Wiktor Dyndo

Wiktor Dyndo
Data i miejsce urodzenia	1983 ; Warszawa
Narodowość	polska
Alma Mater	Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie
Dziedzina sztuki	malarstwo; instalacja
	Multimedia w Wikimedia Commons

Wiktor Dyndo (ur. w 1983 w Warszawie^[1]) – artysta wizualny, malarz. W swojej twórczości mierzy się z problematyką wydarzeń międzynarodowych i wielokulturowości w jej najbardziej newralgicznych puntach. Podejmuje tematykę przemian politycznych na Bliskim Wschodzie, globalnej polityki oraz znaczenia mediów masowych w rozwoju neoorientalizmu. Kluczowe wątki jego prac oscylują wokół takich problemów jak międzynarodowy terroryzm, wojny, konflikty zbrojne, ze szczególnym uwzględnieniem rejonu Bliskiego Wschodu. Do częstych tematów jakie podejmuje należy także manipulacja mediów, oraz ich znaczenie w rozwoju współczesnego orientalizmu.

Życiorys

Od dzieciństwa interesuje się Bliskim Wschodem^[2]. Jego matka – prof. Jolanta Sierakowska-Dyndo to znana iranistka i afganolożka z Wydziału Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego^[3].

Absolwent Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i Uniwersytetu Helwan w Kairze^[4]. W 2007 roku obronił dyplom z wyróżnieniem rektorskim w pracowni prof. Krzysztofa Wachowiaka, za który otrzymał nagrody im. Józefa Szajny i Ewy Tomaszewskiej.

Od 2009 roku regularnie bierze udział w licznych wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Jego obrazy bardzo często są reprodukowane w prasie i na okładkach książek m.in. Państwowego Instytutu Wydawniczego, Instytutu Wydawniczego Książka i Prasa^[5] oraz Wydawnictwa Akademickiego „Dialog”^[6]. Laureat I nagrody w konkursie „Obraz Przestrzeni Publicznej” Centrum Kultury Zamek w Poznaniu (2009), stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2018 i 2024 r.^[7] Jego obrazy znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych i instytucjonalnych, m.in. w Muzeum Narodowe w Gdańsku, Muzeum Historii Polski, Muzeum Warszawy.

Wystawy indywidualne

2025 Zaburzenie (razem z Jakubem Koźniewskim), Szydłowski Gallery, w ramach Warsaw Gallery Weekend
2024 Rzeczywistość tworzą niespodzianki, Miejska Galeria Sztuki w Łodzi
2022 DATA, pokaz w 100 rocznicę zamachu na Gabriela Narutowicza, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki
2022 Data, Galeria Szydłowski, Warszawa
2021 Post-History (razem z Niną Haab), Galeria Szydłowski, Warszawa
2018 Internet Lies, Misr Gallery, Kair, Egipt
2016 Prawda leży na dnie naftowego szybu, Galeria Manhattan, Łódź
2015 Propaganda, Unit24 Gallery, Londyn, Wielka Brytania
2013 Obyś żył w ciekawych czasach, Galeria aTAK, Warszawa
2011 A lato było piękne tego roku...11 Września 2001, Bochenska Gallery, Warszawa
2010 Z ostatniej chwili, Otwarta Pracownia, Kraków
2009 Rejon konfliktu, Bochenska Gallery, Warszawa
2007 Domes, Khaneh Honarmardan, Teheran, Iran

Wybrane wystawy zbiorowe

2024 Z perspektywy rybiego oka, BWA Słupsk
2023 The Body Presence, Art D’Egypte, Cinema Radio, Kair, Egipt
2023 Im Osten nichts Neues, A.K.T, Pforzheim, Niemcy
2019 Pałac Sztuk Młode malarstwo polskie, Muzeum Narodowe w Gdańsku
2019 Dämonkratie, A.K.T; EMMA – Kreativzentrum Pforzheim, Niemcy^[8]
2017 XY, MODEM, Węgry
2017 XoXoXo, Galeria Salon Akademii, Warszawa
2016 The Drawers vol.2, Kasia Michalski Gallery, Warszawa
2016 Polish Contemporary Painting from The Krzysztof Musiał Collection, Centro de Arte Contemporaneo Velez, Malaga, Hiszpania
2014 Zapisy przemian_2, Państwowa Galeria Sztuki, Sopot
2013 Małe jest wielkie, Galeria Propaganda, Warszawa
2012 Dlaczego nie wszyscy kochamy przygody? Opowieść o Janku Dziaczkowskim, CSW Zamek Ujazdowski
2012 Chora sztuka, Jerozolima, Warszawa
2011 Atracción de la pintura, Madryt, Hiszpania
2010 CRW – Contemporary Reflections on War, BKS Garage, Kopenhaga, Dania
2009 Bielska Jesień 2009, Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała
2009 Obraz w przestrzeni publicznej, C.K. Zamek, Poznań
2008 Atrakcja malarska, Witryna, Warszawa
2008 Rybie oko 5 Biennale, BWA, Słupsk

Przypisy

↑ O artyście [online], DESA Unicum [dostęp 2024-02-27] .
↑ Wiktor Dyndo: Istotą mojej pracy jest własna satysfakcja [online], Nowa Orgia Myśli, 24 listopada 2016 [dostęp 2024-02-27] (pol.).
↑ KatarzynaK. Falęcka KatarzynaK., Maryja w arafatce. Nowe szaty Królowej Polski [online], Wyborcza.pl, 12 maja 2017 [dostęp 2024-02-27] .
↑ wiktor-dyndo info pl [online], wiktor-dyndo [dostęp 2018-07-30] (ang.).
↑ Ramy wojny Kiedy życie godne jest opłakiwania? [online] [dostęp 2018-07-30] (pol.).
↑ WUW na bazieW. IAI-Shop.com WUW na bazieW., Granice wyobraźni politycznej Afgańczyków. Normatywno-aksjologiczne aspekty tradycji afgańskiej – PDF [online], WUW [dostęp 2018-07-30] (pol.).
↑ Wiktor Dyndo o Wschodzie [online] [dostęp 2018-07-30] (pol.).
↑ JanuszJ. Czech JanuszJ., 11.10.-24.11.2019 – EMMA Pforzheim, „EMMA Pforzheim”, 11 września 2019 [dostęp 2020-02-13] (niem.).

Linki zewnętrzne

[1] O artyście [online], DESA Unicum [dostęp 2024-02-27] .

[2] Wiktor Dyndo: Istotą mojej pracy jest własna satysfakcja [online], Nowa Orgia Myśli, 24 listopada 2016 [dostęp 2024-02-27] (pol.).

[3] KatarzynaK. Falęcka KatarzynaK., Maryja w arafatce. Nowe szaty Królowej Polski [online], Wyborcza.pl, 12 maja 2017 [dostęp 2024-02-27] .

[4] wiktor-dyndo info pl [online], wiktor-dyndo [dostęp 2018-07-30] (ang.).

[5] Ramy wojny Kiedy życie godne jest opłakiwania? [online] [dostęp 2018-07-30] (pol.).

[6] WUW na bazieW. IAI-Shop.com WUW na bazieW., Granice wyobraźni politycznej Afgańczyków. Normatywno-aksjologiczne aspekty tradycji afgańskiej – PDF [online], WUW [dostęp 2018-07-30] (pol.).

[7] Wiktor Dyndo o Wschodzie [online] [dostęp 2018-07-30] (pol.).

[8] JanuszJ. Czech JanuszJ., 11.10.-24.11.2019 – EMMA Pforzheim, „EMMA Pforzheim”, 11 września 2019 [dostęp 2020-02-13] (niem.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]