Wiktoria Malicka

Wiktoria Malicka
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1984
Płock

Alma Mater

Uniwersytet Wrocławski

Pracodawca

Zakład Narodowy im. Ossolińskich

Multimedia w Wikimedia Commons

Wiktoria Malicka (ur. 1984[1]) – antropolog kultury, specjalista w zakresie ochrony polskiego dziedzictwa kulturowego za granicą. Doktor nauk o kulturze. Pełnomocnik Zakładu Narodowego im. Ossolińskich ds. Współpracy z Zagranicą[2], sekretarz Stowarzyszenia Forum Współpracy i Dialogu Polska-Litwa[3], członek Rady Fundacji Przyszłość dla Ukrainy UA Future[4]. W 2022 r. uhonorowana odznaką "Zasłużony dla Kultury Polskiej"[5], w 2024 r. Brązowym Krzyżem Zasługi[6].

Życiorys

Ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Marszałka Stanisława Małachowskiego w Płocku. W 2003 r. rozpoczęła studia na kierunku etnologia i antropologia kulturowa na Uniwersytecie Wrocławskim. W 2009 r. pod kierunkiem prof. dr hab. Bożeny Płonki-Syroki obroniła pracę magisterską[potrzebny przypis] pt. „Wrocław w Polskiej Kronice Filmowej. Nowe miasto i jego nowi mieszkańcy w propagandzie państwowej, 1945-1970", wydaną w 2012 r. pod tym samym tytułem[7]. W 2021 r. doktoryzowała się u dr. hab., prof. UWr Eugeniusza Kłoska na podstawie pracy Przestrzenie tożsamości współczesnego Lwowa. Miasto w świadomości mieszkańców nagrodzonej wyróżnieniem przez Radę Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego[8].

Jest córką historyka Jana Malickiego.

W latach 2010–2020 mieszkała we Lwowie[9].

Praca zawodowa

Od 2009 r. zatrudniona w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich, od 2010 r. na stanowisku Pełnomocnika Ossolineum we Lwowie jako specjalista ds. ochrony i promocji zbiorów ossolińskich pozostałych po II wojnie światowej we Lwowie[10], od 2021[potrzebny przypis] r. jako Pełnomocnik ZNiO ds. Współpracy z Zagranicą[2].

Organizator Spotkań Ossolińskich, koordynator projektów digitalizacyjnych, m.in. przedwojennych kolekcji ossolińskich rękopisów i prasy polskiej z lat 1801–1939, oraz innych projektów z zakresu ochrony polskiego dziedzictwa kulturowego znajdującego się obecnie poza granicami kraju[11].

Współpracowała m.in. z Narodowym Instytutem Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą „Polonika”, Fundacją Dziedzictwa Narodowego, Lwowską Narodową Naukową Biblioteką Ukrainy im. Wasyla Stefanyka, Forum Współpracy i Dialogu Polska-Litwa, Lwowską Galerią Sztuki im. B.G. Woźnickiego, Muzeum Historycznym we Lwowie, Muzeum Etnografii i Przemysłu Artystycznego, Kurierem Galicyjskim.

Członiki Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego

Asystentka reżysera przy filmie dokumentalnym Osso moje Osso Jana Strękowskiego (2013)[12], współpracownik reżysera Krzysztofa Kunerta przy filmie Ossolińczycy - 200 lat historii (2018)[13][14], konsultant historyczny serialu Erynie (2021-2022), osadzonym w przedwojennym Lwowie[12].

Przypisy

  1. ↑ Wrocław w Polskiej Kronice Filmowej [online] [dostęp 2022-11-13] (ang.).
  2. ↑ a b Ossolineum, » Struktura organizacyjna ZNiO - Ossolineum [online] [dostęp 2022-11-13] (ang.).
  3. ↑ Informacje [online], Forum Współpracy i Dialogu Polska-Litwa, 19 października 2013 [dostęp 2022-11-13] (pol.).
  4. ↑ Our Team [online], UA Future Charity [dostęp 2022-11-13] (ang.).
  5. ↑ Pozdrowienie z Bukowiny!!! Zasłużone dla Kultury Polskiej – dwie wybitne postaci ze świata nauki. [online], САЙТ БУКОВИНСЬКОЇ ПОЛОНІЇ, 28 października 2022 [dostęp 2023-02-07].
  6. ↑ 2023osso6677, Brązowe Krzyże Zasługi dla pracowników Ossolineum [online], Ossolineum, 18 czerwca 2024 [dostęp 2025-01-29] (pol.).
  7. ↑ Łukasz Jędrzejski, [Recenzja] Wiktoria Malicka „Wrocław w Polskiej Kronice Filmowej: Nowe miasto i nowi mieszkańcy w propagandzie państwowej, 1945–1970”, Wydawnictwo Libron, Kraków 2012, 310 ss., „Polityka i Społeczeństwo” (4 (13)), 2015, s. 174-178, ISSN 1732-9639 [dostęp 2023-02-07].
  8. ↑ Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych UWr, Publiczna obrona rozprawy doktorskiej mgr Wiktorii Mai Malickiej, 2021.
  9. ↑ Centre for Urban History, Victoria Malicka | Future in Memories: Lviv as a Choice, 2016.
  10. ↑ J. Smirnow, Lwowskie spotkania z Wiktorią Malicką, „Kurier Galicyjski”, 17 grudnia 2010.[1].
  11. ↑ Polskie Radio, 5 milionów skanów Zakładu im. Ossolińskich we Lwowie, 2020.
  12. ↑ a b Wiktoria Malicka w bazie filmpolski.pl
  13. ↑ SPRAWOZDANIE. ZAKŁADU NARODOWEGO im. OSSOLIŃSKICH. za rok 2017 [online], docplayer.pl, 2018, s. 81-82, 99, 149 [dostęp 2023-02-07].
  14. ↑ "Ossolińczycy - 200 Lat Historii" - filmy dokumentalne [online], TVP VOD, 2018 [dostęp 2023-02-07] (pol.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya