Wiktor Morozow

Wiktor Morozow
Data i miejsce urodzenia	15 czerwca 1950 ; Krzemieniec
Zawód	wokalista, autor tekstów
	Zespoły
	Quo Vadis, Arnika, Smericzka
	Multimedia w Wikimedia Commons

Wiktor Jewhenowycz Morozow (ukr. Віктор Євгенович Морозов, ur. 15 czerwca 1950 w Krzemieńcu) – ukraiński piosenkarz, kompozytor i tłumacz.

Życiorys

Urodził się w Krzemieńcu w obwodzie tarnopolskim, na Ukrainie, u podnóża Wzgórz Krzemienieckich na Wołyniu. Ukończył szkołę średnią nr 1 w mieście rodzinnym. Studiował na Uniwersytecie Lwowskim (obecnie Uniwersytet Lwowski), skąd w ciągu ostatniego roku został wydalony za publikacje w antologii podziemnej „Skrynia”^[1].

Śpiewał w zespołach „Quo Vadis”, „Arnika”, „Smericzka”.

W czerwcu 1988 wraz z Jurijem Wynnyczukiem (ur. 1952) i Andrijem Panczyszynem (1959–2015) utworzył teatr-kabaret estradowy «Не журись!» («Nie martw się!») we Lwowie. Podczas jednego z występów w teatrze 5 października 1989 na scenie po raz pierwszy śpiewał zdelegalizowany w tym czasie hymn Ukrainy „Szcze ne wmerła Ukrajina”^[2].

Przetłumaczył m.in. na język ukraiński:

Od początku lat 2000 zamieszkuje w Stanach Zjednoczonych.

Jego pierwszą żoną była Kateryna Nemyra^[3], z którą ma córki – Marianę Sadowśką i Innę Morozową. Drugą żoną jest Motria, Ukrainka ze Stanów Zjednoczonych, z nią ma córki-bliźniaczki Zirkę oraz Kwitkę^[4].

Dyskografia

«Треба встати і вийти» (2000),
«Тільку ві Львові» (2002),
«Афродизіяки» (2003),
«Армія Світла» (2008),
«Серце батяра» (2010),
«Батярський блюз» (2013).

Przypisy

↑ Oznacza Skrzynia.
↑ Wcześniej podczas festiwalu Czerwona Ruta wraz z Wasylem Żdankinym i Eduardem Draczem → Жданкiн, Морозов, Драч – Ще не вмерла! Червона Рута, 1989.
↑ Zdjęcia Kateryny Nemyry.
↑ Wałentyna Szuryn. Віктор Морозов: «Якби зустрівся з Джоан Роулінґ, сказав би: «Не будьте такі гонорові». „Wysokyj Zamok”. 75 (5624), s. 10, 6–12 lipca 2017. Lwów: ZAT «Dom Wydawniczy „Wysokyj Zamok”». [dostęp 2017-07-31]. (ukr.).

Literatura

Bohdan Melnyczuk, Hawryło Czernychiwśkyj: Morozow Wiktor Jewhenowycz. W: Тернопільський енциклопедичний словник. редкол.: Г. Яворський та ін.. T. 2: К—О. Тернопіль : Видавничо-поліграфічний комбінат «Збруч», 2005, s. 565. ISBN 966-528-199-2. (ukr.) (ukr.)

Linki zewnętrzne

[1] Oznacza Skrzynia.

[2] Wcześniej podczas festiwalu Czerwona Ruta wraz z Wasylem Żdankinym i Eduardem Draczem → Жданкiн, Морозов, Драч – Ще не вмерла! Червона Рута, 1989.

[3] Zdjęcia Kateryny Nemyry.

[4] Wałentyna Szuryn. Віктор Морозов: «Якби зустрівся з Джоан Роулінґ, сказав би: «Не будьте такі гонорові». „Wysokyj Zamok”. 75 (5624), s. 10, 6–12 lipca 2017. Lwów: ZAT «Dom Wydawniczy „Wysokyj Zamok”». [dostęp 2017-07-31]. (ukr.).

[1]

[2]

[3]

[4]