Wiktor Grün
| Data i miejsce śmierci |
1907 |
|---|---|
| Narodowość |
polska |
| Dziedzina sztuki |
policjant |
Wiktor Grün (zm. 31 stycznia 1907 w Warszawie) – wysoki urzędnik policji warszawskiej w czasach zaboru rosyjskiego.
Życiorys
Pochodził z zamożnej wielodzietnej rodziny żydowskiej. Ojciec był właścicielem kamienicy przy ulicy Dzikiej oraz doktorem – członkiem komisji lekarskiej dla poborowych.
Wiktor Grün początkowo pracował jako urzędnik w magistracie, następnie (po śmierci ojca) przeszedł do pracy w warszawskim Urzędzie Śledczym. Wspiął się po stopniach policyjnej kariery, od skromnego funkcjonariusza po Zastępcę Naczelnika Urzędu Śledczego – stanowisko to piastował jeszcze w końcu XIX w. Wskutek afery o łapownictwo wszczętej przez jednego z warszawskich inżynierów zdjęty z urzędu i osadzony w areszcie (wg wiarygodnych opinii był niewinny[1]). Następnie ułaskawiony przez cara Mikołaja II podczas jego pobytu w Spale i przywrócony jako urzędnik kontraktowy do Urzędu Śledczego.
Od 1905 szef referatu do spraw politycznych. Zasłynął aresztowaniami młodych socjalistów-rewolucjonistów (często Polaków), których przekazywał władzom rosyjskim. Po aresztowaniu jedenastu żydowskich działaczy socjalistów-demokratów organizacja ta wydała na niego wyrok śmierci. Przypuszczalnie od tego momentu współpracował z socjalistami-demokratami, ponieważ liczba aresztowań wyraźnie spadła[1].
31 stycznia 1907 Grün został rozstrzelany przez bojówkę PPS podczas wychodzenia z łaźni. Według innych relacji utonął w Wiśle podczas pościgu za socjalistami po wyjściu z łaźni[2].
Grün słynął z wystawnego trybu życia, nie stronienia od alkoholu. W pracy zatrudniał licznych konfidentów.
Osobie Wiktora Grüna przypisywano wiele przestępstw, prześladowań i działań poza granicami prawa[3]. Jego postać wzbudzała liczne kontrowersje. Już w 1907 powstała książka fabularna na jego temat, w którym jego imię i nazwisko zmieniono na Hektor Blau[2]. Bardzo negatywnie postać przedstawił Jan Sokolicz-Wroczyński w 1927[3], natomiast raczej pozytywnie jego dawny podwładny Ludwik Marian Kurnatowski w 1934[1].
Przypisy
Bibliografia
- Ludwik M. Kurnatowski, Życie i przygody Wiktora Gruena, "Kryminały przedwojennej Warszawy", t. 63, Warszawa 2019
- Kazimierz Laskowski, Agent policyjny. Z papierów po Hektorze Blau, "Kryminały przedwojennej Warszawy", t. 82, Warszawa 2020.
- Jan Sokolicz-Wroczyński, Łotrostwa Wiktora Gruena, Warszawa 2014
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.