Wiktor Syczugow

Wiktor Syczugow
Data i miejsce urodzenia

1837
Petersburg

Data i miejsce śmierci

23 czerwca 1892
Warszawa

Narodowość

rosyjska

Alma Mater

Akademia Sztuk Pięknych w Petersburgu

Uczelnia

Akademia Sztuk Pięknych w Petersburgu

Nagrody

trzy srebrne i jeden złoty medal

Wpływy

Konstantin Thon

Wpłynął na

Aleksandr Puring

Praca
Biuro

Kijów

Budynki

Cerkiew św. Mikołaja w Dratowie, Cerkiew Opieki Matki Bożej w Kobylanach, Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Sosnowicy, Sobór w Radomiu, Cerkiew w Tarnawatce, Cerkiew w Szóstce

Projekty

Cerkiew Świętych Kosmy i Damiana w Łomazach, Cerkiew Narodzenia Matki Bożej w Tyszowcach, Cerkiew Świętych Cyryla i Metodego w Chełmie

Wiktor Iwanowicz Syczugow (ur. 1837 w Petersburgu, zm. 23 czerwca 1892 w Warszawie[1]) – rosyjski architekt, akademik architektury.

Życiorys

W latach 60. XIX w. ukończył studia na Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, gdzie studiował architekturę pod kierunkiem Konstantina Thona. Ukończył akademię z trzema medalami srebrnymi i jednym złotym za wykonane w ramach studiów projekty[1]. Tytuł akademika nadano mu w 1867 za pracę na temat „Projekt monasteru”[2].

Od 1871 był związany z Kijowem[3]. Wykonał szereg projektów na potrzeby Ławry Peczerskiej: budynku szkoły malarskiej, domu gościnnego i siedziby monasterskiej drukarni. W Kijowie projektował również budynki mieszkalne[3]. Według jego planu wzniesiono krzyż na grobie Tarasa Szewczenki na Tarasowej Górze k. Kaniowa (ob. terytorium Narodowego Rezerwatu Szewczenki)[4].

Od 1885 do 1887 był architektem gubernialnym w Grodnie[3]. W ostatnich latach życia był urzędnikiem do specjalnych poruczeń przy generał-gubernatorze warszawskim[1], od 1887 mieszkał w Warszawie na stałe[3].

Autor projektów trzynastu (według innego źródła – jedenastu[5.1]) cerkwi prawosławnych wzniesionych od podstaw na ziemi chełmskiej (w guberniach lubelskiej i siedleckiej) oraz ponad sześćdziesięciu planów przebudów obiektów sakralnych na potrzeby parafii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego[1]. Cerkwie prawosławne projektował w obowiązującym w Rosji stylu bizantyjsko-rosyjskim w różnych jego wariantach[6].

Pochowany na warszawskim cmentarzu prawosławnym; jego grób nie zachował się[6].

Prace w Priwislinskim kraju

Cerkiew św. Mikołaja w Dratowie
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Kobylanach
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny we Włodawie

Zachowane w pierwotnym stanie

Cerkwie przekształcone na kościoły

Zburzone po 1918 r.

Przebudowy

Przypisy

  1. ↑ a b c d Сычугов, Виктор Иванович
  2. ↑ Сычугов Виктор Иванович. [dostęp 2013-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-09)].
  3. ↑ a b c d Сычугов Виктор Иванович. [dostęp 2013-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-11)].
  4. ↑ Тарасова гора
  5. ↑ Paulina Cynalewska-Kuczma, Architektura cerkiewna Królestwa Polskiego narzędziem integracji z Imperium Rosyjskim, Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Adama Mickiewicza, 2004, ISBN 83-232-1463-8, OCLC 69452580.
    1. ↑ S. 97.
    2. ↑ a b S. 97-98.
    3. ↑ S. 150.
  6. ↑ a b c d e f g h i j B. Seniuk, Prawosławne cerkwie guberni lubelskiej i siedleckiej zrealizowane według projektów arch. Wiktora Iwanowicza Syczugowa, członka Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu [w:] Do piękna nadprzyrodzonego. Sesja naukowa na temat rozwoju sztuki sakralnej od X do XX wieku na terenie dawnych diecezji chełmskich Kościoła rzymskokatolickiego, prawosławnego, greckokatolickiego. Chełm: Muzeum Chełmskie, 2003, s. 276-277. ISBN 83-914960-6-6.
  7. ↑ Kościół św. Stanisława (garnizonowy). [dostęp 2013-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-13)].
  8. ↑ Chołmszczyna i Pidlaszszja. Istoryko-etnohraficzne doslidżennja, Kijów, Rodowid, 1997, s.168
  9. ↑ Marzena Gałecka, Straty i Zniszczenia poniesione w zabytkach nieruchomych w okresie I Wojny Światowej na obszarze województwa Lubelskiego (w jego aktualnych granicach) Raport, 2012.
  10. ↑ Острув-Любельски|Церковь Казанской иконы Божией Матери [online], sobory.ru [dostęp 2020-01-28].
  11. ↑ A. Bobryk, I. Kochan, Ślady przeszłości. Historia i teraźniejszość prawosławia na południowo-zachodnim Podlasiu w świadomości społecznej, Siedleckie Towarzystwo Naukowe, Siedlce 2010, s.145-146
  12. ↑ G. J. Pelica: Ślady zapomnianego piękna. Włodawa i okolice. Włodawa: Parafia Narodzenia Przenajświętszej Bogarodzicy we Włodawie, 2009, s. 5-10. ISBN 83-85368-31-0.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya