcę 5 Armii, generała porucznika Władysława Sikorskiego[5].

Zmarł 9 grudnia 1920 Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie, w następstwie odniesionych ran[11][12][13]. 13 grudnia 1920 został pochowany w katakumbach na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[11]. 1 maja 1923 dozór cmentarzy rzymskokatolickich w Warszawie na łamach „Kurjera Warszawskiego” zawiadomił osoby zainteresowane, że zwłoki Wiktora Biretto zostaną usunięte z piwnic katakumb, przewiezione na cmentarz Bródnowski i tam złożone, jeżeli do 1 czerwca 1923 nie zostanie uiszczona należność za przechowanie zwłok[14]. Powtórne zawiadomienie o tej samej treści zostało opublikowane 24 kwietnia 1925[15].

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Według źródeł rosyjskich urodził się 23 marca?/4 kwietnia 1892[3][4].

Przypisy

  1. ↑ a b Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-12-26].
  2. ↑ Wiktor Biretto (1892-1920). Fundacja Obchodów 100 Rocznicy Odzyskania Przez Polskę Niepodległości. [dostęp 2025-12-26].
  3. ↑ a b c d e f g h i Бирето Виктор Клементьевич. Офицеры русской императорской армии. [dostęp 2025-12-26]. (ros.).
  4. ↑ a b c d e f Список (по старшинству в чинах) генералам, штаб и обер-офицерам и классным чиновникам 106-го пехотного Уфимского полка. Управление Министерства обороны Российской Федерации по увековечению памяти погибших при защите Отечества, 1914-10-21. [dostęp 2025-12-26]. (ros.).
  5. ↑ a b c d e f Biretto Wiktor. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.31-2301 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-12-26].
  6. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 99 z 29 grudnia 1919, poz. 4283.
  7. ↑ Smoleń 1929 ↓, s. 25, 26.
  8. ↑ Jednodniówka 1923 ↓, s. 24, 25, 29.
  9. ↑ Smoleń 1929 ↓, s. 30, 31.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 25 sierpnia 1920, s. 780.
  11. ↑ a b Nekrolog. „Kurjer Warszawski”. 343, s. 13, 1920-12-12. Warszawa. 
  12. ↑ Lista strat 1934 ↓, s. 52.
  13. ↑ Smoleń 1929 ↓, s. 42.
  14. ↑ Zawiadomienie. „Kurjer Warszawski”. 119, s. 1, 1923-05-01. Warszawa. 
  15. ↑ Zawiadomienie. „Kurjer Warszawski”. 114, s. 17, 1925-04-24. Warszawa. 
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 26 lutego 1921, s. 341.
  17. ↑ Smoleń 1929 ↓, s. 45.
  18. ↑ M.P. z 1934 r. Nr 6, poz. 12 (ISAP)

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya