Wiktor Suslin

Wiktor Suslin
Ilustracja
Wiktor Suslin, 1989
Imię i nazwisko

Wiktor Jewsiejewicz Suslin

Data i miejsce urodzenia

13 czerwca 1942
Miass

Pochodzenie

rosyjskie

Data i miejsce śmierci

10 lipca 2012
Hamburg

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor

Wiktor Jewsiejewicz Suslin, ros. Виктор Евсеевич Суслин (ur. 13 czerwca 1942 w Miassie[1][2], zm. 10 lipca 2012 w Hamburgu[3]) – rosyjski kompozytor.

Życiorys

W latach 1950–1961 kształcił się w szkole muzycznej w Charkowie[1]. Od 1962 do 1966 roku studiował w Instytucie Muzycznym im. Gniesinych w Moskwie u Nikołaja Piejki (kompozycja) i Aleksieja Wiediernikowa (fortepian)[1][2]. Pobierał też prywatnie lekcje u Philipa Herschkowitza[2]. W 1966 roku podjął pracę w wydawnictwie muzycznym Muzyka[1]. W latach 1972–1975 prowadził klasę instrumentacji i czytania partytur w Konserwatorium Moskiewskim[1][2]. W 1975 roku wspólnie z Wiaczesławem Artiomowem i Sofiją Gubajduliną założył grupę improwizacyjną Astrea, wykorzystującą mało znane instrumenty ludowe[1][2].

W 1981 roku wyemigrował do RFN[1][2]. Wykładał w Musikhochschule w Lubece[1][2]. W 1984 roku podjął pracę w Sikorski-Verlag w Hamburgu, od 1997 roku był kuratorem Fundacji im. Mitrofana Bielajewa we Frankfurcie nad Menem[1].

Twórczość

Wychodząc od naśladownictwa stylu Siergieja Prokofjewa, stopniowo zaadaptował w swojej twórczości środki zachodnioeuropejskiej awangardy, nawiązując do dzieł Messiaena i Antona Weberna oraz późnych kompozycji Igora Stawinskiego[1]. Jeszcze przed podjęciem formalnych studiów kompozytorskich próbował operować techniką dodekafoniczną, nie znając jej założeń teoretycznych i opierając się wyłącznie o informacje zawarte w powieści Thomasa Manna Doktor Faustus[1]. W latach 70. XX wieku wypracował indywidualny styl, oparty na nawarstwieniach trójdźwięków łączonych w serie i symetryczne konstrukcje harmoniczne[1]. Pisał głównie utwory kameralne i solowe[1].

Wybrane kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych[1])

Utwory orkiestrowe

  • Koncert na skrzypce i orkiestrę kameralną (1969)
  • Sinfonia piccola na orkiestrę dziecięcą (1970)
  • Etiudy na 24 instrumenty smyczkowe (1972)
  • Leb’wohl na orkiestrę smyczkową (1982)

Utwory kameralne

  • Kwartet smyczkowy (1963)
  • Sonata triowa na flet, gitarę i wiolonczelę (1971)
  • Gioco appassionato na 4 instrumenty smyczkowe (1974)
  • Mitternachtmusik na skrzypce, kontrabas i klawesyn z live electronics (1977)
  • Poco a poco I na zespół kameralny (1977)
  • Ave Marcus na perkusję (1977)
  • Terrarium na 6 perkusji (1978)
  • Capriccio über die Abreise na 2 skrzypiec (1979)
  • Sonata na wiolonczelę i perkusję (1983)
  • Sonata capricciosa na altówkę i klawesyn (1986)
  • Grenzüberbetritt na altówkę, wiolonczelę i kontrabas (1990)
  • Le deuil blanc na flet basowy, gitarę, perkusję i wiolonczelę (1994)
  • Mobilis na skrzypce (1995)
  • Hommage à „hortus” von einem Musicus na zespół instrumentów renesansowych (1996)
  • Heidelberger Nacht na kontrabas i perkusję (1996)
  • Raga na kontrabas i organy (2002)

Utwory fortepianowe

  • Sonata (1968)
  • Patience na 2 fortepiany (1974)
  • 2 utwory (1996)

Utwory organowe

  • 2 sonaty (I 1978, II 1983)
  • Lamento (1989)

Utwory wokalno-instrumentalne

  • Begegnung na baryton, altówkę i wiolonczelę (1988)

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 10. Część biograficzna sm–ś. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2007, s. 201. ISBN 978-83-224-0866-7.
  2. a b c d e f g Daniel Jaffé: Historical Dictionary of Russian Music. Lanham: Scarecrow Press, 2012, s. 314. ISBN 978-0-8108-5311-9.
  3. Viktor Suslin ist tot. magazin.klassik.com, 2012-07-13. [dostęp 2023-09-13]. (niem.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya