Wilhelm Mohnke

Wilhelm Mohnke
Ilustracja
Wilhelm Mohnke w 1999 roku
Brigadeführer generał major Waffen-SS Brigadeführer
generał major Waffen-SS
Data i miejsce urodzenia

15 marca 1911
Lubeka, Cesarstwo Niemieckie

Data i miejsce śmierci

6 sierpnia 2001
Hamburg, Niemcy

Przebieg służby
Lata służby

1931–1945

Siły zbrojne

Waffen-SS

Stanowiska

dowódca 1 Dywizji Pancernej SS

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa:

Późniejsza praca

handlowiec

Odznaczenia
Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego Złoty Krzyż Niemiecki (III Rzesza) Krzyż Żelazny (1939) I Klasy Krzyż Żelazny (1939) II Klasy Srebrna odznaka szturmowa piechoty (III Rzesza) Srebrna odznaka za rany (III Rzesza) Krzyż Zasługi Wojennej II klasy z mieczami (III Rzesza) Order Waleczności IV klasy (Bułgaria)

Wilhelm Mohnke (ur. 15 marca 1911 w Lubece, zm. 6 sierpnia 2001 w Hamburgu) – niemiecki wojskowy i handlowiec, SS-Brigadeführer, generał major Waffen-SS, dowódca 1 Dywizji Pancernej SS i obrony dzielnicy rządowej podczas bitwy o Berlin, zbrodniarz wojenny. Uczestnik II wojny światowej.

Życiorys

W latach 1926–1929 pracował w firmie handlowej. W 1931 wstąpił do SS – numer legitymacji SS to 15 541. W czasie II wojny światowej walczył na frontach Europy; m.in. brał udział w napaści na Polskę (został za to dwukrotnie odznaczony – patrz poniżej). W czasie kampanii bałkańskiej ciężko ranny. Następnie został dowódcą 1 Dywizji Pancernej SS „Leibstandarte SS Adolf Hitler”. 22 kwietnia 1945 został mianowany dowódcą obrony dzielnicy rządowej w Berlinie. 1 maja 1945, po śmierci Adolfa Hitlera, próbował uciec z oblężonej stolicy III Rzeszy, lecz został ujęty przez żołnierzy Armii Czerwonej i wzięty do niewoli. Przebywał w niej do 10 października 1955, po czym powrócił do Niemiec, gdzie zajmował się m.in. sprzedażą samochodów. Zmarł w Rahlstedt – północno-wschodniej dzielnicy Hamburga.

Zbrodnie wojenne

W czasie kampanii francuskiej rozkazał zamordować ponad 100 w większości brytyjskich jeńców. W czasie bitwy o Caen w 1944 z jego rozkazu rozstrzelano 38 kanadyjskich jeńców. Uniknął odpowiedzialności za swoje zbrodnie[1].

Odznaczenia i medale wojskowe (chronologicznie)

Przypisy

  1. Tomasz Szlagor, Pierwsza bitwa o Caen: czerwiec 1944 r., „Wojsko i Technika Historia” (2/2020), 1 stycznia 2020, s. 95-96, ISSN 2450-2480.
  2. Mohnke, Wilhelm [online], Traces of War [dostęp 2022-01-15].

Bibliografia

  • Gordon Williamson, Malcolm McGregor: German commanders of World War II.: Waffen-SS, Luftwaffe & Navy (2), Wyd. Osprey Publishing, Oksford 2006, s. 22–24, ISBN 1-84176-597-X.
  • Wilhelm Mohnke (sylwetka) [online], das-ritterkreuz.de [dostęp 2012-02-07] [zarchiwizowane z adresu 2013-04-29] (niem.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya