Wilhelm Gorecki

Wilhelm Gorecki
Ilustracja
Wilhelm Gorecki
Data i miejsce urodzenia

27 marca 1934
Zabrze

Data śmierci

3 listopada 2023

profesor nauk technicznych
Specjalność: metalurgia
Alma Mater

Politechnika Śląska

Doktorat

1968
Politechnika Śląska

Habilitacja

1987
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie

Profesura

2003

Uczelnia

Politechnika Częstochowska

Uczelnia

Politechnika Śląska

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej
Srebrna odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego”

Wilhelm Gorecki (ur. 27 marca 1934 w Zabrzu, zm. 3 listopada 2023[1]) – polski metalurg, profesor nauk technicznych.

Życiorys

W latach 1940–1948 uczył się w Szkole Powszechnej nr 8 w Zabrzu. W latach 1948–1952 uczęszczał do Szkoły Ogólnokształcącej Stopnia Podstawowego i Licealnego "Towarzystwa Przyjaciół Dzieci". W latach 1952–1957 studiował na Politechnice Śląskiej.

Tytuł inżyniera magistra mechaniki w zakresie „Maszyny i technologia przeróbki plastycznej” uzyskał na Wydziale Mechanicznym. W 1968 obronił rozprawę doktorską, pt. „Analiza odprężeń sprężystych walców walcarek kwarto celem uzyskania wyrobów walcowanych na zimno o dużej dokładności” na Politechnice Śląskiej[2], uzyskując tytuł doktora nauk technicznych.

Stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk technicznych w zakresie metalurgii uzyskał w 1987 na Wydziale Metalurgicznym Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, dzięki pracy, pt. „Wpływ tarcia na chropowatość powierzchni taśm i blach stalowych walcowanych na zimno”. W 1998 został profesorem nadzwyczajnym na Politechnice Częstochowskiej. Rok później został profesorem nadzwyczajnym na Politechnice Śląskiej. 22 stycznia 2003 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego z dziedziny nauk technicznych[3][4].

Był nauczycielem akademickim na Politechnice Częstochowskiej, Wyższej Szkoły Ekonomii i Administracji w Bytomiu, Wydziale Mechaniczno-Technologicznym Politechniki Śląskiej.

Zmarł w 2023, spoczął na cmentarzu komunalnym Centralnym w Gliwicach[1].

Grób prof. Wilhelma Goreckiego na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach

Życie prywatne

Gorecki był aktywny sportowo, uprawiał wiele dyscyplin: (w młodości) m.in. lekką atletykę, podnoszenie ciężarów, boks, pływanie, narciarstwo i piłkę nożną. Znał biegle pięć języków. Prowadził kronikę rodzinną, na podstawie której w 2021 wydał rodzinną książkę, pt. „Historia mojego życia i mojej Rodziny, Die Geschichte meines Lebens und meiner Famillie”.

Na emeryturze od 1999, zajmował się historią regionu i rozwojem przemysłu na Górnym Śląsku[1].

Praca zawodowa

Gorecki był pracownikiem Instytutu Metalurgii Żelaza w Gliwicach i Huty Florian w Świętochłowicach.

Był specjalistą z dziedziny obróbki plastycznej metali i inżynierii materiałowej, sprawował funkcję kierownika Zakładu Przeróbki Plastycznej Metali w Katedrze Przetwórstwa Materiałów Metalowych i Polimerowych na Politechnice Śląskiej w latach 2000–2003.

Był aktywnym uczestnikiem wielu międzynarodowych gremiów, w tym pełnił rolę rzeczoznawcy Komisji Normalizacyjnej EUROFER w Brukseli, był również członkiem agendy Unii Europejskiej APPEAL ds. produkcji, stosowania i utylizacji blach oraz agendy Unii Europejskiej CIELFFA ds. produkcji i stosowania wyrobów walcowanych w Düsseldorfie. Brał udział w pracach agendy UNIDO w Wiedniu. Przez wiele lat pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Technicznego oraz był członkiem Rady Zarządzającej w Zespole Ośrodków Kwalifikacji Jakości Wyrobów SIMPTEST w Katowicach[5].

Gorecki był kierownikiem licznych prac badawczych i projektów wynalazczych, posiadał 24 patenty. Był autorem ponad 130 artykułów i publikacji naukowych, a także 12 podręczników akademickich i słownika polsko-angielsko-niemiecko-francusko-hiszpańsko-rosyjskiego z zakresu obróbki plastycznej metali.

Działalność społeczna

Od 1956 był członkiem SITPH (Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego). Był zaangażowany w działalność dwóch komisji (Komisji Seniorów, Komisji Historii i Ochrony Zabytków Hutnictwa)[1].

Nagrody i odznaczenia

Źródło:[1].

Przypisy

  1. a b c d e Śp. prof. dr hab. inż. Wilhelm Gorecki, „Magazyn Hutniczy”, 26 (2238), 19 grudnia 2023, s. 16, ISSN 0239-3611.
  2. Krzysztof Pikoń, Agnieszka Sokołowska, Paweł Pikoń (red.), Złota księga nauki polskiej: w 100 rocznicę odzyskania niepodległości. T. 1: A-Ł, t. 1, Gliwice: Wydawnictwo Helion : Mastermedia, 2020, s. 342, ISBN 978-83-950638-1-7 [dostęp 2024-03-22].
  3. Prof. dr hab. Wilhelm Gorecki, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-01-26].
  4. Prof. dr hab. inż. Wilhelm Józef Gorecki, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-05-24].
  5. Eufrozyna Piątek, Prof. dr hab. inż. Wilhelm Gorecki, [w:] Wilhelm Gorecki, Rozwój przemysłu na Górnym Śląsku w XVIII i XIX wieku na przykładzie Huty Florian, Canon Silesiae. Ślōnske Dzieje, Kotórz Mały : Opole: Stowarzyszenie Osób Narodowości Śląskiej ; Silesia Progress, 2015, okładka, ISBN 978-83-65558-02-2 [dostęp 2024-03-22].

Bibliografia

  • Krzysztof Pikoń, Agnieszka Sokołowska, Paweł Pikoń (red.), Złota księga nauki polskiej: w 100 rocznicę odzyskania niepodległości. T. 1: A–Ł, t. 1, Gliwice: Wydawnictwo Helion : Mastermedia, 2020, s. 342–343, ISBN 978-83-950638-1-7 [dostęp 2024-03-22].
  • Who is who w Polsce (wydanie II uzupełnione 2003), ISBN 3-7290-0040-3, s.113–114.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya