Wiktoria Grzywacz

Wiktoria Grzywacz
Ewa
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia

5 kwietnia 1915
Goszyce

Data i miejsce śmierci

20 czerwca 1971
Skarżysko-Kamienna

Przebieg służby
Siły zbrojne

ZWZ-AK

Stanowiska

szef kwatermistrzowskiej służby kobiet w sztabie 106 DP

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941) Krzyż Partyzancki

Wiktoria Grzywacz[1] (ur. 5 kwietnia 1915 w Goszycach, ówczesny powiat miechowski, zm. 20 czerwca 1971 w Skarżysku-Kamiennej) – żołnierz ZWZ/AK, szef kwatermistrzowskiej służby kobiet w sztabie 106 Dywizji Piechoty Armii Krajowej. Kawaler Srebrnego Krzyża Virtuti Militari.

Życiorys

Urodziła się w rodzinie chłopskiej Stanisława Gawła i Zofii z domu Augustynek[2]. W 1919 r. przeprowadziła się wraz z rodzicami do Zagórza. Szkołę średnią ukończyła w Sosnowcu, gdzie podjęła pracę w ubezpieczalni społecznej, tam też przeszła przeszkolenie sanitarne[3]. Wraz ze swoją siostrą Natalią Gaweł ps. „Alina”, która podczas kampanii wrześniowej pracowała jako sanitariuszka, zaangażowała się w pracę na rzecz podziemnej służby sanitarnej. Od 1939 r. należała do SZP/ZWZ, została członkinią Zielonego Krzyża, konspiracyjnej organizacji sanitarnej.

W 1941 r. przeprowadziła się do Pietrzejowic, w powiecie miechowskim. Znalazła się w sztabie Inspektoratu „Maria” AK, gdzie pełniła zadania łączniczki między dowództwem Inspektoratu a lokalnymi strukturami Batalionów Chłopskich i Ludowej Straży Bezpieczeństwa powiatu miechowskiego[4][3]. Została potem szefem Kwatermistrzowskiej Służby Kobiet w sztabie 106 Dywizji Piechoty Armii Krajowej[5][2]. Do jej obowiązków należało zaopatrywanie oddziału w żywność, odzież, artykuły sanitarne, broń i amunicję[5]. Prowadziła kursy oraz ćwiczenia praktyczne opieki sanitarnej[4].

Po wojnie zamieszkała w Skarżysku-Kamiennej. Pochowana jest na cmentarzu w Luborzycy.

Odznaczona została Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Partyzanckim oraz Krzyżem Walecznych.

Przypisy

  1. W opracowaniach podawane są różne formy nazwiska "Ewy": w Słowniku biograficznym działaczy ruchu ludowego, Warszawa 1989, s. 137 oraz Słowniku biograficznym kobiet odznaczonych Orderem Wojennym Virtuti Militari pod red. Elżbiety Zawackiej, t. 1 A-G, Toruń 2004, s. 231 jej biogram widnieje pod nazwiskiem "Grzywacz Wiktoria". Natomiast Józef Guzik, w opracowaniu Działacze i partyzanci Ziemi Miechowskiej 1939-1945, Wawrzeńczyce 1983, s. 22 podaje formę: Wiktoria Gaweł-Grzywaczowa, podobnie jak Słownik biograficzny żołnierzy Batalionów Chłopskich Mariana Wojtasa, t. IV, Lublin 2007, s. 167. W niektórych opracowaniach notowana jest też pod nazwiskiem z lat wojny, Wiktoria Gaweł, zob. np. Barbara Matusowa-Kwiatkowska, Na partyzancki poszły bój…, Warszawa 1976, s. 414.
  2. a b Elżbieta (red.) Zawacka: Słownik kobiet odznaczonych Orderem Wojennym Virtuti Militari, t. I, A-G. Toruń: Fundacja "Archiwum i Muzeum Pomorskie Armii Krajowej oraz Wojskowej Służby Polek", 2004, s. 231. ISBN 83-88693-03-4.
  3. a b Józef Guzik: Działacze i partyzanci Ziemi Miechowskiej 1939-1945…. Wawrzeńczyce: 1983, s. 22.
  4. a b Barbara Matusowa-Kwiatkowska: Na partyzancki poszły bój…. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1976, s. 414.
  5. a b Marian Wojtas: Słownik biograficzny żołnierzy Batalionów Chłopskich. Lublin: Wydawnictwo Drukarnia bestprint s.c., 2007, s. 167. ISBN 978-83-60702-23-9.

Bibliografia

  • Słownik biograficzny działaczy ruchu ludowego, Warszawa 1989, s. 137.
  • Józef Guzik, Działacze i partyzanci Ziemi Miechowskiej 1939-1945, Wawrzeńczyce 1983, s. 49.
  • Barbara Matusowa-Kwiatkowska, Na partyzancki poszły bój…, Warszawa 1976.
  • Marian Wojtas, Słownik biograficzny żołnierzy Batalionów Chłopskich, t. IV, Lublin 2007, s. 167.
  • Elżbieta Zawacka (red.) Słownik biograficzny kobiet odznaczonych Orderem Wojennym Virtuti Militari, t. 1 A-G, Toruń 2004, s. 231.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya