Wiktor Rybakow

Wiktor Rybakow

Виктор Рыбаков

Data i miejsce urodzenia	28 maja 1956 Magadan
Wzrost	167 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR Igrzyska olimpijskie brąz Montreal 1976 boks (waga kogucia) brąz Moskwa 1980 boks (waga piórkowa) Mistrzostwa Europy złoto Katowice 1975 waga kogucia złoto Kolonia 1979 waga piórkowa złoto Tampere 1981 waga lekka brąz Halle 1977 waga piórkowa Mistrzostwa Europy juniorów w boksie złoto Kijów 1974 waga musza
Odznaczenia

Wiktor Grigorjewicz Rybakow (ros. Виктор Григорьевич Рыбаков, ur. 28 maja 1956 w Magadanie^[1]) – radziecki bokser, dwukrotny medalista igrzysk olimpijskich i trzykrotny mistrz Europy.

Zdobył złoty medal w kategorii muszej (do 51 kg) na mistrzostwach Europy juniorów w 1974 w Kijowie^[2]. Zwyciężył w wadze koguciej (do 54 kg) na mistrzostwach Europy w 1975 w Katowicach, gdzie w pierwszej walce pokonał przez nokaut w 1. rundzie obrońcę tytułu Aldo Cosentino z Francji, następnie wygrał dwie kolejne walki, a w finale zwyciężył Caczo Andrejkowskiego z Bułgarii^[3]. Na igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealuu zdobył brązowy medal w wadze koguciej. Po wygraniu dwóch walk (w tym ze Stefanem Försterem z NRD) uległ w półfinale Charlesowi Mooney’owi ze Stanów Zjednoczonych^[1].

Zdobył brązowy medal w wadze piórkowej (do 57 kg) na mistrzostwach Europy w 1977 w Halle. Pokonał m.in. Bratislava Risticia z Jugosławii w eliminacjach, a w półfinale przegrał z Richardem Nowakowskim z NRD^[4]. Na mistrzostwach świata w 1978 w Belgradzie wygrał z Caczo Andrejkowskim, ale w ćwierćfinale zwyciężył go Bratislav Ristić^[5].

Zwyciężył w wadze piórkowej na mistrzostwach Europy w 1979 w Kolonii, gdzie w ćwierćfinale pokonał Rudiego Finka z NRD, w półfinale Kazimierza Przybylskiego, a w finale Caczo Andrejkowskiego^[6]. Ponownie zdobył brązowy medal na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie, tym razem w wadze piórkowej. Po wygraniu trzech walk (w ćwierćfinale z Andrejkowskim) uległ w półfinale późniejszemu mistrzowi Rudiemu Finkowi^[1]. Na mistrzostwach Europy w 1981 w Tampere zdobył swój trzeci złoty medal w trzeciej kolejnej kategorii lekkiej (do 60 kg). Wygrał pięć pojedynków, w tym finałowy z Carlo Russolillo z Włoch^[7]. Zakończył karierę bokserską w 1982^[1].

Wiktor Rybakow był mistrzem ZSRR w wadze koguciej w 1975^[8] i 1976^[9], w wadze piórkowej w 1977^[10], 1978^[11], 1979^[12] i 1980^[13] oraz w wadze lekkiej w 1982^[14].

Później był trenerem reprezentacji ZSRR, a następnie NRD. W 1985 został aresztowany pod zarzutem przemytu zagranicznych towarów do ZSRR i skazany na sześć lat więzienia. Został zwolniony po trzech latach i wyemigrował do Kanady^[1]. Tam stoczył jedną zawodową walkę bokserską (wygraną przez techniczny nokaut^[15]. W połowie lat 90. powrócił do Rosji i z powodzeniem zajął ie działalnością gospodarczą. Był również wiceprzewodniczącym Rosyjskiej Federacji Boksu^[1].